พ่อครับ ผมดีใจมากเลยที่พี่ปอกลับมาอยู่บ้านอีกครั้ง ผมจำไม่ได้หรอกว่าพี่ปอเรียนอะไรอยู่ที่ไหน รู้แต่ว่าพ่อพาผมเดินทางไปด้วยหลายครั้ง ใช้เวลานานมาก แต่ผมไม่อ้วกเหมือนคราวเด็กๆแล้วนะพ่อ

   พี่ปอ ใจดีให้ผมนอนด้วยทุกครั้งห้องพี่ปอเย็นฉ่ำมาก จนผมต้องมานอนหลบอยู่ใต้เตียง มีบางครั้งที่ผมกระโดขึ้นเตียงมานอนขดผ้าห่มเป็นเพื่อนพี่ปอ และกัดผ้าห่มเสียงดังกรอดๆ เพื่อปลุกพี่ปอมาเล่นด้วย

   ก่อนสว่างผมจะใชเเท้าหน้าตะกายปลุกพี่ปอเพื่อจะลงไปเยี่ยวข้างล่าง

...............

   พ่อครับอากาศร้อนมาก...

จนผมต้องรีบวิ่งขึ้นบ้านก่อนพ่อเสมอ เมื่อพ่อปิดทีวี เพื่อจะได้เข้าไปนอนห้องพี่ปอ แม่เคยบ่น ดุว่าผมอยู่เป็นประจำ ที่เข้าห้องพ่อกับแม่ ดดยไม่ถูกรับเชิญ

..............

   เมื่อคืนพี่ปอไม่อยู่ห้อง แต่ผมก็อยากจะเข้าไปนอนห้องพี่ปอ พ่อพยายามจะอุ้มผมเข้าไปและบอกว่าพี่ปอไม่อยู่ ผมกระโดลงแล้วรีบมุดเข้าใต้เตียงทันที

   พี่ปอไปไหนหนอ พี่ปอไม่ได้บอกลาผมเลย ...

   ผมคิดถึงพี่ปอครับพ่อ...

   แต่แม่บ่นว่าผมเป็นหมาลืมตัวชอบนอนในห้องแอร์จนติด

   ผมไม่ได้ติดแอร์ แต่ผมอยากอยู่ใกล้ๆพี่ปอมากกว่า

   พ่อครับ อากาศร้อนมาก...

  ทำให้ผมคิดถึงพี่ปอครับ...

.................

24 มีนาคม 2557

พ.แจ่มจำรัส