พูดให้ชิน คำว่า "ขอบคุณ"

คำว่า ขอบคุณ ย่อมมีค่าทุกครั้งที่ได้พูด

คุณจำได้มั้ย เดือน ๆ นึง คุณพูคำว่า "ขอบคุณ" กี่ครั้งกัน

ถ้าจำไม่ได้.....

แล้วอาทิตย์นึงหล่ะ คุณพูดคำว่า "ขอบคุณ" กับใครมาแล้วบ้าง

V

V

 

 

สำหรับตัวฉันแล้ว คำว่า "ขอบคุณ" เป็นคำที่ทำให้ผู้ฟัง หรือ ผู้พูดเองรู้สึกดี แสดงให้เห็นถึงความจริงใจ ^_^

ว่าแต่ อาทิตย์ฉันขอบคุณใครไปบ้างแล้วนะ ????

 

"ขอบคุณ" คุณแม่

ที่โทรมาทุก ๆ วัน ทั้งโทรมาเล่าเรื่องราวต่าง ๆ ทางบ้าน โทรมาให้กำลังใจในเรื่องการเรียน

"ขอบคุณ" คุณพ่อ

ที่อาทิตย์โอนเงินเข้าบัญชีมาให้ ไม่อย่างนั้นลูกคงต้องกินมาม่า ไปหลายวัน :)

"ขอบคุณ" หมีพู (สุนัขของฉัน)

ที่คอยอยู่เป็นเพื่อน ไม่ให้เหงาและเป็นเพื่อนเล่นกับฉันเป็นอย่างดี ถึงแม้บางทีอาจดื้อและซนมากก็ตาม

"ขอบคุณ" คุณหมอโจ้

ที่รักษาอาการตาอักเสบของหมีพู จนใกล้จะหายดีแล้ว

"ขอบคุณ"เพื่อนสนิท ทุกคน

ที่คอยช่วยเหลือเรื่องการเรียนทุกอย่าง และไปกินข้าวด้วยกันบ่อย ๆ ทำให้ไม่ต้องไปนั่งกินข้าวคนเดียว

"ขอบคุณ" คนไกล กลางทะเล

ที่พยายามหาเวลาว่างโทรมาให้คนบนฝั่งทางนี้คลายความเป็นห่วง และคอยให้กำลังใจและเป็นที่ปรึกษาที่ดีในหลาย ๆ เรื่อง ถึงแม้ว่าจะได้คุยกันแค่ครั้งละ 10 นาที หรือบางทีคลื่นโทรศัพท์ก็ไม่ค่อยดีนัก

"ขอบคุณ" อาจารย์ชาย (อาจารย์กีรติ ทรัพย์จุล) อาจารย์โรงเรียนวชิราลัย

ที่ได้ส่งไฟล์หนังสือและแบบฟอร์มแผนการจัดการเรียนรู้ ของโรงเรียนมาให้ เพื่อเป็นแนวทางในการเขียนแผนการจัดการเรียนรู้ให้ถูกต้องตามแผนของโรงเรียน และเตรียมไปทดลองสอน

"ขอบคุณ" ธรรมชาติ รอบ ๆ ตัว

ที่ทำให้สามารถดำเนินชีวิตอยู่ได้ในทุก ๆ วัน และได้รับอากาศที่เราบริสุทธิ์สู่ร่างกาย เพื่อดำเนินชีวิตต่อไป 

"ขอบคุณ" อาจารย์ Ongkuleemarn

ที่ทำให้รู้จักบล็อกดีดีอย่างเช่น gotoknow และเป็นผู้ที่อยู่เบื้องหลังคอยสอนสร้างบล็อกที่ถูกต้อง

สุดท้าย "ขอบคุณ" ตัวฉันเอง

ที่เข้มแข็ง ต่อสู้กับปัญหาทุก ๆ อย่าง ไม่ว่าจะยากแค่ไหน และขอบคุณที่เป็นคนขยันตั้งใจเรียนเพื่อคนที่เรารัก และเพื่อคนที่รักเราเสมอมา

 

แล้วคุณหละ ได้ขอบคุณใครบ้างหรือยัง???

