หัวใจของความเป็นครู

ไม่อยากเชื่อตัวเองเลยว่าวันหนึ่งผมจะเข้ามาอยู่ในเส้นทางของการเป็นครู เพราะตอนเรียนอยู่มัธยมไม่เคยมีความคิดที่จะอยากเป็นครูเลย แต่เมื่อโชคชะตาจับผมมาอยู่ในเส้นทางนี้แล้ว ผมก็ต้องทำหน้าที่ให้ดีที่สุด

หลังจากที่เคยไปสังเกตการณ์สอน ทดลองสอนทั้งสองครั้งแล้ว ทำให้นึกถึงคำว่า "ครูเป็นพ่อแม่คนที่ 2 ของนักเรียน" เพราะครูต้องดูแลนักเรียนเปรียบเสมือนเป็นลูกคนหนึ่ง ปลูกฝังความรู้ที่ครูมีให้กับนักเรียนให้ได้มากที่สุด แนะนำแนวทางต่างๆ ให้นักเรียนเดินให้ถูกต้องทำนองคลองธรรม หน้าที่เหล่านี้ครูต้องทำด้วยความเต็มใจ และต้องมีความสุขกับหน้าที่เหล่านี้ด้วย

สิ่งแรกที่ได้จากการไปทดลองสอนทั้ง 2 ครั้งคือ ความภาคภูมิใจที่ตนเองถูกนักเรียนเรียกว่า "ครู" นักเรียนเดินผ่านก็ยกมือไหว้ ผมเคยไหว้ครูสวัสดีครูเหมือนนักเรียนทั่วไปแต่ความรู้สึกตอนนักเรียนไหว้ตัวเราบ้างมันช่างเป็นความรู้สึกที่ดีมาก ตนรู้สึกว่านักเรียนที่ตัวซนๆ กลับเป็นนักเรียนที่น่ารักขึ้นมาเลย

สิ่งที่สังเกตได้คือครูทุกคนจะสอนนักเรียนที่ตามหลักสูตร หรือตามสถาณการณ์ และต้องดูแลชีวิตความเป็นอยู่ ของนักเรียนตนเอง เพื่อให้นักเรียนรู้จักปฏิบัติแต่ในสิ่งที่ดีดี และมีผลดีกับตัวนักเรียนเอง

ครูต้องมีความเมตตากรุณาแก่นักเรียน แบ่งปันสิ่งที่นักเรียนไม่มีให้นักเรียน หรือสรรค์หาให้นักเรียนได้มีในสิ่งที่จำเป็นในการดำรงชีวิต และอยากให้นักเรียนได้ความรู้ได้ตามที่สั่งสอนไป และความอดทนที่ครูทุกคนต้องใช้แน่นอน เพราะนักเรียนแต่ละคนจะไม่เหมือนกัน เมื่อนสนอไปแล้วก็มีทั้งทำได้และทำไม่ได้ ครูจึงต้องอดทนที่จะสอนให้นักเรียนได้เข้าใจและให้นักเรียนทำได้อย่างที่หวัง