จะโทษใคร ? ดีเนี่ย !

ศิริ

ด้วยความที่ไม่ค่อยได้ใช้คอมพิวเตอร์ที่บ้านต่อระบบ internet เมื่อวานนึกอยากอ่านและเขียนบันทึก ทำอย่างไรก็ต่อ internet ไม่ได้สักกะที ลอง set อะไรใหม่ก็แล้ว สุดท้ายเริ่มเกิดอาการเซ็ง ท้อ แล้วก็ถอย...

สักพักหนึ่งสงสัยจะเป็นโรคติดบล็อกอย่างว่า เลยลองยกหูโทรศัพท์มาหมุน  ๆ ดู ปรากฏว่า มีเสียงบอกว่า "หมายเลขของท่านค้างชำระ จึงถูกระงับชั่วคราว" ...

อ้าว !! เป็นซะอย่างงั้น ไอ้เราก็รอ ร้อ รอ นั่งร้องเพลงรอมาหลายวันว่าเมื่อไร ? บิลค่าโทรศัพท์จะมาสักที มีแต่บิลค่าไฟ

นึก  ๆ คิด ๆ อยู่เหมือนกันกับนายดำ เพราะเราต่อโทรศัพท์บ้านสำหรับใช้ net เท่านั้น เพราะมีมือถือกันคนละเครื่อง นายดำบอกว่าวันก่อนปู่ของเด็ก  ๆ โทรมาทุกที สายไม่ว่างสักที เราก็ไม่ได้ตรวจสอบกันนิ...

เอาไงล่ะทีนี้ ...

วันนี้ผู้เขียนเลยตัดสินใจโทรไปคุยกับสำนักงาน และบอกถึงสาเหตุ ?? จะให้เราทำอย่างไร ??

เขาก็ตอบมาดี๊ ดีค่ะ มีเพียงทางเดียวเขาบอกว่าให้เราไปติดต่อสำนักงานเท่านั้น จ่ายค่าค้างชำระ  (เฮ้อ ! ก็พอทน) แต่...ต้องจ่ายค่าบริการเปิดสายใหม่อีกครั้ง 107 บาท (อันนี้ไม่ไหว..แฮะ)

นอกจากต้องลำบากลำบนออกไปข้างนอกแล้ว ทั้ง  ๆ ที่ไม่ใช่ความผิดเรา แล้วจดหมายเราไปอยู่ไหน??? อันนี้เขาบอกเราต้องไปสอบถามไปรษณีย์เอาเอง ว่าไปส่งจดหมายเราไว้ที่ใด ??? เฮ้อ !! ยุ่งเข้าไปอีก จะว่าไปก่อนหน้านี้สอง - สามเดือนก็มีจดหมายส่งถูกต้องนี่นา

เฮ้อ !! (อีกแล้ว) สรุปว่าต้องไปสำนักงานข้างนอก แล้วยังต้องจ่ายค่าบริการใหม่อีกครั้ง  ซึ่งผู้เขียนก็คงจำใจต้องยอม ย้อม ยอม แต่ขอบอกน้องที่รับโทรศัพท์ไว้แล้วว่า ไหน  ๆ ก็ไหน พี่ขอร้องเรียนเรื่องเอาไว้เป็นที่ระลึกก็แล้วกันน๊ะ..  และคงจะมีกรณีศึกษาอย่างเราบ้าง แต่ได้แนะนำบอกเขาว่าน่าจะมีการโทรมาคุยกันก่อนคงจะดี เพราะเราไม่คิดจะชักดาบใส่ใคร

จำได้ว่าก่อนหน้านี้ เราก็สงสัยเหมือนกันทำไม๊ ทำไม บิลค่าโทรศัพท์ถึงไม่มา คิดไปไกลขนาดว่า หรือจะเป็นน้ำท่วมใหญ่ทางภาคอื่น ๆเขาเลยไม่คิดค่าโทรศัพท์  ส่วนนายดำก็คิดไปว่าสงสัยขึ้นปีงบประมาณใหม่ ไปซะนั่น

งานนี้ก็ไม่รู้จะโทษใครดี โทษไปรษณีย์  โทษสำนักงาน หรือจะโทษตัวเอง สรุปว่าไม่โทษใครดีกว่า!!!