 

 (12/12/56)

 

 

"ขอบคุณ" หมีพู 

ที่วันนี้ปลุกฉันตื่นตั้งแต่ตี 5 ถึงจะเช้าไปหน่อย สำหรับวันที่ไม่มีการเรียน แต่ก็ทำให้ฉันได้ไปตักบาตรยามเช้าที่หน้าหอพัก นาน ๆ ทีที่จะมีโอกาสได้ตักบาตร เพราะทุก ๆ ต้องไปเรียน จึงไม่ค่อยมีเวลานัก

"ขอบคุณ" หมูปิ้งเจ็ดยอด 

ที่ทำให้มื้อเช้าของวันนี้ อิ่ม อร่อย ทานหมูปิ้งพร้อม ๆ กับบรรยากาศฝนตกปรอย ๆ

"ขอบคุณ" รถตู้ สาย เชียงใหม่-ลำพูน

ที่ทำให้ฉันเดินทางกลับบ้านอย่างสะดวก และปลอดภัย

"ขอบคุณ" โทรศัพท์มือถือ

ที่ทำให้ระยะทางกลับบ้านในวันนี้ไม่น่าเบื่อ 

"ขอบคุณ" คุณแม่

ที่มารับฉันที่ปากทางเข้าหมู่บ้าน อย่างรวดเร็วเมื่อฉันโทรไปบอกว่าถึงแล้วนะแม่

"ขอบคุณ" ส้มตำ หน้าโรงเรียนป่าซาง

ที่เป็นอาหารมื้อกลางวันที่แซ่บ มาก ๆ แซ่บจนปากและหูแดงเลย

"ขอบคุณ" สวนลำไย

ที่ทำให้วันนี้ฉันและพ่อได้ทำกิจกรรม รดน้ำและใส่ปุ๋ยลำไยร่วมกัน ถึงแม้จะเหนื่อย ๆ มาก เหงื่อท่วมตัว แต่ก็มีความสุขดี 

"ขอบคุณ" คุณน้า

ที่ทำผัดหมี่ที่อร่อยที่สุดในสามโลก มาให้ทาน ไม่ใช่แค่คครั้งนี้น่ะ เพราะคุณน้าจะทำอาหารอร่อย ๆ มาให้ทานตลอดที่รู้ว่าฉันกลับบ้าน

"ขอบคุณ" พี่ชาย

ที่วันนี้เลิกงานเร็ว และได้ไปวิ่งออกกำลังกายด้วยกันในเย็นวันนี้ เพราะเราสองคนไม่ค่อยได้เจอกัน คนนึงเรียนอีกคนทำงาน และฉันกับพี่ก็ดูเหมือนไม่ค่อยสนิท ไม่ค่อยพูดกันอาจเป็นเพราะ อายุที่ห่างกันเป็น 10 ปี

สุดท้าย "ขอบคุณ" คอมพิวเตอร์ เครื่องเก่า

ที่ทำให้ฉันได้บันทึกเรื่องราว "ขอบคุณ" ในวันนี้  ในเว็บ gotoknow 

 (13/12/56)

 

 

 

เอ้ ........... วันนี้มีเรื่องราวอะไรที่น่าขอบคุณบ้างน่ะ ?

"ขอบคุณ" คุณพ่อ 

ที่เรียกฉันตื่นแต่เช้า เพื่อมารอตักบาตรที่หน้าบ้าน ตื่นมาสัมผัสบรรยากาศเย็น ๆ ที่ไม่ถึงกับหนาว

"ขอบคุณ" คุณแม่

ที่ทำอาหารใส่บาตรเช้าวันนี้  รวมถึงอาหารเช้าของทุกคนในครอบครัว

"ขอบคุณ" คุณอา

ที่วันนี้พาฉันและหลาน ๆ ไปเที่ยว ซื้อของ ซื้อขนม ที่ Big C เชียงใหม่ ถึงแม้จะเหนื่อยกับการต้องดูแลและวิ่งตามหลาน ๆ ทั้งหลานคนเล็ก และคนโต ที่วิ่งหยิบของซะทั่วห้าง 

