ไม่มีใคร โหดร้ายกับเราได้เท่าตัวเอง
อาทิตย์ที่ 4 ของเดือนที่ 1
และแล้วเราก็เดินทางร่วมกันมาจนถึง อาทิตย์ที่ 4
จาก 7 วัน อาทิตย์ที่ 1 ดูมันตั้งใจมุ่งมั่น ครูเมตตากระตุ้นให้ได้ลองทดสอบ แม้ล้มลุกคลุกคลานแต่ก็พอได้
อาทิตย์ถัด ๆ มาแย่ลงเรื่อย ๆ เพราะล้านแปดเหตุผลที่จะ ไม่ทำ ไม่ยอม
อาทิตย์ที่แล้ว ถูกความน้อยใจกลืนกิน จนบอกกับมันว่า
“เออ มึงอยากทำ ๆ ไป กูจะคอยดู”
มันก็เหมือนคนตาย ไม่ยอมทำอะไรเลย
แล้วจิตมันก็ แค่คิดจะตั้งยังไม่ได้
ต้องฟังเทศน์ถึงจะ มีกำลังแต่ได้ แว๊บเดียว คือ เก่า เน่า
เมื่อวานนั่งอยู่ริมน้ำก็รู้สึก บอกไม่ถูก เบื่อตนเอง
อาการคนไข้โรคจิตกลับมา อยากกันตนเองออกจาก สังคมและสิ่งแวดล้อม
นึกถึงโบโซ่ แบบนี้นี่เอง ที่ครูเคยบอกว่า
“โรคจิต คือ อาการของคนพ่ายแพ้ต่อกิเลส”
ณ จุดนี้ ใช่เลย
จนมีคำถามว่า เออนะ อะไรดี ๆ จะหยิบยื่นให้ มันไม่เคยเอา
อันชั่ว ๆ ที่เคยทำ ไม่มีเลิก
พอจะให้มันทำอะไรที่มันควรทำนะ จิตมันดิ้นตายยังกะ จะเอามันไปฆ่าทิ้ง
นี่ขนาด ตัวเอง กำหนดให้ตัวเองทำนะ
มาคิด ๆ ดู 4-5 ปีที่ผ่านมา ครูโดนอะไรจากจิตชั่ว ๆ นี้ทำร้ายบ้าง
เรียกว่า นับไม่ถ้วนกันเลยหล่ะ
แล้วที่ผ่านมาก็ยัง ไม่แก้ไข แล้วก็ สะบัดสะบิ้ง สำออย จิตมันเนียน........ๆ
ถ้าการเดินทางที่ผ่านมาเป็นการแข่งขัน
ที่มีหนูลงแข่ง แล้วมีครูเป็นโค้ช
ลงแข่งกี่ครั้งต่อกี่ครั้ง หนูก็ แพ้
ทุกครั้งที่แพ้ก็ โทษว่า เพราะครู
หนูไม่ดีพอที่ละลงแข่ง แต่ก็ถูกลากให้ลงแข่งบ้าง
ทั้งหมดทั้งมวล ก็ไปลงที่ครู
หันหน้าออกมาจะกลับบ้านมองเห็น รูปปั้นพระโพธิสัตว์กวนอิม
ระลึกถึงครู มีเพียงท่านซินะ
ที่ยังคงมั่นสอนสั่งไม่เปลี่ยนแปลง
แม้หนูจะงี่เง่าขนาดไหน แต่ครูก็ไม่เคยถอดใจที่จะ “ให้โอกาส”
ท่านนุ่มนวลดั่งปุยเมฆ ชุ่มเย็นดั่งสายน้ำ หนักแน่น ดั่งแผ่นดิน
ที่ผ่านมาพอท่านให้ฝึก ให้ซ้อม หนูก็หนีมานอน เที่ยวเตร่ ฟุ้งซ่านถึงการแข่งขัน เหมือนนั่งดูการแข่งขัน แต่ก็ไม่ยอมแก้ จุดอ่อนของการแข่งขันครั้งที่แล้ว สักที
นั่งคิด ๆ ไป จิตมันก็ฉลาดมาก รู้ทั้งรู้ว่า การสรุปกับตนเองต้องใช้การพิมพ์ แล้วช่วงนี้ iPad พิมพ์ไม่ได้
มันก็หาเรื่องให้ทิ้งโน๊ตบุ๊คไว้ที่ทำงานโดยอ้างว่า “ไปบึงแก่น กลับก็ไม่มีเวลาทำอะไรแล้ว นั่น”
นั่งคิดได้ก็ ระเหี่ยใจ เหมือนกัน มันว่ายากสอนยาก ใครจะอยากมาสอน
ความสามารถพอมี แต่ก็ไม่รู้จักเอามาใช้ เครื่องมือเพียบ แต่หยิบออกมาบ่เป็น
มันกะโพด ซะแล่ว
ฆ่าทิ้งมันก็ตายเฉย ๆ จริง ๆนะ
แล้วจิตมันก็จะยังไปไม่ดีด้วยถ้าตายตอนนี้
มันทำซ้ำซาก ทั้ง ๆ ที่เคยบ่นว่า ทำอะไรเดิม ๆ ไม่เป็น
มาวันนี้เห็นชัด “ไม่จริง”
มันก็ทำซ้ำ ๆ เดิม ๆ แหละ ไอ้เรื่องแย่ ๆ หน่ะ
แค่เปลี่ยนอุปกรณ์ ตามที่มันหาได้ แต่ผลออกมาก็เครือ ๆ เดียวกัน
ครานี้ตกลงปลงใจ
หาเรื่องแกล้งจิตมันเล่น ๆ ดีกว่า
เบื่อมันแล้ว อาทิตย์ที่ 5 มาดูกันว่า
แกล้งมันแล้ว มันจะให้ผลยังไง
ขอบคุณที่เล่าให้อ่านค่ะ