เมื่อเราคิดต่างด้วยวัยและประสบการณ์....ต้องใช้เวลา และเหตุผล ให้เขายอมจำนนด้วย

ประสบกาารณ์  และเหตุการณ์....บางครั้งมองต่างมุม..มองคนละมุม...จึงต้องใช้เวลา

และหันหน้าเข้าหากัน...ลูกก็คงต้องยอมรับความเป็นไป....

ความแตกต่างระหว่างบุคคล   ระหว่างวัย

จึงต้องปรับใจ  หันหน้าเข้าหากันทำลายกำแพง ที่ขวางกั้นให้เขายอมรับในความหวังดีของความเป็นแม่หรือผู้ให้กำเนิด

เพราะว่า...เป็นความหวังดีที่จริงใจ และจริงจัง...แต่อาจจะไม่โดนใจลูก... แต่ลูกอาจะต้องจำในให้ยอมรับ 

แล้วลูกทุกคนจะรู้ศึกได้...ถึงความปรารถดีที่พ่อแม่มีให้

ทั้งพ่อแม่ และลูกต่างก็ต้องยอมซึ่งกันและกัน

ความร้าวฉานในครอบครัวก็จะไม่เกิดขึ้น

ครอบครัวเป็นสุข...สังคมก็จะสงบ...เพราะชีวิตที่ดีเริ่มที่ครอบครัวเป็นพื้นฐานสำคัญ