อดีต
คือชุดความรู้
ที่ปัจจุบัน
ต้องเรียนรู้
...
คนหนึ่งคน
เป็นครูแห่งเรา
ทั้งในมิติ
ความสำเร็จ และ ความล้มเหลว
หรือในอีกนิยาม
ทั้งความดี และ ความชั่ว
...
การซื่อสัตย์ต่อความฝัน
คือคุณสมบัติต้นๆ
ของบุคคลที่ควรหลงรัก
...
ไม่แปลกที่คนเรา
หวนคำนึงถึงวัยเด้ก
เพราะห้วงเวลาที่ว่านั้น
ไม่ซับซ้อน ซ่อนปม
...
เรื่องบางเรื่อง
ก็ปรารถนาเพียงการตั้งคำถาม
หากใช่ก้าวล้ำไปจนถึงการหาคำตอบ
...
ไม่มีที่ใดปราศจากความฝัน
และไม่มีลมหายใจใด
ที่อยู่ได้โดยปราศจากความฝัน
...
ภูเขา
ย่อมมีเรื่องเล่า
ไม่แพ้ท้องทะเล
...
ในแต่ละค่ำคืน
ดวงดาว
มักมีนิทานมาเล่าสู่กันฟัง
...
เราล้วนเข้านอน
เพียงเพราะปรารถนาฝันถึงเรื่องบางเรื่อง
และตื่นขึ้นมาพร้อมกับเรื่องบางเรื่อง
...
หลายต่อหลายครั้ง
ความสำเร็จแห่งเรา
กลายเป็นการประทับตราความพ่ายแพ้ให้กับคนรอบกาย
(ทั้งโดยตั้งใจและไม่ได้ตั้งใจ)
สบายดีนะครับ ;)...
ผมสบายดีครับ อ.วัส
คิดถึงเชียงใหม่น่าดู