สิ่งที่ได้เห็น คือ โล่ยิ้ม และทำหน้าฉงนปนอยู่ในรอยยิ้มนั้น...แล้วรีบเอารองเท้าไปลอง...
เมื่อวาน(6 ก.พ. 57)...ขณะที่แต่ละกลุ่มกำลังช่วยกันระดมความคิด "สิ่งที่ได้จากการแสดงละครรักแท้รักเทียม" เด็กชายคนที่ถือหนังสืออ่าน ไม่เหมือนใครอื่น...เดินเข้ามาปรึกษาว่า

โล่ : ครูครับ คือ ว่ารองเท้าผมขาดแล้ว...แต่ผมจะจบแล้ว ผมขอซื้อรองเท้าผ...้าใบสีดำเพื่อใช้ใส่ ม.1 ใส่มา ร.ร. ตอนนี้เลยได้ไหมครับจะได้ประหยัดครับ...

ครูอ๋อย : (นิ่ง..ไตร่ตรอง) เอ้อ...ครูมีรองเท้าผ้าใบที่ครูใช้ใส่เวลาสอนลูกเสือ ครูให้โล่ยืมใส่ก่อนเพราะอีกสองสัปดาห์ก็จบแล้ว...แล้วค่อยเอามาคืนครูนะครับ...(ว่าแล้วฉันก้มลงค้นรื้อรองเท้าที่วางไว้ใต้โต๊ะ) แล้วหยิบส่งให้โล่ไป....

สิ่งที่ได้เห็น คือ โล่ยิ้ม และทำหน้าฉงนปนอยู่ในรอยยิ้มนั้น...แล้วรีบเอารองเท้าไปลอง...

โล่ : ครูครับรองเท้าสวยจัง..พร้อมก้มลงจัดการสวมรองเท้า...
เดียร์ : ว๊าววววว...รองเท้าสวยหนัดแหละครู...รองเท้าแพน(สวมแพนPAN แสนเพลิน ) ของแท้เลยนิ...
โล่ : ครูครับผมใส่ได้พอดีครับ...สวยจังแหละครูรองเท้าแพนนิ...

ว่าแล้วโล่ก็สวมเดินไปเดินมาในห้องไม่ยอมถอด...ฉันแอบเห็นโล่นั่งมองรองเท้าที่ตัวเองสวมแล้วยิ้มน้อยยิ้มใหญ่...หลายครั้ง...พอระฆังเลิกเรียนโล่ก็เดินมาบอกว่า

โล่ : ครูครับน่าว่าคืนนี้ผมใส่นอนแน่เลยนิ...สวมแล้วนิ่มเท้าด้วยแหละครู
ครูอ๋อย : จัดเต็มไปเลยโล่...ตามบายเลยนะ...

ป.ล.#1 ขอบคุณพีโดม โดม จันทชาติ เจ้าของรองเท้าที่ให้น้าอ๋อยมาอีกที...
ป.ล.#2 เด็กๆกำลังอ่านบทละคร "โตไปเป็นตัวฉัน" จากหนังสือสื่อการสอนสุขภาวะทางเพศ ที่กลุ่ม Maaniimaana กลุ่มมานีมานะ ร่วมกับครูแกนนำจัดทำขึ้นภายใต้การสนับสนุนของ สสส.ดูเพิ่มเติม