GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

พลังแห่งการบันทึกของครูอ้อย กับประตูสู่สิ่งใหม่ๆที่ปลายนิ้ว..ยกกำลังสอง

แค่ปลายนิ้วเท่านั้น ปลายนิ้วที่ถ่ายทอดความรู้สึกนึกคิด

การติดตามอ่านบันทึก มีส่วนร่วมในการแสดงความคิดเห็น เป็นประตูในการก้าวเดินไปสู่สิ่งใหม่ๆผ่านทางปลายนิ้วได้เช่นกัน

จากบันทึกครูอ้อยในเรื่อง ดอกไม้ดอกเล็กๆที่แสนสวยของครูอ้อย บันทึกที่ผู้เป็นแม่ หยิบยกเอาลูกมาบันทึกไว้ พร้อมรูปถ่าย

 

       

ใน gotoknow นั้น ครูอ้อยผู้เป็นแม่ ได้พบกับความรู้สึกที่หลากหลายจาก gotoknow บันทึกความรู้สึกไว้ในบล็อกต่างๆ ในหลายบันทึก

เป็นความรู้สึกที่ถูกถ่ายทอดผ่านปลายนิ้วที่สัมผัสแป้นคีย์บอร์ดคอมพิวเตอร์ จนติดหนึบ..

ใครจะไปนึกว่า แค่ปลายนิ้วจะนำไปสู่การเปลี่ยนแปลงหลายอย่าง

เมื่อหลายคนได้สัมผัสในสิ่งดีๆ ได้รับความประทับใจจากสถานที่แห่งหนึ่ง ก็มักจะบอกต่อๆกันไปถึงความรู้สึกที่ดีๆที่ได้รับมานั้น

ถ้าผู้เป็นแม่ได้รับความรู้สึกที่ดีๆในสถานที่แห่งหนึ่งแล้ว ถ้าลูกสาวได้พบสิ่งที่ดีๆเหมือนแม่บ้างล่ะ???

จะเกิดอะไรขึ้น

แค่ปลายนิ้วเท่านั้น ปลายนิ้วที่ถ่ายทอดความรู้สึกนึกคิด และได้รับสิ่งตอบรับเป็นข้อคิดเห็ต่อท้ายบันทึกของครูอ้อย จากคนที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน
....จากคนแปลกหน้าที่ไม่เคยพบกันด้วยซ้ำ

แต่ปลายนิ้วก็ทำให้เกิดความรู้สึกที่ดีๆหลายอย่างตามมา

คนหนึ่งคน เมื่อได้รับสิ่งที่ดีๆ ก็มักจะทำสิ่งดีๆให้กับคนรอบข้าง ถ่ายทอดออกมากับสิ่งที่ถูกเรียกว่า ความสุข

"ถ้าผู้เป็นแม่ได้รับความรู้สึกที่ดีๆในสถานที่แห่งหนึ่งแล้ว ถ้าลูกสาวได้พบสิ่งที่ดีๆเหมือนแม่บ้าง....."

อย่างน้อย บ้านของครูอ้อย มีคนที่ได้รับความรู้สึกที่ดีๆ 2 คน  ...และ 2 คนนี้ จะเป็นพลังในการสร้างความรู้สึกที่ดีๆให้แก่คนในครอบครัว และคนรอบข้าง คนรู้จักได้เพิ่มขึ้นอีกเพียงใด

จากการขยับแว่น ขยับมุมมองอีกนิดเท่านั้น จนเป็นบันทึกชิ้นนี้........

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 55773
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 7
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (7)

สวัสดีค่ะคุณบอน

  • การเขียนบันทึกเป็นการเขียนเรื่องราวในชีวิตอย่างหลากหลาย  หลายมุมมอง 
  • ซึ่งผู้อ่านได้เลือกอ่านตามความสนใจและอยากจะเสพสุขด้วยการอ่าน
  • บางท่านก็จะอ่านเพื่อการศึกษาใคร่รู้ 
  • บางท่านอ่านเพื่อการต่อยอดของความรู้ ก็แล้วแต่มุมมองและประโยชน์ใช้สอย

อีกมุมหนึ่งครูอ้อยก็เขียนเกี่ยวกับการศึกษา  ซึ่งผู้อ่านประจำก็จะทราบดี  งานนอกเหนือจากการสอน    ความรู้เรื่องคอมพิวเตอร์    ฯลฯ  อ้อ ลืมเล่าเรื่องการไปเรียนต่อด้วย  

ซึ่งท่านผู้อ่านเลือกอ่านได้ตามความพึงพอใจ

ขอบคุณ..คุณบอน

ต้องยอมรับล่ะครับว่าพลังส่วนหนึ่งของบันทึกของครูอ้อย เสน่ห์อยู่ที่การอ้างอิงบันทึกต่างๆนี่เอง กำลังอ่านประโยคหนึ่ง อ้างมีที่ให้คลิกไปอ่านรายละเอียดเพิ่มเติมอีกแล้ว

ทำให้หลายคน ตกอยู่ในเขาวงกต แห่งบันทึกของครูอ้อยทันที

สวัสดีค่ะคุณบอน

  • ครูอ้อยก็ไม่รู้ว่าใครสอนให้ทำอย่างนี้  ทำอย่างนั้น  อยากให้ผู้อ่านมีความสุขแบบที่ตัวเองเป็น
  • ช่วยอ่านเรื่องนี้ด้วย
  • ครูอ้อยทำวิจัยรัก  อยู่  และไม่ประสบความสำเร็จจึงเป็นบันทึกนี้  กลัวว่าจะไม่ได้อ่านเรื่องใหม่นะคุณบอน

ขอบคุณค่ะ

 

สวัสดีครับ ครูอ้อย
  ความจริง หลายบันทึกของครูอ้อย นายบอนเปิดดูตั้งนานแล้วล่ะ เพียงแต่อาจจะไม่ได้ทิ้งร่องรอย เพราะนึกไม่ออก หรือเห็นท่านอื่นๆเขียนข้อคิดเห็นแล้ว หมดมุก ครับ เพราะสิ่งที่อยากจะเขียนความเห็น ชาวบ้านเค้าก็คิด และเขียนตัดหน้าไปแล้ว... แบบว่า คิดเหมือนๆกะเค้านั่นแหละครับ อิอิ

บันทึกเรื่องรัก นายบอนก็กำลังว่าจะเขียนดูสักหน่อย แต่อาจจะแหวกแนวจากบันทึกของชาวบ้านไปบ้างนะครับ เพราะในแบบนายบอนเป็นแบบลูกทุ่งไปหน่อย เอาไว้จังหวะดีๆจะบันทึกในแบบ Series ให้ได้ผ่านสายตานะครับ

ว่าแต่ทำวิจัยรักเนี่ย ใครคือ กลุ่มตัวอย่าง กลุ่มเป้าหมาย ออกแบบระเบียบวิธีวิจัยอย่างไรน้อ เผื่อนายบอนจะช่วยทำวิจัยกับกลุ่มตัวอย่างใกล้ๆตัวไปให้น่ะครับ

 คุณบอนคะ

  • อ่านความคิดเห็นบันทึกนี้ดีจังเลย  คุณบอนสุภาพราบเรียบจนอยากเห็นตัวจริง  ครูอ้อย...จะมีบุญวาสนาได้พบเห็นหรือเปล่านะ
  • ขอบคุณที่  อ่านบันทึกของครูอ้อย
  • ขอบคุณที่จะเขียน series รักให้อ่าน
  • รอนะคะ
ค่ะ