"ขอบคุณ" ร้านข้าวซอยน้องหนึ่ง 

ที่ทำให้มื้อกลางวันของวันนี้แสนอร่อย ร้านนี้มีเมนูเด็ด ๆ มากมาย อาทิ เช่น ข้าวซอยน่องไก่ ก๋วยเตี๋ยวซี่โครงหมู ก๋วยเตี่ยวหมูกระดูกอ่อน ก๋วยเตี๋ยวเนื้อตุ๋น ฯลฯ พูดแล้วก็เริ่มหิวอีกล่ะ ^_^

"ขอบคุณ" ขอบคุณรถคันใหม่ของคุณอา

ที่พาฉันและหลาน ๆ ไปเที่ยว และเดินทางอย่างปลอดภัย ถือว่าเป็นการลองรถใหม่ 

"ขอบคุณ" คุณน้า

ที่ให้ไปช่วยขายของที่ร้าน ทำให้ฉันมีรายได้พิเศษ 

"ขอบคุณ" สนามกีฬาของหมู่บ้าน

ที่ทำให้ฉันได้ออกกำลังกาย วันนี้กีฬาที่เล่น คือ แบตมินตัน หลังจากห่างหายกับการเล่นกีฬาแบตมินตันมานาน หลังจากเล่นเสร็จมาถึงตอนนี้ก็เวลา 20.29 น. เริ่มรู้สึกปวดเมื่อยแขนและขามาก 

"ขอบคุณ" ตลาดหน้าวัด

ที่ทำให้ฉันได้ซื้อวัตถุดิบในการทำอาหารเย็นวันนี้ 

"ขอบคุณ" ครอบครัว

ที่วันนี้ทุกคนช่วยกันทำอาหารเย็น พ่อกับแม่ทำแอ๊บหมู ส่วนฉันทำไก่ตุ๋นฟักเห็ดหอม ไม่รู้ว่าอร่อยรึเปล่า แต่ทุกคนก็ดูมีความสุขในการทำ และได้ทานข้าวพร้อมหน้าพร้อมตากัน

"ขอบคุณ" หมีพู หมาตัวน้อย

ที่ทำให้คุณแม่ได้เดินออกกำลังกายยามเย็นหลังจากทานอาหารเสร็จ เป็นการออกกำลังกาย  เพราะเดี๋ยวคุณแม่จะอ้วนมากกว่าเดิม

สุดท้าย "ขอบคุณ" โน๊ตบุคเครื่องนี้

ที่คอยช่วยบันทึกเรื่องราวดีดีในแต่ละวัน ให้เป็นความทรงจำที่ดี และรู้สึกดีทุกครั้งที่เปิดอ่าน 

 

 (14/12/56)

 

 

วันนี้เป็นอีกวันที่ฉันจะมาบันทึกเรื่องราวการขอบคุณ ....^^

เริ่มต้นเช้าวันใหม่กับการเตรียมตัวเดินทางกลับมาเรียนที่เชียงใหม่

"ขอบคุณ"  บรรยากาศยามเช้า

ขอบคุณบรรยากาศยามเช้าที่แสนจะสดชื่น เป็นบรรยากาศที่ไม่ได้สัมผัสมานาน ตื่นมาแล้วเห็นต้นไม้ ดอกไม้ น้ำค้างบริเวณยอดหญ้า ซึ่งมันเป็นบรรยากาศที่เมื่อไปเรียนแล้วอยู่หอพักในเมือง ไม่สามารถจะเจอได้

"ขอบคุณ" คุณแม่

ที่วันนี้มีอาหารเช้าอร่อย ๆ ให้ได้ทานอีกแล้ว การอยู่บ้านเป็นอะไรที่สบายที่สุด เพราะไม่ต้องไปหาซื้ออาหารทานเอง ไม่ต้องคิดว่าจะกินอะไรดี ตื่นมาคุณแม่ทำอะไรให้ทานก็ทานอันนั้นแหละ :)

