ชีวิตคือเรือ

dejavu monmon
ชีวิตคือเรือน้อยที่ต้องฝ่าฟันอุปสรรคคือคลื่นทะเลขณะเดียวกันบางครั้งก็พบความสงบเงียบและสวยงามของทะเลที่กว้างใหญ่

ผมเพิ่งเดินทางกลับจากลำปาง โดยเดินทางไปกับคณะผู้ร่วมสัมมนา ให้รู้สึกเหน็ดเหนื่อยระโหยอ่อนกับการเดินทาง ประมาณ ๒ ทุ่มของเมื่อวานผมก็ผลอยหลับไป ตื่นขึ้นมาตอนเช้ารีบสะสางภาระกิจและก่อนจะออกไปอัดภาพที่รังสิต ก็ไม่ลืมจะเข้ามาบันทึกความเงียบไว้ที่สมุดบันทึก

ไปลำปางคราวนี้มีเรื่องให้น่าคิดหลายเรื่อง แต่สิ่งหนึ่งที่พูดคุยท่ามกลางวงเพื่อนร่วมทานข้าวคือ "จะกินข้าวแต่ละคำมันกลืนไมค่อยจะลง เหมือนกับกำลังกลืนก้อนถ่ายเพลิงลงไปในลำคอให้รู้สึกร้อนรนเสียเหลือเกิน " ทำไมผมจึงรู้สึกอย่างนี้ก็ไม่ทราบ....นอกจากการเดินทางไปฟังการรายงานการปฏิบัติงานของแต่ละคณะแล้วเรายังได้เดินทางไปเชียงใหม่ไปกินขันโตกซึ่งได้รับความนิยมกันมาหลายปี เมื่อ ๕ ปีที่แล้วผมก็ไปครั้งหนึ่ง ทำให้เห็นการเปลี่ยนแปลงของสิ่งที่มนุษย์คิดและพยายามแสดงให้ดูชม ที่ที่ผมได้ร่วมไปด้วยนั้น มีคนเยอะมากทั้งคนต่างชาติและคนไทย

ผมเอาอะไรไปให้เขาบ้าง อย่างน้อยเงินจำนวนหนึ่งกับการแลกเปลี่ยนเป็นสิ่งของกลับมา พร้อมด้วยความคิดและความรู้

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน โอโห...มโนสาเร่

คำสำคัญ (Tags)#บันทึกความคิด

หมายเลขบันทึก: 55632, เขียน: 25 Oct 2006 @ 10:07 (), แก้ไข: 21 Oct 2015 @ 10:39 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, อ่าน: คลิก


ความเห็น (0)