การจะเป็นครูนั้นใครหลายคนคิดว่าจะเป็นครู เพียงแค่มีความรู้ก็สามารถที่จะเป็นครูได้ ซึ่งมันก็ใช่ในระดับหนึ่งแต่การที่จะเป็นครูที่แท้จริงนั้นต้องรู้จักให้ ให้อภัย และมีความเป็นประชาธิปไตยให้มากที่สุด เมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมาผมได้ไปทดลองสอนที่โรงเรียนชุมชนเทศบาลวัดศรีดอนไชย มันได้ทำให้ผมจุดประกายความเป็นครูในตัวผม

เมื่อพูดถึงหัวใจของความเป็นครูอย่างแรกที่ผมคิดนั้นคือ "การให้" การให้ในความคิดของผมก็คือไม่ใช่เพียงแต่ให้ความรู้ แต่ยังสามารถให้คำปรึกษา ให้โอกาสที่จะปรับปรุงแก้ไข การให้สามารถทำได้หลาย ๆ อย่าง เพียงแค่เราคิดที่จะให้

ในส่วนเรื่องการให้อภัยนั้น ให้ฐานะที่เราเป็นครู ซึ่งเป็นผู้ชี้นำเด็กไปในทางที่ดี ตัวเรานั้นต้องรู้จักการให้อภัย การให้อภัยเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีในหลาย ๆ ไม่ว่าจะเป็นการที่เด็กได้เริ่มต้นใหม่ อาจจะเป็นการเริ่มปรับตัวในการเรียน การเข้าสังคม หรือในเรื่องต่าง ๆ อีกมากมาย

 

ครูทุกคนจะต้องมีความเป็นประชาธิปไตย ไม่เข้าข้างฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง เด็กนั้นไม่ใช่ว่าทุกคนจะไม่เคยทำผิด หรือไม่เคยทะเลาะกัน ยิ่งเป็นเด็กโตด้วยแล้ว การทะเลาะกันเป็นเรื่องธรรมดา เมื่อมีการทะเลาะกันของเด็กให้ฐานะที่เราเป็นครูต้องรู้จักตัดสินปัญหา แต่ในการตัดสินปัญหานั้นไม่ควรที่จะเอนเอียงไปฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเราต้องเป็นกลางให้มากที่สุดพูดคุยกับสองฝ่ายว่าเกิดอะไรขึ้น จนสามารถสรุปปัญหาและหาทางออกของปัญหาให้กับทั้งสองฝ่ายโดยใช้หลักการเป็นประชาธิปไตยนั้นเอง

สุดท้ายผมก็อยากที่จะขอบคุณโรงเรียนชุมชนเทศบาลวัดศรีดอนไชยที่มอบประสบการณ์ดี และจุดประกายความเป็นครูในตัวผมขึ้นมาก ขอขอบคุณมาก ๆ ครับ