บันทึกสั้น22/3/2557"วันที่สมองไร้น้ำหนักใจล่องลอย"

เคยไหมที่สมองมันกลวง ใจล่องลอย ไม่มีอยู่กะร่องกะรอย เบลอๆ มึน สติ ไม่ค่อยสมประกอบ ...

เรื่อง (1) เมื่อวาน รู้สึก ว่าเจ็บที่ฝ่าเท้า เดินไปค่อยถนัด ก้าวย่างแล้วเจ็บ ต้องเดินด้วยปลายเท้า

ย้อนคิดก็นึกไม่ออก ว่า เกิดจากอะไร (ป้าเมา อ่ะ)

เพิ่งมานึกได้เมื่อใกล้จะเข้านอนว่า ก้าวพลาดตกบันได้เพียงขั้นเดียวที่บ้านแม่ แต่ตอนนั้นไม่เจ็บ

แต่ลืมเช็คถาดรองถุงขนม ที่มีไม่พอ ...ขาดเล็กน้อย คงทันพรุ่งนี้ไปซื้อแล้วค่อยมาทำเพิ่มนิดเดียว

แล้วปัญหาใหม่ มันก็เกิดขึ้นอีก วันที่ฉันเบลอๆ เครื่องแพ็คซีลปากถุง ก็เสียอีกไฟไม่เข้า ทั้งๆที่ครั้งล่าสุดยังใช้ได้อยู่

สุดท้ายต้องหยุดพัก เก็บลงกล่องใบโต กันลม เดี๋ยวขนมไม่กรอบ แล้วมานั่งนวดเท้า แล้วไปอาบน้ำจะเข้านอน

ด้วยที่ฉันนั้นเอาน้ำร้อนในถุงร้อนแล้วนำใส่ในถุงผ้าอีกที (เพราะกระเป๋าน้ำร้อนลืมไว้บ้านแม่)

นำไปวางไว้บนเตียง กะว่าหลังอาบน้ำเสร็จ จะมาประคบเท้า

...หลังจากอาบน้ำเสร็จมานั่งบนเตียงประคองตัวเองเพื่อยกเท้าขึ้นพันผ้า

โอ้ ทับเอาถุงน้ำร้อนอย่างแรง แตกดังโป๊ะทันทีทันใด ... น้ำ น้ำ เต็มที่นอน เปียก ฉันอุทานเสียงดัง จนชายที่อยู่ในห้องน้ำตกใจ

และแล้วฉันก็ต้องมานั่งซับน้ำบนเตียงนอนตอนเที่ยงคืน

เรื่อง(4) ตื่นเช้าเท้าดีขึ้นเดินเต็มเท้าได้ดีกว่าเมื่อวาน ออกจากบ้านตั้งแต่ 7โมงครึ่งเพื่อไปรอร้านเปิด 8โมง

ไปซื้อเครื่องซีลถุงอันใหม่

ในที่สุดตอนใกล้เที่ยงขนมก็เสร็จทันเวลา ตามนัดลูกค้า ไม่ถึงกับเสียหาย
...มันเป็นบทเรียน บททดสอบชีวิต ให้เรารู้จักตั้งสติ ให้รู้จักปล่อยวางบ้าง
อย่ามัวแต่หมกมุ่นกันสิ่งใดสิ่งหนึ่งที่ทำให้ใจเราหมองเศร้า ไม่เช่นนั้น เราก็จะ เป็นเช่นนี้แล
..................

บันทึกสั้น สาระน้อยนิด ไว้ทบทวนเตือนสติตัวเอง บางสิ่งควรปล่อยวาง บางสิ่งต้องจัดการไปตามสมควรด้วยเหตุด้วยผล

ขอบคุณนะคะ

สวัสดีค่ะ ^^