จิตอาสา..ช่วยกันพัฒนาโรงเรียน

๐๙.๐๐ น. นักศึกษาทุกคนพร้อม ต่างคนต่างทำงาน ตามหน้าที่ที่กลุ่มมอบหมาย อย่างไม่รอช้าลงมือกันทันที มีทั้งทาสีห้องสมุด บ้างก็จัดเก็บวัสดุอุปกรณ์ สัมภาระที่เตรียมมา จัดเตรียมเครื่องครัวสำหรับมื้อเที่ยง บางส่วนก็ไปช่วยเก็บกวาดห้องเรียนที่จะใช้เป็นห้องนอน และเตรียมอุปกรณ์สำหรับฐานการเรียนรู้ในวันพรุ่งนี้

วันนี้ผมขับรถออกจากบ้านตั้งแต่ ๐๖.๓๐ น.ไปรับนักศึกษาหญิง ๒ คน ที่เดินทางมากับรถตู้ประจำทาง ล่วงหน้ามาก่อนที่คณะเพื่อนๆนักศึกษาจะมารถส่วนตัวกันตอนเก้าโมง เป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฎนครปฐม รุ่นที่ ๕๔/๑๑ รวมทั้งหมด ๑๓ คน วิชาเอกสังคมศึกษา มาจัดทำโครงการจิตอาสาพัฒนาโรงเรียนบ้านหนองผือ

 

เข้าโรงเรียนในวันหยุดตอนเช้าๆ อากาศหนาวๆ หมอกบางๆ รู้สึกสดชื่น แสงไฟตามเสาไฟฟ้ายังสว่างไสว ดวงจิตก็คิดไป เพิ่งกลับออกจากโรงเรียนไปไม่ทันไร ก็ต้องขับรถกลับเข้ามาว่ากันตั้งแต่เช้าเชียว

 

๐๙.๐๐ น. นักศึกษาทุกคนพร้อม ต่างคนต่างทำงาน ตามหน้าที่ที่กลุ่มมอบหมาย อย่างไม่รอช้าลงมือกันทันที มีทั้งทาสีห้องสมุด บ้างก็จัดเก็บวัสดุอุปกรณ์ สัมภาระที่เตรียมมา จัดเตรียมเครื่องครัวสำหรับมื้อเที่ยง บางส่วนก็ไปช่วยเก็บกวาดห้องเรียนที่จะใช้เป็นห้องนอน และเตรียมอุปกรณ์สำหรับฐานการเรียนรู้ในวันพรุ่งนี้

 

ผมสังเกตการณ์และอำนวยความสะดวก ด้านระบบน้ำ-ไฟ จัดหา เสื่อ หมอน ผ้าห่ม แนะนำสถานที่และอำนวยความสะดวกเกี่ยวกับข้าวของเครื่องใช้ต่างๆ โดยมีครูนิรุตเป็นผู้ช่วย..เพื่อให้ทุกอย่างมีความพร้อมมากที่สุด..นักศึกษาจะได้ผ่านงานภาคสนามในวันนี้ไปได้อย่างราบรื่น..ก่อนแลกเปลี่ยนเรียนรู้และนันทนาการ กับคณะครูและนักเรียนในวันต่อไป

 

หลังอาหารกลางวัน..ราว ๑๔.๐๐ น. ผมเชิญตัวแทนนักศึกษา มาบอกเล่ากำหนดการว่าพรุ่งนี้จะมีการดำเนินงาน/กิจกรรม กันอย่างไร นักศึกษาได้กำหนดขั้นตอนไว้ชัดเจนว่า ตอนเช้าจะร่วมพัฒนาสิ่งแวดล้อมกับนักเรียน(ทำเขต) จากนั้นก็จะเป็นพิธีการหน้าเสาธง และกายบริหาร ตามด้วยการมอบอุปกรณ์ดนตรีและกีฬาให้โรงเรียน เมื่อเสร็จจากหน้าเสาธง จะเป็นการแบ่งกลุ่มนักเรียนป.๑ - ป.๖ เข้าสู่ฐานการเรียนรู้ ที่มีด้วยกัน ๔ ฐาน ได้แก่ ฐานคุณธรรม ฐานอาเซียน ฐานเกม-นันทนาการและฐานเศรษฐกิจพอเพียง

 

ผมอยู่ให้กำลังใจน้องๆนักศึกษาจนถึงเย็น ชื่นชมผลงานการทาสีห้องสมุดได้สวยงามสดใสยิ่งนัก ก่อนกลับไปสำรวจเครื่องครัว สำหรับอาหารมื้อเย็นของน้องๆ เห็นว่ามีครบแล้วก็อุ่นใจ เข้าไปในห้องกีฬา หาอุปกรณ์ให้นักศึกษาได้ออกกำลังกายผ่อนคลายความเหนื่อยล้ามาทั้งวัน ผมเองก็ถึงเวลากลับบ้านได้เสียที..

 

ก่อนออกจากโรงเรียน..มีรถเก๋งสีดำ ป้ายทะเบียนปทุมธานี ขับเข้ามาจอดตรงหน้า มีคุณผู้ชายเป็นคนขับ คุณผู้หญิงลงจากรถ..แนะนำตัว..

 

"ดิฉันเป็นนิสิตปริญญาโท จากมหาวิทยาลัยวไลอลงกรณ์ วิชาเอกหลักสูตรและการสอน ที่จะมาศึกษาดูงานเศรษฐกิจพอเพียง ในวันที่ ๓๐ มกราคมนี้..ค่ะ  ท่านเป็นผอ.ที่นี่ใช่ไหมคะ..."

ครับ...ผมเป็น ผอ. (และเป็นทุกอย่างของโรงเรียนนี้เลย..ก็ว่าได้...ครับ)

 

                                                                       ชยันต์ เพชรศรีจันทร์

                                                                        ๒๖ มกราคม ๒๕๕๗

 

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องเล่า....จากโรงเรียนเล็ก



ความเห็น (10)

เขียนเมื่อ 

น่าภาคภูมิใจมากๆเลยนะครับอาจารย์ มีนักศึกษาเข้ามาดูงาน ฝึกงานมิขาดเลย

เขียนเมื่อ 

จิตที่ให้นั้นเบาและสุขใจครับอาจารย์
ขอบคุณครับ ^_^

เขียนเมื่อ 

น้อง ๆ นักศึกษาน่ารัก และขยันกันทุกคนนะจ๊ะ

http://www.gotoknow.org/posts/511382

เขียนเมื่อ 

จำได้ว่าถามผอ.แล้ว

แต่ลืมไปว่า นักศึกษามากี่วันครับ

ขอชื่นชมจิตอาสาครับ

เขียนเมื่อ 

เย้ๆๆ ได้ข้อมูลแล้ว

ภาพแรกเพิ่งขึ้น

อยู่วันนี้อีกวันนะครับ

เขียนเมื่อ 

มีสีสันทั้งอาคารใหม่ และผู้มาดูงานนะคะ...

เขียนเมื่อ 

ดีใจ นะคะ มีการพัฒนาอย่างต่อเนื่องนะคะ ผอ.ชยันต์ คิดเก่ง ทำเก่ง นะคะ ขอบคุณค่ะ

ยินดี ด้วย หลายๆๆ เด้อ คะ เด้อ เออ ! แต่ว่า ถ้า จะมีอีกซัก 10 รุ่น รับไหวมั๊ยคะ.....

ขอชื่นชม อาจารย์เป็นอย่างสูงครับ...

ขอให้มีความสุขกับการให้นะครับ... ขอให้กำลังใจอีกคนครับ..

ขอบคุณทุกกำลังใจเลยครับ