นิทานธรรมคำกลอนสอนลูกรัก(ตอนที่ ๗: วัยรุ่นวุ่นหลง)
เข้าวัยรุ่นวุ่นหลงจงจำไว้
สติมาปัญญาไวไกลลุ่มหลง
กระเป๋าสวยเสื้อสร้อยแหวนพลอยวง
ขอลูกจงตรึกตรองมองให้ดี
หากอยากได้อยากมีมิสิ้นสุด
หนี้บานดุจดินพอกหางหมูอย่างที่
โบราณท่านสอนไว้ให้เจ้ามี
ความพอดีในการใช้จ่ายเงินตรา
เจ้าไม่รู้คุณค่าหาเงินนั้น
กว่าจะได้ต้องหมั่นทำงานหนา
ต้องเหนื่อยยากลำบากหนักกายา
กว่าจะได้เงินมาอย่าซื้อเพลิน
ก่อนจะซื้อไตร่ตรองลองครวญใคร่
ควรอันใดหรือไม่ควรทวนแต่เนิ่น
จำเป็นไหมใช่เพียงอยากจนมากเกิน
ประหยัดเงินไว้ใช้ยามจำเป็นจริง
แม่อ่านนิทานธรรมคำกลอนให้ฟัง หัวเราะชอบใจ คำพังเพยสุภาษิต"ดินพอกหางหมู" แต่ไม่รู้ว่าเข้าใจแค่ไหนนะคะ