รำพึงถึงความตาย
สวยสดงดงาม คือ ความตาย
ลุ่มหลงงมงายคือโง่เขลา
ความตายไม่ใช่สิ่งที่น่ากลัว
ความชั่วต่างหากที่น่ากลัวกว่าความตาย
<p class="style8" align="right">จะซ่อนใน กลีบเมฆ กลางเวหา
ซ่อนกายา กลางสมุทร สุดวิสัย
จะซ่อนตัว กลางเขา ลำเนาไพร
ณ ถิ่นใด พ้นความตาย นั้นไม่มี .</p><p class="namo-list style4">เอวํ ภโว เราจะต้องเป็นอย่างนี้
เอวํ อนตีโต เราจะหลีกหนีจากความเป็นอย่างนี้ไม่ได้
.มรณธมฺโมมฺหิ เรามีความตายเป็นธรรมดา
มรณํ อนตีโต หาล่วงพ้นจากความตายไม่
มรณนฺตํ หิ ชีวิตํ เพราะชีวิตสัตว์ทั้งหลาย มีความตายเป็นที่สุด
อวสสํ มยา มริตพฺพํ เราจะต้องตายอย่างแน่นอน จะก่อนหรือหลังเท่านั้นเอง</p>
เห็นกันอยู่เมื่อเช้า สายตาย
สายอยู่สุขสบาย บ่ายม้วย
บ่ายรื่นชื่นรวยราย เย็นดับ ชีพแฮ
เย็นเล่นกับลูกด้วย ค่ำม้วยอาสัญ
(พระราชนิพนธ์ในพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว)
ใช้ชีวิตอย่างรู้คุณค่า ทำคุณประโยชน์ให้คนรอบข้าง และไม่ประมาทต่อความตาย เราก็สามารถมีความสุขได้ก่อนตายจากโลกนี้ไป
ความไม่ตายไม่มีในโลก