แม้นานวันก็ยังฝันถึงอยู่ คิดถึงหนานเกียรติ จนฝันเอามาฉี่..

ในการประชุดจัดเวทีพูดคุยกับเจ้าหน้าที่บุคลาทางการแพทย์การสาธารณสุขแห่งหนึ่ง ซึ่ง

อาจารย์หนานเกียรติ (เกียรติศักดิ์ ม่วงมิตร)มิตรรักในเรื่องการบริโภค ซึ่งได้มอบหมายให้ผู้

เขียน คุยให้หัวข้อของคำว่า"กิน"

ไล่ตั้งแต่คำว่ากินตามสรรพนามบุคล อาทิ เสวย ฉัน รับประทาน แดก กระเดือก ยัดห่า ยัด

เพราะ สวาปาม กระแทกปาก ฯลฯ

ในขณะที่พูดคุย รู้สึกปวดฉี่เป็นกำลัง แต่ต้องอดทนให้หมดชั่วโมง

พอหมดชั่วโมงรีบเข้าห้องน้ำ้ไปฉี่ มันช่างเป็นการฉี่ที่มีความสุขมากที่สุดในชีวิต  ฉี่จนเลอะ

กางเกงเปียก ก็ไม่กังวล เพราะสุขจากการฉี่.....ฉี่จนเสร็จตื่นขึ้นมา ตายละหวาฉันฉี่รด

ที่นอน......บุคลหากไกล้ชิดกับสิ่งได  มักรำพึงถึงสิ่งนั้น จนฝันถึง แม้นานวันก็ยังฝันถึงอยู่

 

 คิดถึงหนานเกียรติ จนฝันเอามาฉี่.........

 

 

(หมายเหตุแม้จะปวดป่วยด้วยโรคาพยาธิสภาพ ลุก นั่ง เดิน ไม่สะดวก หยุดการเขียนมา

หนึ่งเดือน แต่คืนนี้ต้องลุกมานั่งเขียนเพราะนอนต่อไม่ได้)