ช่วงเวลาทั้ง 4 ปีที่ผ่านมาของการเรียนหนังสือในรั่วมหาวิทยาลัย ทำให้ผมได้เรียนรู้อะไรต่าง ๆ มากมาย 

ทั้งเรื่องการใช้ชีวิตในสังคม และเการเตรียมตัวที่จะเป็นครู และที่สำคัญคือการได้รับความรู้จากอาจารย์ผู้สอน

ทุกอย่างั้นมันล้วนมีความหมายทั้งนั้น 

 

ช่วงเวลาที่ผ่านมานั้นไม่มีคาบไหนเลยที่ผมไม่อยากเข้าเรียน .. ไม่รู้เพราะอะไร

อาจจะเป็นเพราะว่า เรามีเพื่อนที่อยู่ข้าง ๆ เพื่อนที่พึ่งพาช่วยเหลือกัน จึงเป็นตัวนำพาไปถึงจุดมุ่งหมาย

 

 

ณ.ตอนนี้ ช่วงเวลาได้เข้ามาใกล้เรื่อย ๆ 

นั้นคือช่วงเวลาของการออกฝึกประสบการร์วิชาชีพครู .. นั่นก็หมายความว่า

การนั่งเรียนแบบนี้พบหน้าเจอกันเจออาจารย์ที่รัก

 

 

เจอเพื่อนที่รัก ก็เริ่มใกล้หมดเวลาแล้ว 

 

 

แต่จะเป็นยังไงละ ก็ชีวิตของคนเราก็ต้องเดินไปข้างหน้า เพื่อให้ถึงเป้าหมายของชีวิตใครชีวิตมันทั้งนั้น :)

 

ดังนั้นผมจึงไม่เสียดายเวลาที่ผ่านมา เพราะช่วงเวลาที่ผ่านมานั้นผมได้ใช้มันไปอย่างเต็มทีแล้ว ..

อีกไม่กี่เดือน ผมต้องออกไปฝึกประสบการณ์ีวิชาชีพครู หนทางแห่งประสบการณ์อีกมากมายยังรอผมอยู่

และเด็กที่พร้อมรอให้ผมให้ความรู้แก่พวกเขา ยังรอเราอยู่ ..

 

ชีวิตของผมเตรียมตัวเรื่องความรู้มามากแล้ว และตอนนี้ผมเหลือแต่เตรียมตัวเอง เพื่อมุ่งสู่ความเป็นครูในอีกไม่กี่เดือน

ความฝันและความเป็นจริงใกล้เข้ามาถึงแล้ว ถึงเแม้ยังจะไม่ได้รับอาชีพครูอย่างเต็มตัว แต่เราไปครั้งนี้ก็คือฝึกประสบการณ์

แต่ก็ถือว่า เราไปเป็นครู ตามความฝันและเก็บประสบการณ์มาให้มากที่สุด 

เพื่อนำทุกสิ่งทุกอย่างไปสู่ความฝันในชีวิตจริง ...

 

--------------------------------------------------------------------------------------------

 

ขอบคุณช่วงเวลาที่ผ่านมา  ที่ทำให้คนคนหนึ่งแข็งเกรงขึ้น  และพร้อมที่จะเดินต่อไป :)