สังสรรค์ชมรมผู้สูงอายุตำบลสุรนารี ๒๕๕๗

หลังจากการเยี่ยมชมเรือรบหลวงจักรีนฤเบศรแล้ว คณะของชมรมผู้สูงอายุยางใหญ่พัฒนา และ ชมรมผู้สูงอายุตำบลสุรนารี ก็ออกเดินทางไปยัง รีสอร์ทที่พักที่บริเวณหาดแม่พิมพ์ ซึ่งใช้เวลาเดินทางประมาณ ๒ ชั่วโมง.....เราได้ออกเดินทางในเวลาประมาณ ๑๕.๐๐ น. ซึ่งตามกำหนดเดิมเราควรจะเดินทางถึงรีสอร์ทที่พักแล้ว เพื่อจะได้มีเวลาได้ชื่นชมกับทะเล และ ลงเล่นน้ำกัน เรามาถึงที่จอดรถของรีสอร์ท ในเวลาประมาณ ๑๗.๐๐ น. ต้องเดินจากที่จอดรถไปยังเคาร์เตอร์เชคอิน ระยะทางมากกว่า ๑๐๐ เมตร พร้อมสัมภาระ แม้ว่าจะมีรถขนาดเล็กมาบริการรับไปส่ง แต่มีเพียง ๒ คัน นั่งไปได้ครั้งละ ๔-๖ คน

คงจะพอนึกภาพออกว่า คนมาถึงพร้อมกันประมาณ ๓๐๐ คน จะเป็นอย่างไร ?.....ดังนั้นคนส่วนใหญ่ก็ตัดสินใจเดินหิ้วสัมภาระไปเอง เพราะต้องการรีบไปเช็คอิน เพื่อเอากุญแจไปเปิดห้องพัก ตามที่ได้รับการแจ้งให้ทราบบนรถเรียบร้อยแล้ว ก่อนเดินทางมาถึงที่พัก ว่าใครพักห้องเบอร์อะไร ? พักอยู่กับใคร ? จำนวนกี่คน......ซึ่งก็จะมีห้องพักแบบพัก ๔ คน ถึง ห้องพักแบบพัก ๘ คน....ตัวเองได้รับการจัดให้อยู่ในห้องแบบ ๔ คน ร่วมกับ ประธานชมรมผู้สูงอายุยางใหญ่พัฒนา และ กรรมการชมรมฯ อีก ๒ คน เป็นห้องหมายเลข ๔๑/๒

โชคยังดีที่ทางเดินจากลานจอดรถไปยังเคาร์เตอร์เช็คอิน มีลักษณะเป็นทางที่ร่มรื่น มีต้นไม้ใหญ่และการตกแต่งข้างทางสวยงาน การเดินมาจึงไม่ลำบากมากนัก....ไปรออยู่บริเวณเช็คอินสักพัก สมาชิกร่วมห้องท่านหนึ่งก็เป็นผู้เข้าไปรับกุญแจห้องมาได้.....ก็ออกมาสอบถามจากเจ้าหน้าที่ว่า ทางไปห้องพัก ไปทางไหน ? ได้รับการชี้ให้เดินไปตามทางเดินที่มีบ้านพักชั้นเดียว ขนาดต่างๆ อยู่สองข้าง พร้อมป้ายบอกทางไปห้องพัก เลขที่ต่าง ๆ ตั้งแต่เลขน้อย ไปหามาก.....เมื่อเริ่มเดิน ก็สังเกตป้ายว่า ห้องเบอร์สุดท้ายคือ ๔๓ ของเรา ๔๑/๒ ก็เกือบสุดท้าย....ก็เดินกันไปตามป้ายบอกทิศทางกันไปเรื่อย ๆ กัน ๒ คน...จนในที่สุดก็ถึงบ้านพักหลังที่มีห้อง เลขที่ ๔๑/๒ อยู่ ซึ่งมีประตูเข้าร่วมกันกับ ห้องเลขที่ ๔๑/๑ แล้วแยกเป็น ๒ ห้อง อยู่คนละด้าน.....

เมื่อมองดูบริเวณด้านหลังบ้านพักหลังนั้น....ก็ต้องสะดุ้ง....เพราะอยู่ติดกับบริเวณลานจอดรถนั่นเอง......โอ้พระเจ้าช่วยกล้วยทอด....ตูเดินแบกกระเป๋าจากลานจอดรถเดินไป เพื่อเช็คอินรับกุญแจห้อง เพื่อเดินกลับมาที่ห้องพักที่อยู่ติดกับลานจอดรถนี่เอง......แถมเมื่อเข้าไปภายในห้องพัก ก็พบว่า ประธานชมรมฯ พร้อมกรรมการชมรมอีกท่าน ที่เป็นสมาชิกร่วมห้อง นั่งอยู่ในห้องเรียบร้อยแล้ว กำลังเตรียมตัวจะอาบน้ำกันอยู่.....สอบถามว่าเข้ามาได้ยังไง ? ไม่มีกุญแจห้อง....ได้รับคำตอบว่า....ถามเจ้าหน้าที่ว่า ห้องเบอร์ ๔๑/๒ อยู่ตรงไหน พอเดินเข้ามาจากลานจอดรถ เจ้าหน้าที่ก็ชี้ให้เดินเข้ามานิดเดียวก็ถึง แถมห้องก็เปิดอยู่จึงได้เข้าได้.....อิอิ

