การเขียนบันทึกใน blog นอกจากจะสร้าง Social Network ในสังคม Blog แล้ว ยังสามารถที่จะเชื่อมโยงคนอื่นๆเข้ามาสู่สังคม Blog ใน gotoknow นี้ได้เช่นกัน

มีข้อสังเกตจากบันทึกของครูอ้อย ดอกไม้ดอกเล็กๆที่แสนสวยของครูอ้อย  มองสะท้อนจากสิ่งที่นายบอนเคยเขียนบันทึกในแนวเชื่อมโยงไว้

ครูอ้อย บันทึกถึงลูกสาวของท่าน ถ่ายรูปมาแสดงไว้ในบันทึก ถ้าเขียนดีๆ อาจจะเกิดพลังแห่งการเชื่อมโยงได้

เหมือนอย่างที่นายบอนเขียนบันทึก ให้เกิดพลังแห่งการเชื่อมโยง น.เมืองสรวง มาสู่ gotoknow

สำหรับ Internet , เทคโนโลยีต่างๆ คุณ น.เมืองสรวงยอมรับว่า เป็นสิ่งใหม่สำหรับตัวเขา เขาพยายามที่จะเรียนรู้ในสิ่งเหล่านี้ แม้หลายสิ่งอาจจะเข้าใจยากไปบ้าง

หัวใจสำคัญในการดึงดูดความสนใจ ให้ น.เมืองสรวงติดตามอย่างต่อเนื่อง กับเทคโนโลยีใหม่ๆที่เขาไม่จำเป็นจะต้องใช้ด้วยซ้ำ นั่นคือ การมีเรื่องราวของเขาถูกบันทึกใน Internet อย่างต่อเนื่องมาตลอดช่วง 3 ปีที่ผ่านมา

เริ่มแรก บอกกล่าวให้เขาเข้าไปเปิดดูเวบไซต์ตามที่แนะนำ เมื่อ น.เมืองสรวงมีทักษะในการค้าหาข้อมูลได้คล่องขึ้น คราวนี้นายบอนจะหยิบประเด็นที่เกี่ยวกับ น.เมืองสรวงบ้าง เรื่องราวของบ้านเกิดของเขาบ้าง มาเขียนบันทึกไว้ ให้เขาค้นพบด้วยตัวเอง

ยิ่งค้นยิ่งเจอ ยิ่งน่าติดตาม เพราะเขียนสะสมไว้เรื่อยๆ ทำให้เกิดการติดตามอย่างต่อเนื่อง และเกิดการพัฒนาทักษะการเรียนรู้ จากที่ไม่เคยรู้มาก่อน ด้วยตัวของเขาเอง

การเรียนรู้ด้วยตัวเอง ย่อมดีกว่า การที่คนอื่นพยายามไปแนะนำสั่งสอน เหมือนหลายสิ่งที่นายบอนเคยให้คำแนะนำ ซึ่ง เขาก็ลืมไปหลายเรื่อง เนื่องจากไม่ค่อยได้ใช้

เมื่อนายบอนมาเขียนบันทึกใน gotoknow  คุณ น.เมืองสรวง ค้นเจอข้อมูล ก็ตามเข้ามาอ่าน เกิดการเรียนรู้ จนสมัครสมาชิก gotoknow สร้าง blog , กลุ่มบล็อก (Planet) และแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับชาว gotoknow ท่านอื่นๆ

มีเพื่อนเคยตั้งคำถามกับนายบอนว่า การที่เขียนบันทึกเกี่ยวกับ น.เมืองสรวงกว่า 30 บันทึก จะมีประโยชน์หรือ แล้วเจ้าตัวมีเวลาอ่านทุกบันทึกหรือไม่ เข้าใจหรือเปล่า เพราะมีหลายบันทึก น.เมืองสรวง ไม่ได้เขียนข้อคิดเห็น และหลายบันทึก ก็พึ่งเข้ามาเขียนข้อคิดเห็น เมื่อเวลาผ่านไปแล้ว 1-2 เดือน

การเขียนบันทึกทิ้งไว้ เพื่อให้เกิดการเรียนรู้นั้น เหมือนการเตรียมเมนูอาหารเก็บไว้ เมื่อหิว อยากรับประทานเมนูไหน ก็สามารถจัดให้ตามที่ต้องการได้ ดังนั้น บางบันทึก อาจจะต้องการใช้ในอีก 3 เดือน หรืออีก 1 ปีข้างหน้า ก็มีเตรียมไว้แล้ว

เสน่ห์แห่งการเชื่อมโยงที่สำคัญ อยู่ตรงที่การค้นพบด้วยตัวของเขาเอง ความอยากที่จะอ่านบันทึกนั้นด้วยตัวของเขาเอง และที่สำคัญ คนอื่นได้อ่านเรื่องราวเหล่านั้นด้วย หากเป็นเรื่องราวที่ผู้อ่านสนใจ
 
เมื่อครูอ้อย เขียนบันทึกถึงลูกสาวของครูอ้อยเอง แล้วมองไกลมาถึงการเชื่อมโยงมาสู่ gotoknow ได้อย่างไรล่ะ??

นั่นสิ!!
เหมือนอย่างนายบอนเขียนบันทึกเกี่ยวกับ น.เมืองสรวง แล้วเขามาอ่านในภายหลัง แล้วยังสามารถที่จะค้นเจอบันทึกที่เกี่ยวข้องได้เรื่อยๆ

บันทึกของครูอ้อย ที่บันทึกถึงลูกสาวของตัวเอง ถ้าเขียนบันทึกไปเรื่อยๆ 
แค่เพียง 1 บันทึกที่เขียนถึงลูกของตัวเอง  บันทึกนั้นก็เข้าไปอยู่ในใจของลูกสาวอยู่แล้ว  การแสดงความรู้สึก การถ่ายทอดความรัก-ความอบอุ่นในครอบครัวที่มีให้อย่างดีที่สุดแล้ว

ยังมีความรู้สึกอีกแง่มุมหนึ่งปรากฏในบันทึกอีก นี่คือ สิ่งที่พิเศษยิ่งกว่า เพราะเป็นความรู้สึกที่คนอื่นๆ สามารถร่วมสัมผัสได้

ยิ่งมีบันทึกออกมาอย่างต่อเนื่อง มีเรื่อยๆ จะกลายเป็นพลังแห่งการบันทึก ให้เกิดการติดตามอย่างต่อเนื่อง

ที่สำคัญ บุคคลอื่น จะมีความคิดเห็นต่อท้ายบันทึกนั้นอย่างไร หรือนายบอนจะให้ข้อคิดเห็นฉีกแนวแค่ไหน

จะเป็นแรงดึงดูดสู่การเชื่อมโยงเข้าสู่ gotoknow โดยอัตโนมัติ
เหมือนที่นายบอนสร้างแรงดึงดูดผ่านทางบันทึก เชื่อมโยง น.เมืองสรวงเข้าสู่ gotoknow ได้อย่างลงตัวในเวลานี้.....