ใครมีวิธีรักษาโรค "ขาดจินตนาการ" ช่วยแนะนำหน่อยครับ
*********************************************
ตั้งแต่ผมพยายามทำตัวเป็น "ครู" ในด้านที่ผมพอจะทำได้
ก็มาพบกับปัญหา ผู้คิดจะเรียน อยากจะเรียน และตั้งใจเรียน จำนวนหนึ่ง มีสภาวะที่สอนยากมาก
เท่าที่ผมพยายามประเมินเพื่อหาทางช่วย ก็พบข้อจำกัดที่สำคัญ ก็คือ
"ไม่มีจินตนาการ" หรือ "จินตนาการไม่พอใช้"
บอกอะไรก็จำเป็นคำพูด อ่านก็จำเป็นตัวหนังสือ ดูรูปก็ไปจำเม็ดสีของรูป
ให้ดูอะไร "ง่ายๆ" ก็ยัง "มองไม่ออก" ทั้งปี
คิดอะไรต่อจากที่บอก ที่เห็นไม่ได้เลย
ถามอะไรก็ตอบได้แค่ "คำพูด" "ตัวหนังสือ" และรูป "สองมิติ" ที่เคยเห็นมา
ไม่สามารถอธิบายอะไรที่มากกว่านั้น หรือที่เชื่อมโยงกันกับเรื่องอื่นๆที่เกี่ยวข้อง
ทำให้การเรียนและการสอนพัฒนาแทบไม่ได้เลย
พบบ่อยมาก จนบางทีอยากจะเลิกสอนคนระดับนี้
แต่ก็หาคนที่มีความสามารถในการเรียนสูงกว่านี้ได้ยากมากๆๆๆๆๆๆๆๆ
ผมมานั่งคิดว่าโรคนี้เกิดจากอะไร
น่าจะมาจากระบบการเรียนแบบท่องจำไปสอบ และสอบแบบเลือก ก ข ค ง ที่ออกแบบตื้นๆ
ที่ผมไม่เห็นด้วยมาตลอดชีวิต
และการเรียนแบบใช้สื่อการสอนมากไป หรือการดูทีวีมากเกินไป
เห็นทั้งภาพ ได้ยินเสียง จนไม่ต้องมีจินตนาการก็จำได้ แต่คิดต่อไม่ได้
เลยไม่มีโอกาสพัฒนาระบบ "จินตนาการ" และเป็นที่มาของการขาดจินตนาการดังกล่าว
ผมคิดว่าการแก้ระยะยาวก็คือการสอนแบบเล่าให้ฟัง หรือเล่านิทานแบบไม่ให้ดูภาพ
อาจจะช่วยได้บ้าง
แต่ระยะสั้นนั้น ใครมีข้อเสนอแนะอะไร ช่วยหน่อยครับ
กำลังจะจนปัญญาในเรื่องนี้ครับ
อิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิอิ
I have the same problem of not having enough imagination!
I have tried exercises like imagining throwing a ball with my left arm and hitting a bucket 5 meter away over and over for a week before testing if there is any improvement in my left arm throwing (try it ;-)
I have tried piclking 2 or 3 words randomly from a book, then combining them in different ways to see if I can come up with new ideas (it works well in practice -- but I fail time and time again in the real world ;-)
I have tried watching TED taks (on the web) to see if they can seed new ideas or new ways to imagine things (often, they do give new ways of looking at things, but not often they are what I am looking for ;-)
...;-)
พระพุทธเจ้าพระองค์ก็เคยคิดอย่างอาจารย์แต่ท่านก็ว่ายังมีคนที่พอสอนใด้อยู่บ้าง ขออาจารย์อย่าใด้ท้อ ขอบคุณครับ
ต้องกลับทางห้องเรียนค่ะ อาจารย์ลองเปลี่ยนบทบาทดูหรือยังคะ ลองเริ่มแล้วจะค่อยๆเห็นผลค่ะ ในบรรยากาศสบายๆ
จะลองคิดดูครับ แต่มักติดปัญหา "เวลา" และ "ความคาดหวัง" ของผู้เรียน ที่ "สูง" เกินจริงนะครับ