ช่วยรับเงินนี้ไว้ด้วยเทอญ ถือไว้หลายวันแล้ว มันหนักเหลือเกิน..

หลายปีก่อนผู้ชายธรรมดา ๆ คนหนึ่ง

ได้ตัดสินใจยุติบทบาทอาจารย์มหาวิทยาลัยในวันคล้ายวันเกิดปีที่ 51

เพื่อออกเดินเท้าจากเชียงใหม่กลับสู่บ้านเกิดที่เกาะสมุย สุราษฎร์ธานี

ด้วยเงื่อนไข

  • ไม่พกเงินติดตัว
  • ไม่เดินไปหาคนรู้จักหากคนรู้จักอยู่ที่ไหนก็จะหลีกเลี่ยง
  • ไม่ร้องขออาหาร เว้นแต่จะมีผู้หยิบยื่นให้เองโดยไม่เดือดร้อน
  • ไม่เบียดเบียนใครหรือสิ่งใด
  • ไม่กำหนดเวลา
  • ไม่วางแผนการเดินทาง หรือกำหนดเส้นทางที่แน่ชัด

 

 

 

 

สัมภาระมีเพียงเป้หนึ่งใบที่บรรจุยาขวดน้ำหมวกเสื้อผ้าหนึ่งชุดสมุดบันทึกปากกา และไปรษณียบัตรที่เขียนถึงภรรยาทุก ๆ วันเพื่อสื่อสารว่ายังมีชีวิตอยู่
 
 
โดยกำหนดสิ่งที่เป็นเป้าหมายในการเดินว่า ขอเดินเพื่อข้ามให้พ้นไปจากสภาวะที่มีอยู่ในใจตนเองคือความรู้สึกเสียดาย หวงแหนที่มีอยู่ในสิ่งต่าง ๆ ที่เราครอบครองอยู่ ไม่ว่าจะเป็นร่างกายหรือทรัพย์สินภายนอกเดินไปจากความรู้สึกกลัว เกลียดรังเกียจ เคียดแค้นชิงชังอะไรบางสิ่งบางอย่าง และความปรารถนาสูงสุดคือ การเดินออกจากความกลัวที่อยู่ในใจตัวเอง
 
 
 
"บทเรียนที่ได้จากการก้าวเดินจึงเป็นบทเรียนที่ผมค่อนข้างภูมิใจแต่ไม่ได้บอกว่าสิ่งนี้ดีประสบการณ์ที่ได้จากการก้าวเดินแบบนี้เริ่มต้นจากการเผชิญสิ่งง่ายๆ ที่เราไม่เคยคิดว่าจะมาเป็นปัญหากับชีวิตมากขนาดนี้เช่นเรื่องอาหารเพราะผมตั้งใจจะไม่ขออาหารจากผู้ใดผู้หนึ่งด้วยการไปบอกว่าผมหิวกระหายดังนั้นกว่าเขาจะรู้ว่าเราหิวโหยจนแทบขาดใจตายอยู่แล้ว ก็ต้องสังเกตเอาเองและเมื่อมีคนให้อาหารผมทานเพียงแค่มื้อแรกที่ได้รับผมก็รู้เลยว่าการกินอาหารที่ผ่านมาตลอดชีวิต มันได้แต่กินอาหารอย่างเดียว ได้แต่เสพรสอาหารแต่ไม่ได้เสพรสชาติชีวิตมนุษย์อย่างแท้จริง"
 
 
 
 
 
บนโต๊ะอาหารท่านเล่าตอนหนึ่งประมาณว่า
 
ระหว่างเส้นทางเดินแบบไม่ใช้เงินและไม่ขอนั้น
บังเอิญท่านไปพบกับคนรู้จัก เพื่อนคนนั้นได้เลี้ยงข้าว
และก่อนลาจากได้ยัดเงินใส่กระเป๋าให้ 200 บาท
 
เมื่อมีเงิน 200 บาทอยู่ในกระเป๋า
ด้วยความหิวกระหายอย่างที่สุด พอเดินผ่านตู้แช่เครื่องดื่มคราใด
ทำให้อดที่จะมองและครุ่นคิดไม่ได้
ความฟุ้งของการต่อสู้ระหว่างความกระหิวกระหายน้ำ กับ อุดมการณ์
ได้เกิดขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่า เมื่อมีเงิน 200 บาท มันหนักจริง ๆ
 
จนเดินผ่านไปเจอขอทาน
ท่านจึงได้มอบเงิน 200 บาทนั้นให้กับขอทาน พร้อมกับพูดขึ้นประมาณว่า..
 
ช่วยรับเงินนี้ไว้ด้วยเถิด ถือมาหลายวันแล้ว มันหนักเหลือเกิน..