"ขอบคุณ" ข้าวเหนียว ไก่ทอด 

ที่แสนอร่อย ถึงจะเป็นอาหารพื้น ๆ ธรรมดา ๆ แต่มันอร่อยที่ไม่เหมือนใคร เพราะเป็นฝีมือคุณแม่สุดสวย

"ขอบคุณ" คุณแม่

ที่เตรียมอาหารให้ฉันห่อกลับไปกินที่หอพัก เป็นอาหารมื้อกลางวัน และให้เงินไปใช้สำหรับอาทิตย์นี้

"ขอบคุณ" คุณพ่อ

ที่ไปส่งฉันขึ้นรถกลับเชียงใหม่ พร้อมกับบรรยากาศฝนตกปรอย ๆ

"ขอบคุณ" รถตู้ สาย ลำพูน-เชียงใหม่

ที่ทำให้ฉันเดินทางกลับอย่างปลอดภัย

"ขอบคุณ" ร้านรับฝากรถที่ช้างเผือก

ที่คอยดูแลความปลอดภัยรถของฉัน ที่นำไปฝากไว้เป็นอย่างดี

"ขอบคุณ" ฝน

ที่ตกเยอะมาก และยอมหยุดให้ฉันมีเวลาขับรถกลับหอพัก และตกลงมาอีกครั้งอย่างหนักกลังจากที่ฉันถึงหอพักแล้ว

"ขอบคุณ" โทรศัพท์มือถือ

ที่เป็นตัวกลางในการติดต่อสื่อสาร ให้ฉันได้โทรกลับไปหาคุณพ่อคุณแม่และบอกว่าถึงหอพักแล้ว

"ขอบคุณ" ก๋วยเตี๋ยวข้างหอพัก

ที่เป็นอาหารมื้อเย็นกับบรรยากาศฝนตกที่ออกไปไหนไม่ได้ เลยต้องเดินไปซื้อก๋วยเตี๋ยวข้าง ๆ หอพัก ก๋วยเตี๋ยวร้อน ๆ กับอากาศหนาว ๆ ก็อร่อยดีเหมือนกันน่ะ

สุดท้าย "ขอบคุณ"  โน๊ตบุค

ที่คอยเป็นตัวช่วยบันทึกเรื่องราวในวันนี้ 

(15/12/56)

 

 

 

ตอนนี้ เวลา 20.09 น. เป็นเวลาดี ได้เวลามานั่งเขียนบันทึกขอบคุณอีกครั้ง  

วันนี้ขอเริ่มจาก.............

"ขอบคุณ" โทรศัพท์มือถือ

ที่คอยเป็นนาฬิกาปลุกในยามเช้า เช้าที่อากาศหนาวมาก ๆ หนาวจนไม่อยากลุกจากที่นอน

"ขอบคุณ" ข้าวเหนียวหมูปิ้ง

ที่ช่วยให้ท้องอิ่มก่อนไปมหาวิทยาลัย ถึงแม้จะเป็นอาหารเดิม ๆ ที่กินอยู่บ่อย ๆ แต่ก็ไม่เคยเบื่อ

"ขอบคุณ" รถจักรยานยนต์

ที่ทำให้ฉันได้เดินทางไปมหาวิทยาลัยอย่างปลอดภัย

"ขอบคุณ" หมวกกันน็อก

ที่ทำให้ปลอดภัยจากการถูกตำรวจปรับ และปลอดภัยจากอุบัติเหตุ

"ขอบคุณ" คุณลุง รปภ.

