ต้นเดือนธันวาที่ผ่านมา ดิฉันรู้สึกประหลาดใจกับการ สรุปเหตุการณ์สำคัญที่ เว็บไซด์แห่งหนึ่งที่เป็นสมาชิกอยู่จัดให้ คลิกดูภาพรวมดูดีมากค่ะ ดิฉันผู้เป็นเจ้าของเหตุการณ์ให้คะแนนความพึงพอใจ มาก-มากที่สุด แต่เมื่อดูในรายละเอียด ลำดับเหตุการณ์แล้วดิฉันให้คะแนนความพึงพอใจระดับ ปานกลาง-มาก เท่านั้น เพราะเขาเข้าไม่ถึงอารมณ์ความรู้สึก อันเป็นความซับซ้อนเชิงคุณภาพ ดีละ.. วันนี้ดิฉันจะสรุปทบทวนเหตุการณ์ของตนเองบ้าง ให้ถูกใจตนเอง แม้จะไม่ถูกใจผู้อ่านหรือไม่ถูกต้องตามกติกาหรือข้อกำหนดบ้าง ก็ช่างเถอะ!
สิ่งที่ทำและประสบความสำเร็จ ต้นปี 56 ดิฉันเป็นบัณฑิตใหม่ค่ะ เพิ่งเรียนจบปีการศึกษา 54 (พ.ค.55) แต่ไม่ร้อนวิชานะคะ มักจะมีคำถามจากผู้ร่วมงานฝากมาถามเสมอว่า "ทำไมไม่ใช้ ดร.นำหน้าชื่อ" อันเป็นความใฝ่ฝันของใครหลายคน "พี่จะลาออกไปเป็นอาจารย์ไหม" "พี่จะย้ายไปที่อื่นไหม" .. ไม่หรอก เรื่องเหล่านี้ไม่ใช่ความต้องการ ดิฉันไม่ทำค่ะ ดิฉันจะทำเมื่อเป็น mission ของตนเองเท่านั้น!
ปีนี้เป็นปีที่่ดิฉันประสบความสำเร็จในครอบครัวและการศึกษาสูงมาก ได้รับพระราชทานปริญญาในปีเดียวกันทั้งแม่และลูกสาวอีก 2 คน พ่อเขาก็รู้สึกยินดีปรีดามาก มีอาการ 'หน้าบานเป็นจานเชิง' จนหุบไม่ลงค่ะ .. เขายังไม่รู้ตัวหรอกว่า จะได้พักเหนื่อยอีกไม่นานนัก เพราะดิฉันมี mission ใหม่รออยู่
สิ่งที่คาดหวัง หัวข้อนี้จะช่วยให้ดิฉันได้ร้องขอต่อสมาขิก GTK นะคะ ดิฉันคาดหวังว่าใช้ชีวิตในโค้งสุดท้ายของตนเองให้เป็นประโยชน์ต่อสังคมให้มากที่สุด หากท่านใดคิดว่าดิฉันจะสามารถสร้างประโยชน์อะไรให้ได้ บอกนะคะ ถ้าไม่เกินความสามารถก็ยินดีค่ะ ขอเป็นแบบ 'มีส่วนร่วม' และ 'จิตอาสา' ถ้าร่วมงานกันแล้วมีความสุข ดิฉันจะลาออกไปทำให้ฟรีๆ ดิฉันแนะนำตัวเองไว้ในหน้าแรกของ GTK แล้วค่ะ
สิ่งที่ทำไม่สำเร็จและต้องปรับปรุง สิ่งที่ทำไม่สำเร็จ.. ดิฉันพอใจชีวิตที่ผ่านมา ทำได้บ้างไม่ได้บ้างถือเป็นสีสันของชีวิต เป็นประสบการณ์สอนลูกหลานคนรุ่นหลังค่ะ แต่มีสิ่งที่ต้องทำให้สำเร็จคือ สิ่งที่คาดหวัง กล่าวไว้ก่อนหน้านี้แล้ว
สิ่งที่ต้องปรับปรุงหรือคะ.. เรื่องนี้มีไม่มาก แต่หนักเอาการค่ะ ผู้บริหารหลายคนมักจะพูดกับดิฉันโดยสรุปว่า ดิฉันเป็น "คนดี ดีมาก เก่งมาก แต่.." คำว่า 'แต่' ในตัวดิฉันนั้นก็ไม่ได้ร้ายแรงอะไร ใครๆ ก็มี มีมากกว่าด้วย หลังจากพยายามกำจัดออกแล้วไม่สำเร็จ ดิฉันก็บอกกับตนเองว่ามันอยู่กับเรามา 50 กว่าปี เหมือนอวัยวะหนึ่งของเรา ก็ช่างมันเถอะ ยอมรับมันซะ.. ดื้อเสียด้วย!
ปี 56 ที่กำลังจะผ่านไป ดิฉันได้บันทึกเรื่องราวทุกข์-สุข ปัญหาอุปสรรค-ความสำเร็จ-ยินดีปรีดา ฯลฯ ไว้ให้เป็นอนุสรณ์แก่คนรุ่นหลังเรียบร้อยแล้ว ปี 57 ที่กำลังจะถึงนี้ ดิฉันจะ 'วาง' ทุกสิ่ง ทำทุกอย่างให้ดีที่สุดอย่างปล่อยวางอารมณ์เท่าที่จะทำได้ เพื่อให้ 'ใจเบา' โบยบินไปไหนๆ ได้ .. ตามใจที่ต้องการค่ะ
สวัสดีอาจารย์ แผนที่ชุมชน แผนสุขภาพ มาสู่แผนเครือญาติ เคยได้ทำมา แต่ลืมทำแผนที่สำคัญคือแผนที่ชีวิต
ขอบคุณที่แนะนำ แผนที่ชีวิต
สวัสดีปีใหม่ครับและขอบคุณบันทึกเรื่องราวครับ..
สวัสดีปีใหม่ค่ะ บันทึกชีวิตมีคุณค่าเสมอค่ะ
สวัสดีปีใหม่ค่ะ
ขอบคุณบันทึกแผนที่ชีวิตค่ะ สุขภาพแข็งแรงทั้งครอบครัวนะคะ