๑๒/๐๑/๒๕๕๗
********
ค่าว คนหมะเก่าเล่าทายไว้ ๓
คนหมะเก่า เล่าขานบอกไว้ เมินนานนับได้ หลายพันขวบปี๋
กำทายมีนัก ตั๊กแม่นดีหลี วันหน้าจะมี อย่างอี้แม่นมั่น
ผักแคบผักปั๋ง หลังบ้านเฮาฮั่น บ่อมีแบ่งปัน กันแล๊ว
หมะเต้าหมะแต๋ง ฟักแฟงบ่อแคล้ว มีแต่สารพิษ โตยมา
มีก๋ารคิดค้น สัตว์พืชแปลกต๋า รูปพรรณนานา ออกมาต่างด้าว
หละอ่อนอวดหล๊วก บ่อสนกำเจ้า หลึกเหลือตี้เฮา เกยพบ
บางคนโก๋นผม ผสมสีลบ สองหงีบแดงส้ม แปลกตา
พ่องขายเสียงฮ้อง พ่องขายเต้าขา โยกเป๋นลีลา จายหาส่องเป้า
ไพร่เหลือกำขุน ต๋นบุญบ่อเข้า วัดในบ้านเฮา แบบนี๊
คนเป๋นลูกหลาน จะผลาญกล่าวจี๊ หน้าด่าแม่ตี้ เบ่งมา
บางคนก็เตะ ตบถีบแถมหนา ปล่อยอยู่วัดวา ปล่อยมาไกล๋บ้าน
มีเงินอวดกั๋น แข่งขันหลายด้าน สร้อยแหวนศฤงคาร ซะป๊ะ
สาวน้อยสิบปี๋ จะมีภาระ มานะอุ้มต๊อง แต่งดา
เหล็กจะมีล้อ ห้อขี่แข่งหนา มันยังจะปา ถลาบินได้
ปล๋าใหญ่เกยต๋าย หลงสายน้ำใต้ คนยืนต๋ายไว กั๋นนัก
คนรุ่นต่อไป จะเหมือนก๊ะยักษ์ ควักกิ๋นจิ๊นใส้ ดิบแดง
คนจะเอาน้ำ มาทำหื้อแข็ง ขึ้นปีมแสดง ฮูปหยังก่อได้
คนอยู่ไกล๋กั๋น ฮู้หันปั๋นใกล้ อู้จ๋าตันใด ไวนัก
ยังมีแถมหลาย หมะเก่าทายตั๊ก ขอพักลงได้ แล้วนา
อะหังวันทา เวลาได้ตี้ เท่านี้สู่กันฟัง ก่อนแลนายเหย.
หมายเหตุ เนื้อหาหรือคำทำนายที่กล่าวถึงนี้นำมาจากหนังสือ คู่มือคนถือไมค์ ของแม่ครูสาคร พรมไชยา คนดีศรีเชียงราย สาขาภาษาและวรรณกรรม ปี ๔๙ พิมพ์ครั้งที่ ๑/๒๕๕๔ นำมาเรียบเรียงแต่งสำนวนค่าวใหม่โดย “พี่หนาน” ไม่ได้คิดเขียนคำทำนายขึ้นมาด้วยตนเอง...ขอขอบพระคุณหนังสือของแม่ครูสาครที่ให้ความรู้ด้านภาษากำเมืองและเกร็ดคำคมสำหรับคนถือไมค์เพิ่มขึ้นด้วยครับ
ขอขอบคุณสมาชิกทุกท่านที่ให้กำลังใจมากครับ
ขอบคุณในน้ำใจไมตรีของกัลยาณมิตรทุกท่านมากนะครับผม