ภายในห้อง จะมีเตียงอยู่ ๒ เตียง นั่นก็คือ นอนเตียงละ ๒ คน ระหว่างที่สมาชิก ที่มาถึงก่อน ๒ คน กำลังทะยอยอาบน้ำ ก็เลยถือโอกาสไปส่องดูห้องตรงข้าม ๔๑/๑ ปรากฏว่า ห้องมีขนาดใหญ่กว่า ภายในห้องมี ๓ เตียง สักพักสมาชิกก็ทะยอยเดินทางมา เป็นสมาชิกที่ ผมไม่รู้จัก เข้าใจว่าเป็นสมาชิกชมรมผู้สูงอายุจากหมู่บ้านอื่น คงจะพักรวมกัน ๖ คน ในห้องนั้น

ระหว่างช่วงการอาบน้ำและแต่งตัว ที่จะออกไปร่วมงานเลี้ยงสังสรรค์ ที่กำหนดไว้ว่าจะเริ่มในเวลา ๑๘.๐๐ น. ก็พูดคุยกันเรื่องที่นอน มีสมาชิกท่านหนึ่ง บอกว่าจะนอนห้องด้านนอกที่เป็นห้องใช้ร่วมกันระหว่าง ห้องนอน ๔๑/๑ กับ ๔๑/๒ เพราะมีเตียงอยู่อีกหนึ่งเตียง อยู่บริเวณหน้าห้อง ๔๑/๒ พอดี.....

หลังจาก ๒ คนแรกอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ เวลาก็ใกล้จะถึง ๑๘.๐๐ น. ทั้งสองคนจะ ออกไปยังบริเวณโต๊ะจัดเลี้ยงก่อน ผมกับสมาชิกอีกคนก็ อาบน้ำแต่งตัวเป็นคิวถัดมา (ห้องน้ำมีห้องเดียว) สมาชิกที่ใช้ห้องน้ำก่อนบ่นว่า น้ำไหลค่อยมาก แต่ตอนที่ผมได้เข้าไปใช้ ก็มีน้ำไหลโอเคนะ.....ก็ต้องอาบน้ำแต่งตัวด้วยความรวดเร็ว เพราะเลยเวลามาพอสมควรแล้ว.......ผมออกจากห้องพักเป็นคนสุดท้าย จึงทำหน้าที่ล๊อคประตูและถือกุญแจห้องไปด้วย.....

เมื่อไปถึงบริเวณจัดเลี้ยง ซึ่งอยู่ติดกัสระว่ายน้ำ และใกล้กับหาดและทะเล เป็นเวลาเริ่มมืดแล้ว แต่ยังไม่มืดสนิท มีโต๊ะสำหรับให้สมาชิกที่มาร่วมงานเซ็นชื่อกัน มีคิวยาว ส่วนหนึ่งก็จับจองโต๊ะนั่งกันเป็นกลุ่ม ๆ เรียบร้อยแล้ว...แน่นอน กลุ่มวีไอพี ก็จะนั่งโต๊ะบริเวณหน้าเวที....เรื่องอาหาร เขาแจ้งไว้ว่า เป็นแบบ “เซ็ตโต๊ะ” ก็เป็นศัพท์ที่ผมไม่คุ้นเคยว่าเป็นยังไง....ก็ได้เรียนรู้ว่า ก็คล้าย ๆ กับโต๊ะจีนนั่นแหละ....คือนั่งโต๊ะละ ๘-๑๐ คน แล้วพอถึงเวลาเขาก็เอาอาหารตามเมนูที่เซ็ตไว้แล้วมาเสริฟแต่ละโต๊ะ....ก็เลยเรียกว่า เซ็ตโต๊ะ...555

ผมเห็นว่ายังไม่มีการเสริฟอาหาร เลยถือโอกาสเดินเลยออกไปสัมผัสบรรยากาศ ยามค่ำที่บริเวณชายหาด พร้อมเก็บภาพไว้เสียหน่อย เพราะก่อนมาตั้งใจว่าจะลงเล่นน้ำทะเลเสียหน่อย ถ้ามาถึงตามกำหนดเดิม คือ ๑๕.๐๐ น......ได้สัมผัสบรรยากาศและเก็บภาพไว้นิดหน่อยก็ยังดี...มีหนุ่มสาวและเด็ก ๆ เดินเล่น อยู่บริเวณชายหาดบ้าง มีสมาชิก สว. ส่วนหนึ่ง ก็นั่งกินลมชมวิวอยู่ที่ศาลาของรีสอร์ท แต่ส่วนใหญ่ก็นั่งอยู่ที่โต๊ะ พร้อมที่จะรับประทานอาหารและสังสรรค์แล้ว.....

เมื่อย้อนกลับมาเซ็นชื่อร่วมงานเสร็จ ก็เดินมองหาโต๊ะที่มีสมาชิกชมรมผู้สูงอายุยางใหญ่พัฒนา โชคดีที่โต๊ะประธานชมรมฯ ยังมีสมาชิกนั่งไม่เต็มโต๊ะ จึงได้ไปนั่งร่วมโต๊ะด้วย พร้อมกับสมาชิกร่วมห้องทั้ง ๓ คน......บรรยากาศของการรับประทานอาหารและสังสรรค์ เป็นไปอย่างสนุกสนาน มีโชว์หลายชุดจากทางบริษัททัวร์ และ มีการประกวดร้องเพลง และ อื่น ๆ ชิงรางวัลจากนายกเทศมนตรีและทางเทศบาลมากมาย.....เอา บรรยากาศงานสังสรรค์ และการประกวดร้องเพลง ที่ทีมชมรมผู้สูงอายุยางใหญ่พัฒนา โดยการร้องนำจากประธานชมรมฯเอง แถมยังได้รับรางวัลชนะที่ ๑ อีกด้วย มาให้ชมกันครับ.....