GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

ไฟดับจึงคิดถึงร้านหนังสือ

วันนี้ไฟดับทั้งวันที่ ม.สงขลานครินทร์ เพื่อการปรับปรุงสถานีไฟฟ้าภายในมหาวิทยาลัยครับ

พอไฟดับ ดร.จันทวรรณ และผมก็ต้องคิดว่าจะไปที่ไหนดี ที่เราอยากไปคือร้านหนังสือ ร้านที่สบายๆ มีที่ให้เรานั่งอ่านหนังสือใหม่ๆ หรือกินกาแฟอร่อยๆ หรือพก notebook ไปนั่งทำงาน หรือมีการแสดงดนตรีที่หาฟังยากจากนักดนตรีที่ไม่มีชื่อแต่ฝีมือดี หรือมีกวีหรือนักเขียนมาปรากฎตัวให้เราได้ฟังได้ดู แม้จะไม่ค่อยรู้เรื่องหรือเข้าใจลึกซึ้งแต่ก็ได้สัมผัสบรรยากาศ "สด" จากผู้สร้างวรรณกรรมตัวจริง

แต่น่าเสียดาย ที่หาดใหญ่ ซึ่งเป็นหัวเมืองใหญ่อันดับต้นๆ ของประเทศไทย ไม่มีร้านหนังสืออย่างที่เราอยากไปครับ

มีแต่ "ร้านขายหนังสือพิมพ์" ขนาดใหญ่สุดไม่เกินสองคูหา 

เรากลับจากอเมริกามาเกือบสี่ปีแล้ว ถึงตอนนี้เราไม่มีอะไรที่ต้องปรับตัวหรืออะไรที่ต้องเรียนรู้ใหม่ หรืออะไรที่คิดถึงอยากได้อยากไปอยากกิน ฯลฯ แทบเรียกได้ว่าเราลืมการดำรงชีวิตในอเมริกาไปเกือบหมดแล้วด้วยซ้ำ

แต่เหลือแค่อย่างเดียวครับ ที่เราไม่ลืม แต่หาไม่ได้ และเรา "อยาก" จะไปมาก คือ "ร้านหนังสือ" ที่เราคุ้นเคย ไม่ว่าจะเป็น Borders หรือ Barnes & Noble หลายต่อหลายสาขาที่เราไป "เดินเล่น" บ่อยๆ

ร้านหนังสือเป็นสิ่งเดียวที่เราบ่นถึงทุกครั้งที่มีเหตุการณ์ที่เราต้องไปหาที่ "เดินเล่น" นอกมหาวิทยาลัยนานๆ อย่างเช่นวันนี้ที่ไฟดับทั้งวัน

ถึงตอนนี้ สิ่งเดียวที่เรามีความรู้สึกว่าชีวิตในอเมริกามีความสุขกว่าชีวิตในเมืองไทยคือมีร้านหนังสือดีๆ ให้ได้ไป ใครที่อยู่ต่างประเทศตอนนี้รีบตักตวงความสุขนี้ไว้นะครับ เพราะเวลาท่านกลับเมืองไทยแล้วท่านจะหาร้านหนังสืออย่างนั้นไม่ได้

เรื่องนี้เขียนแล้วเซ็ง ผมปรับตัวให้เข้ากับประเทศไทยในเรื่องนี้จะเข้าท่ากว่าเยอะ ว่าแล้วไปหาเบียร์กินใน "ร้านเหล้า" ที่ใหญ่ขนาดน้องๆ สนามฟุตบอลที่มีอยู่ในทุกหัวระแหงของหาดใหญ่จะดีกว่า ใช่ไหมครับ?

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 56204
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 4
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (4)

อาจารย์คะ

  • คนไทยอ่านหนังสือน้อยค่ะ
  • มีห้องสมุดก็ยังใช้ไม่คุ้มค่าเลย
  • ถ้ามีร้านหนังสือมาก ๆ อาจารย์ว่าร้านจะเจ๊งไหมคะ
  • ทักทายแบบสบายค่ะ
  • แต่อาจารย์ก็ปรับตัวเข้ากับความเป็นประเทศไทยได้เยอะขึ้นแล้วใช่ไหมคะ
  • หรือว่า "ต้องทำใจ" อยู่ ????

ตอนผมกลับมาใหม่ๆ เคยคิดจะเปิดร้านหนังสือครับ แบบว่าจะทำให้แตกต่างไปเลยดูสิว่าคนไทยจะเข้าไหม ปรากฎว่าไม่มีใครยอมลงทุนด้วยครับ เพราะไม่ว่าพิจารณาในมุมไหนก็เจ๊งแน่นอน

 อเมริกาก็มีหลายอย่างที่คนไทยเราต้องอิจฉา และประเทศไทยเรามีหลายอย่างที่อเมริกันต้องอิจฉาเช่นกัน เป็นเรื่องปกติที่แต่ละประเทศก็มีส่วนดีส่วนด้อยของตนเองครับ

เรื่องน่าอิจฉาของอเมริกันคือมีร้านหนังสือดีๆ ส่วนเรื่องน่าอิจฉาของคนไทยคือมีร้านเหล้าดีๆ ผมเจออเมริกันที่เคยมาประเทศไทย ถ้าคุยกันสักพักจนสนิทกันเริ่มได้ที่ บางคนก็จะเริ่มเล่าออกมาถึงความประทับใจในร้านเหล้าของประเทศไทย

ไม่รู้ว่าจะเรียกว่าเป็นความภาคภูมิใจใน "ของดี" ของไทยได้หรือเปล่านะครับ

เรื่องนี้ที่จริงแล้วควรจะเป็น "ประเด็น" ระดับชาติทีเดียว แต่ก็เหมือน "ผู้บริหารประเทศ" (ไม่ว่ายุคไหน) จะมองข้ามหรือสัมผัสแค่ผิวๆ เอาหน้าเท่านั้นครับ

  • แฮ่ แฮ่ นึกว่าไฟดับแล้วคิดถึงอย่างอื่น
  • มีประโยชน์มากครับ
  • พอไปต่างประเทศแล้วจะลองหาร้านหนังสือดีๆครับ
  • กลัวร้านเหล้าที่อยู่ใกล้สถานศึกษามากครับผม
ที่นี้เรามีร้านเหล้าและร้านกาแฟใกล้มหาวิทยาลัยเยอะมากครับ ส่วนร้านหนังสือนั้นก็ใช่ว่าไม่มี มีเยอะ แต่เป็นร้านหนังสือการ์ตูนครับ