มีคนเคยบอกว่าใจเป็นนายกายเป็นทาส

วันนี้คงต้องโต้แย้ง...ซักหน่อยนะคะ

แต่วันนี้ครูหยินค้นพบว่า...กายก็เป็นนายของชีวิต

เมื่อ...ขาเจ็บเดินไม่สะดวก..

ความรู้สึกอึดอัด...ทำอะไรไม่ได้ดั่งใจ...รสชาติหนึ่งของชีวิต

ไม่ต่างอะไร...กับกับดักอิาระภาพของชีวิต

แม้ยังไม่สิ้นหวัง...แต่ขาดความสามารถ ขาดประสิทธิภาพ อะไรไปหลายอย่าง

ด้วยความเป็นห่วงหน้าที่ และภาระงาน 

จึงตัดสินใจรักษาที่คลีนิกเพื่อมิให้เกิดผลกระทบต่อหน้าที่

2 สัปดาห์ผ่านไป..อาการยังไม่ดีขึ้น...ทรมารเหมือนกัน

วันนี้ไปหาหมอที่โรงพยาบาลอีกครั้ง..เพราะอาการเจ็บไม่มีทีท่าว่าจะทุเลา

ฉีดยา 1 เข็ม พร้อมยากิน 1 ถุงใหญ่ ๆ

ครูหยินยังไม่ทันได้นั่งที่เก้าอี้ ...ก็ได้รับใบสั่งยาซะแล้ว

งงอยู่เหมือนกัน....ยาที่ให้มาเป็นยาแก้อักเสบ

ยาคลายกล้ามเนื้อ....ยาเคลือบกระเพาะอาหาร

สรุปว่า....เป็นโรคอะไร..ก็ไม่รู้..หมอไม่พูดอะไรเลย

ว้า....ตอนไปคลีนิค...พอจะได้คุยกับหมอบ้าง

นานทีหลายปีละครั้งจึงจะเข้าโรงพยาบาล....อยากได้ภาพประทับใจ...

อยากมีความศรัทธาในอาชีพหมอ...อยากให้เป็นที่พึ่ง....ในยามเจ็บไข้ได้ป่วย

เมื่ออกจากห้องหมอ..มีเสียงบ่นจากคนไข้เหมือนกันทุกคนว่า

เข้าห้องหมอก็เพื่อรับใบสั่งยาเท่านั้น...งง  ๆๆ