ที่คอยดูแลรถจักรยานยนต์ของนักศึกษาทุก ๆ คน

"ขอบคุณ" อ.สุวินัย

ที่ช่วยตรวจโครงการให้อย่างละเอียด และให้คำแนะนำในด้านต่าง ๆ ทำให้ฉันได้ทราบข้องบกพร่องของโครงการ

"ขอบคุณ" คุณแม่

ที่โทรมาถามว่า ทำอะไรอยู่? กินข้าวหรือยัง? ด้วยความรักและเป็นห่วง

"ขอบคุณ" คนไกล กลางทะเล

ที่โทรมาเซอร์ไพรส์บอกว่า ทำงานรอบนี้จะกลับเร็วกว่าเดิม 1 อาทิตย์ พุ่งนี้จะได้กลับแล้ว (แอบดีใจนิด ๆ)

"ขอบคุณ" ชาวนา

ที่ปลูกข้าวให้ฉันกินตั้งแต่เล็กจนโต ทำให้ฉันเติบโตมาได้ถึงทุกวันนี้ ทำให้มีกำลังในการเรียน การทำงาน

สุดท้าย "ขอบคุณ" โน๊ตบุคเครื่องเดิม

ที่วันนี้ได้ช่วยบันทึกเรื่องราว ขอบคุณ ของฉันอีกครั้ง 

(16/12/56)

 

 

 

คืนนี้ อากาศหน๊าวหนาว น่าจะประมาณ 14-15 องศา และได้เวลาในการเขียนบันทึกเรื่องราว ขอบคุณ อีกครั้ง

"ขอบคุณ" หมีพู

ที่ปลุกฉันตื่นก่อนที่นาฬิกาปลุกจะดัง ทำให้ฉันต้องตื่นเช้ากว่าทุก ๆ วัน วันนี้อากาศหนาวกว่าเมื่อวาน เช้าวันนี้อุณหภูมิ 12 องศา มือเท้าเย็นไปหมดเลย

"ขอบคุณ" เครื่องทำน้ำอุ่น

ที่เป็นตัวช่วยให้ฉันสามารถอาบน้ำได้ ไม่เช่นนั้นคงได้อาบน้ำเย็นจัด คงชาไปทั้งตัว

"ขอบคุณ" ข้าวเหนียวหมูปิ้ง

ที่ทำให้ท้องอิ่มก่อนไปเรียนอีกวัน ถึงแม้ว่าเมื่อวานก็ได้กินข้าวเหนียวหมูปิ้ง

"ขอบคุณ" อ.สาโรจน์

วันนี้เป็นวิชาเรียนสุดท้ายและชั่วโมงสุดท้าย ขอบคุณอาจารย์ที่ช่วยบอกแนวข้อสอบ

"ขอบคุณ" คุณแม่

ที่โทรมาถามว่า กินข้าวหรือยัง? เริ่มสอบวันไหน? และบอกว่าแม่คิดถึงน่ะ ฉันจึงรับตอบกลับไปทันทีว่า หนูก็คิดถึงแม่มากค่ะ

"ขอบคุณ" ส้มตำ ไก่ย่าง

ที่อร่อยมาก ๆ ทานส้มตำ ไก่ย่าง พร้อมกับบรรยากาศลมพัดเบา ๆ สงสัยเขาจะเรียกว่า ลมหนาว รสชาติเผ็ดร้อนของส้มตำ ถูกกลบด้วยอากาศหนาว ทำให้ความเผ็ดนั้นหายไปทันที

"ขอบคุณ" เพื่อนสาวทุกคน

ที่วันนี้มาทานอาหารกลางวันด้วยกัน ทำให้ฉันไม่เหงา ที่ต้องกินข้าวคนเดียวเหมือนทุก ๆ วัน

"ขอบคุณ" เพื่อนสมาชิกกลุ่มทำโครงการ

ที่ให้ความร่วมมือมาประชุม และช่วยกันออกแบบนวัตกรรมจนประสบความสำเร็จ

"ขอบคุณ" คนไกล กลางทะเล

ที่พาไปกินหมูกะทะ ที่ร้าน MK สุกี้สามรส ทำให้มื้อเย็นวันนี้อิ่มอร่อยมาก ๆ ที่สำคัญมีความสุขมากค่ะ

