เวลา..ตีสามสี่สิบเจ็ด..(ตุ๊กแก..มาร้องอยู่ข้างห้อง..หมาก็เห่าไปแล้ว..ได้เวลา..ดุเหว่า..ส่งเสียงดุเหว้าๆอยู่ไกลๆ)..แสงจันทร์นวล..เดินออกไปดู..ใต้ต้นกระโดน...(โทรไปคุย..กับ..คนไกลตัว..หลายพันไมล์..)...มันเป็นเสียงเดิมๆๆ...(ที่ไม่รู้..ถึงระยะทาง..และวันเวลา)..

หมาตัวนี้..ไม่ใช่หมาตัวนั้น...ที่ลุกออกมาเป็นเพื่อน...หากออกมาเดินเล่นหน้าบ้านริมทางด่วน..ตอนตีสาม...(มันเป็นแค่หมาข้างถนนที่คอยเห่าคนที่ผ่านไปผ่านมา..)

เสียงนกอะไรไม่รู้ร้องแว่วๆมาได้ยิน..บ่นอะไรแต่ยังไม่สางไม่รู้ได้....

เสียง  กบเขียด..ละเมอให้ลั่น..ฝนฟ้า..จะตก..หรือไร......(เดี๋ยว..คงได้รู้..จาก..พยากรณ์อากาศ)...

แมกไม้..

ขุนเขา..เสาไฟ...............................................มัน รางเลือน..อยู่ในกลุ่มหมอก..ควันไฟ....

ต้นไม้สูง..ยืนเด่นให้เห็น..มันคงอ้างว้างสุดใจ..เพราะเพื่อนๆ..ล้มหายตาย..จาก...............

"หล่อน"..คิดถึง..ความคิด..เล่นๆ..ที่ผุด..ขึ้นมา..เหมือน..เกมใน...แทปเลท.................

"ทุน..มะกะโท"....เก็บเบี้ย..ใต้ถุน..ล้าน........คอย..พาล..คน..ข้างหลังไว้....ระหว่าง"เขานางสางหัว".."หนองผือ" ชื่อประหลาด

กับ..คนหลายๆคน..ใน...MISSION POSSIBLE....วันนั้น.....

บันทึก..นี้..คงจบที่..สร้อย..อินทนิน..สร้อยมาลาวัลย์....

(ตีสาม..สี่สิบเจ็ด..วารวน..วารวาร....ในแกลลอลี่ชีวิต)..........................................