หากแต่ว่า...ช่วงนี้ ภารกิจงานประจำเยอะมาก ๆ
อาจเป็นเพราะ "ความรับผิดชอบและหน้าที่"
เป็นตัวกำหนดให้ฉันต้องทำให้สำเร็จก็เป็นได้...
รู้กระทั่งรู้ตัวเองว่าเป็นเช่นไร...แต่ในภาระงานที่ได้
รับผิดชอบอยู่ ผสมกับนิสัย (สันดาน) ของตนเอง
ที่มีอยู่สูง...ผสมกับความวิตกกังวลไปสารพัด...
ทำให้จิตตก ปฏิบัติตามคำสั่งสอนไม่ได้ตลอดไป
จิตก็เริ่ม "เครียด" กับงานที่ต้องรับผิดชอบ...
เพราะเป็นคนที่เห็นงานค้างคาแล้วไม่ค่อยสบายใจ
ผสมกับผู้อื่นพูดในทางที่ทำให้เราเสียหาย...
(ประโยคนี้พยายามนำทางพระเข้ามาปฏิบัติ
แต่ก็ไม่หาย...ความคิดนี่แหล่ะ!!! เป็นตัวนำพา)
ทำให้คิดในทางที่เป็นอกุศลต่อตนเอง...
ทำให้ช่วงนี้ "หงุดหงิด" เครียดงาน ปวดหัวบ่อย...
เรียกว่า อาการทางจิตเข้ามาเยือนอีกแล้ว...
พยายามลด ละ เลิก สิ่งต่าง ๆ ตามแนวทาง
พระพุทธเจ้า แต่ก็ไม่ค่อยสำเร็จ ขาด ๆ หวิ่น ๆ
ได้บ้าง ไม่ได้บ้าง แต่ก็ไม่ละความพยายาม
ปลดปล่อยงานหรือสิ่งที่ค้างคาใจให้ออกไปบ้าง
คิดเสียว่า...เดี๋ยวก็สำเร็จ...ทนอีกนิด ๆ...
อยู่เรื่อยไป...บางครั้ง บางคราวในกลุ่มเพื่อน ๆ พี่ ๆ
ที่เป็นข้าราชการกลุ่มกระจิ๊ดริดใน ม. ก็แซว...
เพื่อเตือนสติของฉันจนได้...แต่ละคนต่างรู้
ชะตาของตัวเราเองดีว่า...เกิดอะไรขึ้นกับพวกเรา
มีเพียงคำพูดเป็น "น้ำทิพย์" ชะโลมใจให้หายเครียด
หายกังวลใจ...ปลอบกันไปก็ปลอบกันมา...นี่ล่ะ!!!
"หัวอกคนทำงาน" ที่แท้จริง...
เหตุที่ถูกแซว อาจเนื่องมาจากฉันโพสต์ข้อความนี้
"แม้บุญเล็กน้อย...ก็ให้อธิษฐาน
ทำบุญนิด ทำบุญหน่อย ก็อธิษฐาน
อย่าให้ได้พบคนพาล...
ให้พบแต่คนดีมีศีลธรรม...เชื่อยายเถอะ
ทำนิด ทำหน่อย ให้อธิษฐานเอาไว้"
พี่ ๆ ถ้าจะทนไม่ไหว...เลยแซวเข้าให้ว่า
"เหอะๆๆ ช่วงนี้เอาธรรมะมาข่มใจเรอะ...บุษย์เอ้ย!!!"
ก็จะไม่ให้โพสต์ได้ไง...สิ่งที่ยึดเหนี่ยวใจเรา
ตอนนี้ก็มีแต่ "ธรรมะ" นี่แหล่ะ!!! ที่จะพาใจเรา
ไม่ให้เกิดทุกข์ได้ไงค่ะ...
ขอขอบคุณทุกท่านที่ให้เกียรติเข้ามาอ่านบันทึกนี้ค่ะ
บุษยมาศ แสงเงิน
๕ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๗
ขอความกรุณากัลยาณมิตรที่ไม่มีที่อยู่ที่ชัดเจน กรุณาอย่าโพสต์ข้อความที่ไม่พึงประสงค์นะคะ เพราะฉันนับถือศาสนาพุทธ จึงต้องใช้ "หลักธรรมะ" เข้ามาช่วยในชีวิตประจำวันค่ะ...เหตุที่เขียนก็ไม่มีเจตนาไปว่าร้ายศาสนาอื่นค่ะ...เพราะในความเข้าใจของฉัน...เชื่อว่า "ทุกศาสนาสอนให้คนเป็นคนดี" ค่ะ...รวมทั้งการเมืองด้วยนะคะ เพราะไม่ต้องการโยงข้อความไปในเรื่องของการเมืองค่ะ...
ขอเป็นกำลังใจครับ คนที่ทำงานมากย่อมมีอุปสรรคบ้าง คนไม่ทำงานคือคนไม่มีคุณค่า
ขอเป็นกำลังใจใหนะครับพี่บุษย์....ธรรมะเท่านั้น คือ รากฐานของชีวิต