แหลงกันตรง ๆ เว้ากันซื่อ ๆ

ฮือ  หือ คงบ่ได้ไป๋แล้วคะ

สงสัยตื่นเต้นมากไปหน่อย....

ธรรมชาติจึงลงโทษ...โปรดประทานโรคฮิต ๆ มาให้ครูหยิน

หมอนรองกระดูกทับเส้นประสาทระยะเริ่ม ๆ

ครูหยินจะพยายามให้ถึงที่สุดในการรักษา

กลับมาพิจารณาแล้วว่าไม่สมควรจะไป

เพราะอาการเจ็บ...ยังไม่ทุเลา  เดินมากก็ไม่ได้

นั่งนานก็ไม่ดี...เกรงว่าจะเป็นภาระกับกัลยาณมิตร

ทำให้เที่ยวไม่สนุก...สัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรม

ทำใจได้  ฮิ  ฮิ คิดถึงทุกคนทั้งคุณมะเดื่อ  ยายธี ผอ.ชยันต์ ผอ.อัญชัน

ฝันสลาย  คิคิคิ...หากวาสนายังมีเราคงได้พบกันสักวัน

ขอให้ทุกคนสนุกกับทริฟในครั้งนี้คะ

 

              บันทึก 18 ก.พ. 57