เสียใจครั้งสุดท้าย

           อย่าให้เสียใจมากกว่านี้        ในวันที่ความรักแปรเปลี่ยน

       เพียงจดจำไว้เป็นบทเรียน         จะขึดขียนบนผนังแห่งหัวใจ

          เป็นจารึกปึกแผ่นแน่นหนัก      ศรใดปักมิอาจแทงแกว่งไหว

       แม้สะเทือนไม่สะท้อนถึงข้างใน   ไม่ร้องให้สะอื้นร่ำพร่ำน้ำตา  

          จึงเสียใจเป็นครั้งสุดท้าย         มุ่งหมายปลดปล่อยอันน้อยค่า

    ด้วยจิตใจแน่วแน่เผื่อแผ่มา            มีศรัทธาในพระธรรมนำชีวิต.

...............

แรงบันดาลใจจากการได้ฟังเพลงลูกทุ่งในค่ำคืนก่อนกลับบ้าน

ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่านครับ

7 มกราคม 2557

พ.แจ่มจำรัส