การยึดติดกับวัตถุ ทำให้เราวิ่งตามปัจจุบัน ซึ่งการแก่งแย่งแข่งขันกันเพื่ออะไร อะไรบ้างที่เป็นสิ่งจำเป็น การใช้ชีวิตในปัจจุบันทำไปเพื่อสิ่งใด การที่ทำให้ชีวิตมีคุณค่าจะต้องใช้ชีวิตอย่างคุ้มค่า โดยต้องถามตัวเองก่อนว่าคุณมีจุดหมายอะไร ทำเพื่อะไร
คำว่ายิ่งสูงยิ่งหนาวนั้น "สำหรับคุณ" คุณคิดว่าอย่างไร
แต่สำหรับฉัน ฉันคิดว่า เรายิ่งทำอะไรก็จะยิ่งยาก และจะยิ่งเค้วงคว้างเพราะการทีเราจะทำอะไรนั้นมันเหมือนเราไม่ได้เป็นตัวเอง และจะต้องทำในสิ่งที่คนอื่นเขาอยากให้เราเป้น และเมื่อเราทำสิ่งใดเราจะต้องประสบผลสำเร็จ เมื่อเรายิ่งขึ้นที่สูงก็ยิ่งผิดพลาดเยอะ และเมื่อเราอยู่ที่สูงแล้ว เราอาจจะต้องทำในสิ่งที่คาดไม่ถึงก็เป็นได้
มุมมองของความคิด "เราเรียนรู้"และดิ้นรนเพื่อที่จะมีชีวิตอยู่" แต่เราไม่ได้เรียนรู้ชีวิต การเรียนรู้ชีวิตที่แสนจะยุ่งยากในปัจจุบันเป็นสิ่งที่ยากเพราะคนเราในยุคนี้ต้องการแต่สิ่งที่ได้มาแล้วเสียไปอย่างง่าย ๆ การเดินทางยิ่งสูงและยิ่งไกลอาจทำให้เราเหนื่อยได้ ลองถามตัวเองและหยุดดูสิ่งที่ตนเองกำลังจะกระทำ สิ่งนันจะเป็นสิ่งที่เราทำดีแล้วหรือยัง และเราเคยเป็นตัวของตัวเองหรือเปล่า
เราวิ่ง เราต่อสู้เพื่ออะไร หากการได้มาซึ่งความฝันที่ไขว่คว้า
แต่ต้องละทิ้งความสุขแท้จริงที่อยู่ข้างตัวเรามาตั้งแต่ต้น
ความสุขที่ไม่ได้มีราคาต้องแลกเปลี่ยน ความสุขจากครอบครัว จากพ่อแม่
และจากคนที่รัก ที่ห่วงใยเรา..
ไม่ผิดอะไรที่เราอยากจะเข้าใกล้ความฝัน อยากจะประสบความสำเร็จ
แต่เราจะแบ่งความสมดุลในสมการชีวิตของเรายังไง
เราจะต้องทำเพื่อตัวเองมากแค่ไหน เพื่อที่จะไปให้ถึงเป้าหมาย..
เมื่อเราเลือกที่จำทำสิ่งนั้นแล้ว และเลือกสิ่งที่สูงเราจะต้องทำให้สำเร็จและจะต้องเป็นสิ่งที่ที่เราชอบ และจะต้องเป็นสิ่งที่คนรอบข้างอยากให้เราเป็น เพราะสิ่งนั้นอาจจะหวนกลับมาทำร้ายตัวเราเองก็ได้ สิ่งนี้เองจะเป็นสิ่งที่จะเตือนเราก่อนที่เราจะก้าวไปสู่ที่สูง
คุณถามตัวเองหรือยังว่าขุ้นจะขึ้นสู่ยอดเขาเพื่ออะไร และเป้าหมายสูงสุดคืออะไร
ที่มา http://www.youtube.com/watch?v=AQk0ZWwgXjA
ยิ่งใหญ่เกินไปก็ไม่มีใครเอา
ยิ่งสูงยิ่งหนาว
ยิ่งเหงายิ่งห่าง
ยิ่งสูงขึ้นไปก็ไม่มีใครร่วมทาง
ไร้มิตรนะอ้างว้าง..ลาร้าง..ห่างไกล..
ถึงแม้นว่า...ยิ่งใหญ่....
ที่มา http://www.youtube.com/watch?v=_lrpHPzMxFc
...การทำงานที่ต้องวางตัวให้เหมาะสมกับตำแหน่ง...เป็นนาย เป็นหัวหน้า...ลูกน้องต้องอยู่ส่วนลูกน้อง...ทั้งๆที่ก่อนขึ้นสู่ตำแหน่งเคยเป็นเพื่อนกอดคอกันมา...จะมาพูดเล่นพูดหัวสนิทสนมเป็นพิเศษกับใครไม่ได้ หรือจะไม่ชอบขี้หน้าใครออกหน้าออกตาก็ไม่ได้ เพราะตำแหน่งที่สูงขึ้นสามารถให้คุณให้โทษได้ ต้องวางตัวให้เหมาะสม ...จึงเป็นที่มาของคำว่ายิ่งสูงยิ่งหนาว...แต่ปัจจุบันการทำงานของผู้บริหารที่ประสบความสำเร็จ จะเป็นลักษณะทีม งาน ที่ต้องลงมือปฏิบัติงานร่วมกันกับลูกน้อง...
หลายคนมองแต่ "เป้าหมาย" จนลืมมอง "ระหว่างทาง" ที่เดินผ่านมา ;)...
สวัสดีค่ะ คุณ ชฎาพร ใจนันตา
เป็นสารคดีที่ดีมากค่ะ ให้ข้อคิดดี ๆ
ขอบคุณมากค่ะ
สวัสดีค่ะ ดร. พจนา แย้มนัยนา
ความคิดก็เหมือนการเดินทางให้สูงยิ่งขึ้นค่ะ ซึ่งการทำงานก็เหมือนเป็นสิ่งที่เราต้องพึ่งพากันและกันค่ะ
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะ อาจารย์ Ongkuleemarn
ระยะทางยังยาวไกล แค่หันมามองสักนิด ระหว่างทางนั้นก็จะสอนประสบการณ์เราเอง
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะ คุณอรทัย พงษ์ปิยะมิตร