วันนี้เป็นวันแห่งความยินดี

ยินดีรับคำแนะนำ..

เช้าวันนี้อ.อุไรมาเยี่ยมพวกเราที่นี่ เรียกการพบกันในครั้งนี้ว่า "นิเทศ ครั้งที่ 1"

พวกเราได้นำเสนอสิ่งที่สั่งสมมาตลอด 6 วันให้อาจารย์ฟัง ทั้งเครื่องมือชุมชน ซึ่งบ่งบอกว่าเรารู้จักชุมชนมากขึ้นแค่ไหน

และโครงการที่เรากำลังลงมือทำ ทั้งในตอนนี้และในอนาคต ซึ่งบ่งถึงว่าเราตั้งเป้าหมายและจะทำอะไรกับชุมชนนี้

อ.อุไรได้ให้คำแนะนำที่ดีมากมายในทุกๆส่วน การแก้ไขจุดผิดหรือจุดที่อาจเป็นจุดอ่อนของเครื่องมือ

ชอบตรงที่อาจารย์จะไม่บอกว่าควรจะไปทางไหน เพราะอยากให้พวกเราได้คิดเอง และเรียนรู้ว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นจากสิ่งที่ทำ

เมื่อเปรียบเทียบกับวิธีการอื่นๆแล้ว อะไรดีกว่า เพื่อที่ครั้งต่อไปที่จะทำ จะได้เลือกทางเดินถูกว่าควรจะไปทางไหน

 

หลังจากพบอ.อุไรแล้ว พวกเราได้เดินทางไปพบ อ.วีระ ผอ.รพ.แหลมสิงห์

ตอนที่พวกเราไปถึง พบว่า อาจารย์กำลังออกตรวจคนไข้นอกอยู่

ด้วยความสงสัย เราจึงถามพี่จิ๋ม (พี่พยาบาลที่คอยดูแลพวกเราเป็นอย่างดี)

พี่จิ๋มบอกว่า โดยปกติแล้ว ผอ.เค้าไม่ตรวจคนไข้กันแล้ว แต่อาจารย์ยังจะตรวจอยู่

'ว้าว!' ความรู้สึกนี้เกิดขึ้นในใจ หมอที่ดีเค้าเป็นกันแบบนี้สินะ อยากตรวจคนไข้ อยากทำให้เค้าหายดี

มิน่า ชาวบ้านหลายๆคนในแถบนี้ถึงพูดถึงแต่หมอวีระ เล่าวิธีการอธิบายโรคให้คนไข้ฟังแบบเข้าใจง่ายและขำขัน

เช่น กลุ่มเสี่ยงเบาหวาน เหมือนอยู่เขตชายแดน ขาข้างนึงก้าวข้ามไปแล้ว อะไรทำนองนี้

หลังจากที่นำเสนอโครงการของเราให้อาจารย์ฟังเป็นที่เรียบร้อยแล้ว อาจารย์ก็ได้ให้คำแนะนำที่ดีหลายอย่าง

ทั้งเกี่ยวกับโครงการและเกี่ยวกับชีวิตการออกชุมชนของเรา มีประโยคนึง ที่ทำให้หลายคนขนลุก 

"คนเราจะต้องผ่านความลำบาก และจำความรู้สึกนั้นไว้ จะได้โตเป็นผู้ใหญ่ที่สมบูรณ์"

 

ยินดีรับคำชื่นชม..

วันนี้กลุ่มเราได้รับคำชมจากทั้งอ.อุไรและพี่จิ๋ม เกี่ยวกับการทำงาน ทั้งในส่วนของการวางแผน การดำเนินงาน แบบสอบถาม ฯลฯ

ดีใจ มีแรงทำงานขึ้นอีก ขอบพระคุณอ.อุไรและพี่จิ๋มด้วยค่ะ ที่เป็นที่ปรึกษาให้เรา คอยตบๆเราให้อยู่ในแนวทางที่ควรจะเป็น

สงสัยวันนี้จะลอยได้ ^^

 

ปล. คนเขียนอยากรู้ว่า อยากให้เขียนเรื่องอะไร ประเด็นไหน เป็นพิเศษมั้ยคะ

เท่าที่เป็นอยู่มันมากหรือน้อย ควรเพิ่มหรือลด เน้นหรือไม่เน้นอย่างไร ช่วยแนะนำด้วยนะคะ

จะได้เป็นบล๊อกที่น่าอ่านและมีประโยชน์ :)