การเรียนรู้ด้วยตนเอง...

      เรื่องราวบางเรื่อง...ฉันในฐานะเป็นผู้ใหญ่กว่า...

จะมอง จะพูด จะคิด จะบอกให้คนรุ่นหลัง ๆ ได้ทราบ

ได้นึก ได้คิดว่ามันจะทำให้เกิดปัญหาขึ้นมาได้

เพราะที่บอกกล่าว นั่นเป็นเพราะฉันทำอะไรจะตั้งอยู่

บนหลักการ เหตุผลในการดำเนินชีวิต หรือไม่ก็...

เคยเจอ เคยโดนมาก่อน...แต่เมื่อเกิดปัญหาขึ้นมาแล้ว

จะทำอย่างไร เรียกว่า จะแก้ไขปัญหานั้นอย่างไร?...

      แต่กลับได้รับคำตอบกลับมาว่า...(จากคนรุ่นใหม่)

เพียงแค่ความคิดของเขา ๆ คิดว่า...ฉันสะกัด...คริ ๆ ๆ (น่าขำ)...

บอกแค่เพียงว่า...มันไม่น่าเกิด...มันเป็นไม่ได้หรอก...

และมันก็คงจะไม่เกิด...ที่พูดมาเป็นคำตอบว่า...คุณฟันธงแล้วว่า

มันไม่น่าเกิด...ฉันจะพูดอย่างไร? ก็คงไม่ฟังกันสินะ!!!

เพราะคุณมัวเมาในผลประโยชน์ของคุณอยู่แล้วนี่...

ไม่เป็นไร...ในเมื่อไม่เชื่อกันก็ไม่เป็นไร?...

      บางครั้ง...ฉันต้องปล่อยให้เรื่องบางเรื่องผ่านไป

ไม่พูด ไม่บอก ไม่แนะนำแล้ว เพราะถ้าทำเช่นนั้น...

ก็รังแต่จะทำให้ฝ่ายตรงข้ามขุ่นข้องหมองใจกันไปเปล่า?

ให้เขาเรียนรู้ด้วยตัวของพวกเขาเอง...คนเราถ้าเหตุการณ์

ไม่เกิดขึ้นกับตนเองก็คงไม่สำนึก...แต่ถ้าเกิดขึ้น...

คราวนี้แหล่ะ...คงจะจดจำไปชั่วชีวิตเชียว...

และอาจกลับไปคิดว่า...เออ!!! รู้แบบนี้ เชื่อเสียก็ดี...

       ก็แล้วแต่..."ความคิด" ของคน แล้วแต่จะมอง

คนเรามองกันคนละด้าน ไม่มีทางที่จะคิดหรือมองให้เหมือนกัน

เองได้หรอก...ทางที่ดี จึงต้องให้เรียนรู้ด้วยตัวเอง

นั่นแหล่ะ "ดีที่สุด"...เขาเรียกว่า "เรียนรู้ด้วยตนเอง"

เรื่องดี ๆ ก็ต้องเจอเอง และเรื่องร้าย ๆ ก็เช่นเดียวกัน

ต้องเจอด้วยตนเอง...จึงจะนึกถึงคำพูดที่ "ผู้ใหญ่" คนนี้

ที่ได้เตือนคุณแล้ว...

 

เขียนบันทึก...ยามนึกถึงสุภาษิตโบราณที่เคยพูดว่า...

"ผู้ใหญ่...อาบน้ำร้อนมาก่อน" ซึ่งมันก็น่าจะยังใช้ได้อยู่บ้างนะ!!!

 

ขอขอบคุณทุกท่านที่ให้เกียรติเข้ามาอ่านบันทึกนี้ค่ะ

บุษยมาศ  แสงเงิน

๑๙ มีนาคม ๒๕๕๗