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกเรื่องราว...เล่าสู่กันฟัง

คำสำคัญ (Tags)#internet#การเขียนบันทึก#โทรศัพท์

หมายเลขบันทึก: 56406, เขียน: 30 Oct 2006 @ 11:12 (), แก้ไข: 11 Feb 2012 @ 16:12 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 8, อ่าน: คลิก


ความเห็น (8)

  • ทำเรื่องให้ตัดบัญชีที่แบงค์ไปเลยครับ จะได้ไม่ต้องมาปวดหัวเรื่องนี้อีก
  • เมื่อก่อนผมก็เป็นครับ พอต้องจ่ายค่าเปิดสายอีก ก็เลยให้ตัดบัญชีดีกว่า  เสียดายเงินค่าเปิดสายใหม่ เอาไว้ซื้อขนมให้เด็กๆกินดีกว่า
  • ตอนนี้คืนโทรศัพท์ไปแล้ว มาใช้ของคณะดีกว่า สะดวกกว่าด้วยครับ

เห็นใจจังค่ะ ขอให้หาสาเหตุได้และไม่ต้องเสียตังค์ (แม้จะดูโอกาสริบหรี่)

ว่าแต่ว่าคุณศิริทำได้ไง ที่ 2 บันทึกเวลาเดียวกันเป๊ะเลยค่ะ สมเป็นสาวจรวดจริงๆ

เป็นดิฉันก็คงต้องยอม ย้อม ยอม เหมือนกันค่ะ :(

  • ไม่ต้องโทษใครน่ะ ถูกต้องแล้วคร้าบ...
  • แล้วหาเวลาว่างไปชำระเงินซะ เพื่อจะได้ใช้ "เน็ท" ที่บ้านได้...อิ..อิ..
  • มีวิธีแก้ไขที่น่าสนใจ คือทำความสนิทสนมกับนายไปรษณีย์สาขาใกล้บ้านไว้สิคะ ท่านจะได้เป็นหูเป็นตาให้บ้าง....
  • กะว่าจะแก้ปัญหาเปลี่ยนที่อยู่ให้ส่งเป็นที่บ้านค่ะ วันนี้นายดำกะจะไปจัดการ!!!! แต่อ่าน Idea ของพี่ Mito. ก็เจ๋งค่ะพี่ ให้หักผ่านบัญชี ส่วนตัวเองย้ายไปอยู่ข้างนอกแล้วหมดสิทธิ์ใช้โทรศัพท์คณะ แล้ว

 

  • ไม่รู้จะผูกมิตรกับนายไปรษณีย์ยังไงดีน๊ะสิค๊ะ พี่เม่ย เพราะกว่าจะกลับบ้านคุณพี่คงปิดที่ทำการไปเรียบร้อยแล้ว คุยกับนายดำเหมือนกันว่าสงสัยต้องติดต่อกับที่ทำการ ฯ บ้างเพราะเกิดถูกรางวัลแจ๊กพ็อตมีจดหมายส่งถึงบ้านเดี๋ยวพาลจะอดรางวัล --อิ อิ คิดได้ไงเนี่ย !!

 

  • อ.จันทวรรณค๊ะ ก็ไม่มีตัวเลือกอื่นก็เลยจำย๊อม ยอม ยอม ไปก่อน

 

  • พี่โอ๋ ไม่ได้มีเคล็ด (ไม่) ลับอะไรเลย เพียงแต่ว่าตอนแรกผู้เขียนจะเกริ่นเรื่องนี้ในบันทึกก่อนโน้นค่ะ แต่คิดไปคิดมามันคนละเรื่องเดียวกัน  แล้วกะว่าลองโทรคุยกับทางสำนักงานดูก่อน  แล้วนำมาเขียนเป็นบันทึกดีกว่า เผื่อได้ Idea ดี  ๆ แล้วก็จริงอย่างว่าค่ะ

 

ปัญหานี้มีเสมอเช่นกันสำหรับคน งก...อย่างดิฉัน รอให้ถึงวันหลัง ก่อนค่อยไปจ่าย...ชอบอยู่แล้วบิลไม่มาจะได้ไปเป็นข้ออ้างในการจ่ายช้า....มีเหมือนกันค่ะบางเดือนเกิดอุบัติเหตุลมแรง สุนัขพาไปกัดกินเล่นตามประสาปากสุนัข....ไปเจอซากซอง...หรือไม่จนวันหลังๆ แล้วลืม....

ผู้เขียนรอดไปค่ะ คุณเมตตา เพราะหน้าที่ค่าใช้จ่าย..ในบ้านกับข้าวกับปลา ของใช้ต่าง ๆ เป็นหน้าที่ของนายดำค่ะ -อิ อิ เขาบอกว่าผู้หญิงน่ะจุกจิก เรื่องมากซื้อไม่พอกินประหยัดเกิน เขารับจัดการเอง กระเป๋าใครกระเป๋ามัน แบ่งกันจ่ายคนละประเภท

สำหรับผู้เขียนเรื่องเล็ก ๆ ไม่ เรื่องใหญ่ ๆ (ใช้จ่าย) เป็นหน้าที่ของผู้เขียนเอง เป็นต้นว่าค่าผ่อนบ้านแต่ละเดือนไง!!!