ความฝันอันเล็ก ๆ จากเมื่อก่อนที่มีความฝันอยากจะได้เรียนหนังสือในระดับมหาวิทยาลัย ความฝันตอนนี้ก็เป็นความจริงที่ได้เีรียนในระดับมหาวิทยาลัยซึ่งในตัวของผมเองรู้สึกดีใจและมีความสุขมากที่ความฝันนั้นเป็นจริง ซึ่งจากเมื่อก่อนตัวผมเองก็กลัวที่จะไม่มีโอกาสที่จะได้เรียนในมหาวิทยาลัย ซึ่งเนื่องจากเงินทองทางบ้านที่ไม่มีที่จะส่งผมเรียน พอมาถึงจุดนี้ผมก็ทำได้ บอกบอกได้คำเดียวว่าผมก็ภูมิใจและความสุขกับการเรียนมากเลยครับ และแล้วตอนนี้เวลาก็ผ่านไปรู้ตัวอีกทีก็จะต้องออกจากรั่วของมหาลัยอีกแล้ว เวลานั้นมันช่าง เร็ว จริง ๆ นะ สำหรับความรู้สึกวันนี้ที่เป็นวันชั่วโมงสุดท้ายของในรายวิชานี้และเป็นอาทิตย์สุดท้ายของการที่ผมและเพื่อน ๆ จะได้เรียนในมหาวิทยาลัยนี้ก็รู้สึกทำอะไรก็ไม่ถูกเหมือนกันนะครับ กับเรื่องราวที่เคยร่วมทุกข์เร่วมสุขด้วยกันในมหาวิทยาลัย ก็ได้แต่ทำใจ ปลอบตัวเอง  และก็มีความรู้สึกคิงถึงออกมา แต่แล้วเราก็คงทำอะไรไม่ได้ เราก็ต้องคิดถึงกับสิ่งที่จะเกิดขึ้นในวันข้างหน้าต่อไปไม่ว่าวันข้างหน้าของเรานั้นจะเป็นอย่างไร สำหรับอนาคตที่ผมคิดว่าจะเกิดขึ้นต่อไปในวันข้างหน้านั้นอันดับแรกคงเป็นการได้ทำตามความฝันอีกเช่นกัน คือ การไ้ด้สอนหนังสือ เด็กนักเรียน ได้ถ่ายทอดประสบการณ์ สอนคนให้เป็นคนผลิตลูกศิษย์ที่มากมายต่อไป แ่ต่ที่รู้ ๆ จะได้สอนและใช้ชีวิตการเป็นครูแน่นอน กับเทอมหน้าที่จะต้องไปประจำโรงเรียนในการ ฝึกประสบการในการเป็นครู เป็นระยะเวลา 1 ปี เต็ม ๆ ในส่วนนี้ความสามารถและความรู้ที่ผมมีผมจะถ่ายทอดให้กับนักเรียนสอนสุดความสามารถของผมครับ พอผ่านจุดนั้นไป ก็คงต้องหางานทำสอบบรรจุ การเป็นครูต่อไป แต่ไม่รู้ว่าจะได้เมื่อไหร่ ส่วนตัวผมก็จะทำสุดความสามารถเช่นกัน มาพอจุดนี้เรื่องการเรียนก็คงต้องพักการก่อนสำหรับผม จงกว่าผมจะได้บรรจุการเป็นครู จริง ๆ เต็มตัว ถ้าผมได้บรรจุการเป็นครูแล้วตัวผม ก็จะหาศึกษาหาความรู้ต่อไปอาจจากหาเวลาศึกษาต่อในระดับปริญญาโท ต่อไปเรื่อง พอจุดนี้ส่วนตัวผมก็จะพอแค่นี้ก่อน ถ้าผมได้จบปริญญาโทเมื่อไหร่ นั้นแล้วอนาคตข้างหน้าก็จะไปเรื่อง ครับ