เพียงรักษาศีลห้าให้ได้ สังคมหน่วยเล็กสุดคือ ครอบครัวจะมีเกราะป้องกันคุ้มภัย และกุศลกรรมนี้จะส่งผลแก่หน่วยใหญ่คือสังคมรอบตัวเรา ยิ่งขึ้นไปทีละวง ทีละชั้น จนถึงสังคมระดับประเทศ ระดับโลก

ความตั้งใจของเรา พ่อและแม่ในปีใหม่นี้

 

เรา พ่อและแม่ เคยพูดคุยกันในวันหนึ่ง นานพอสมควรแล้วถึงเรื่องนี้ จึงถือโอกาสนำมาบันทึกไว้ให้ลูกและชาวโกทูโนอ่าน และเพื่อบันทึกเตือนตนเองด้วยค่ะ

 

เราเคยคุยกันและตั้งใจว่าจะพยายามรักษาศีลห้า ให้ตลอด โดยทุ่มเทความพยายาม

(ส่วนตัวแอบคิดไว้ว่า ถัดจากนั้นจะขยับไปถือศีลแปด)

 

ศีลห้า หรือเบญจศีล อันประกอบด้วย

๑. ปาณาติปาตา เวรมณี งดเว้นจากการทำชีวิตสัตว์ให้ตกล่วงไป
๒. อทินนาทานา เวรมณี งดเว้นจากการถือเอาของที่เจ้าของมิได้ให้
๓. กาเมสุ มิจฉาจารา เวรมณี งดเว้นจากการประพฤติผิดในกาม
๔. มุสาวาทา เวรมณี งดเว้นจากการกล่าวเท็จ
๕. สุราเมรยมัชชปมาทัฏฐานา เวรมณี งดเว้นจากการดื่มสุราและเมรัย อันเป็นที่ตั้งแห่งความประมาท

เพียงรู้จักว่าศีล ๕ ข้อมีอะไรบ้างเท่านั้น ยังไม่พอนะคะ ผู้ถือศีลต้องรู้เลยไปถึงว่า มีกฎเกณฑ์วางไว้อย่างไรในการวินิจฉัยว่าทำอย่างไรแค่ไหนจึงล่วงศีล คือศีลขาด โดยใช้กฎเกณฑ์ในการวินิจฉัยที่เรียกว่า องค์ของศีล เป็นเครื่องตัดสิน

ถ้าครบองค์ของศีลข้อนั้น ๆ ศีลข้อนั้นก็ขาด ถ้าไม่ครบองค์ที่วางไว้ ขาดไปหนึ่งหรือสองข้อ ถือว่าศีลไม่ขาด แต่ศีลก็เศร้าหมอง

องค์ของศีลที่ท่านวางไว้จึงเป็นเครื่องเตือนใจให้สำรวมระวังไม่ประมาท

 

องค์ของศีลมีรายละเอียดต้องศึกษาให้ถีถ้วนค่ะ

 

พูดคุยกันและสรุปกันไว้ว่า

เพียงรักษาศีลห้าให้ได้ สังคมหน่วยเล็กสุดคือ ครอบครัวจะมีเกราะป้องกันคุ้มภัย

และกุศลกรรมนี้จะส่งผลแก่หน่วยใหญ่คือสังคมรอบตัวเรา ยิ่งขึ้นไปทีละวง ทีละชั้น

จนถึงสังคมระดับประเทศ ระดับโลก

 

นำความตั้งใจของเรา พ่อและแม่มาแลกเปลี่ยนเรียนรู้ เล่าสู่กันฟังค่ะ

 

ขอขอบคุณ

ภูสุภา