สุดท้าย "ขอบคุณ" คุณพ่อ

ที่โทรมาขณะนั่งพิมพ์บันทึกนี้พอดี คุณพ่อโทรมาอวยพรให้ทำข้อสอบได้ และบอกว่าฝันดีน่ะลูก ^^ / ฝันดีเช่นกันค่ะพ่อ

 (17/12/56)

 

 

วันนี้มานั่งเขียนบันทึกเร็วกว่าทุก ๆ วัน เพราะ เดี๋ยวต้องไปอ่านหนังสือแล้ว  พุ่งนี้มีสอบ T_T บรรยากาศวันนี้ก็ยังหนาวอยูทั้งวันเหมือนเดิม รู้สึกว่าจะหนาวเพิ่มมากขึ้น ซะด้วยซ้ำไป

"ขอบคุณ" นาฬิกาปลุก ของคนข้างห้อง

ที่ดังสนั่น ทำให้ฉันตื่นตั้งแต่ 05.30น. 

"ขอบคุณ" แสงแดด

ที่ออกมายามเช้าตรู่ ช่วยบรรเทาความหนาวลงไปได้บ้าง

"ขอบคุณ" น้ำเต้าหู้ กับปลาท่องโก๋

ที่เป็นอาหารมื้อเช้าสำหรับวันนี้ วันที่แสนจะหนาว อุณหภูมิ 11องศา เลยทีเดียว

"ขอบคุณ" รถจักรยานยนต์

ที่ทำให้ฉันได้เดินทางไปมหาวิทยาลัยอย่างปลอดภัย

"ขอบคุณ" หมวกกันน็อก

ที่เพิ่มความปลอดภัยในการขับขี่รถจักรยานยนต์ให้กับฉัน

"ขอบคุณ" อาจารย์แสงจันทร์

ที่คอยแนะนำวิธีการเขียนแผนที่ถูกต้อง อย่างละเอียด ทุกขั้นตอน

"ขอบคุณ" ข้าวผัดกุนเชียง กับน้ำซุปร้อน ๆ

ที่เป็นอาหารแสนอร่อยของมื้อกลางวันนี้

"ขอบคุณ" ลูกชิ้นทอดทองสุข

ที่เป็นอาหารว่างยามหิวตอนบ่ายวันนี้

"ขอบคุณ" โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพเจ็ดยอด

ที่ทำให้ฉันได้ออกกำลังกาย โดยการพาหมีพูไปวิ่งเล่น ให้เหงื่อออกกันหน่อย

"ขอบคุณ" ร้านมาม่าปากระเบิด

ที่ทำให้อาหารเย็นวันนี้เผ็ดร้อน จัดจ้านมาก ๆ แต่ก็อร่อยดี ทั้งเปรี้ยว ทั้งเผ็ด หวังว่าพุ่งนี้สอบคงไม่ท้องเสียน่ะ อิอิ

สุดท้าย "ขอบคุณ"  โน๊ตบุคเครื่องนี้

ที่วันนี้ได้ช่วยหาข้อมูลที่ต้องนำไปสอบในวันพุ่งนี้  ที่สำคัญและเป็นหน้าที่ประจำ คือ เป็นตัวช่วยในการบัทึกเรื่องราวดีดีใน gotoknow แห่งนี้  ............. 

 (18/12/56)

 

 

 

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เปิดใจไปกับ...นางสาวสุภรัตน์ รัตนงาม



ความเห็น (14)

สวัสดีครับ คุณ สุภรัตน์ รัตนงาม
แต่ละบันทึก น่าสนใจและเข้าถึงจิตใจผมมากครับ เป็นกำลังใจให้สู้ต่อไปครับ

ให้คุณ

เขียนเมื่อ 

ขอบใจ สุภรัตน์ รัตนงาม เช่นกันที่ได้กล่าวถึงครูเอาไว้ในบันทึกนี้ ;)...

สวัสดีค่ะ คุณคมกริช กล้าหาญ

ขอบคุณที่แวะมาอ่านบันทึก และเป็นกำลังใจให้น่ะค่ะ

ขอบคุณมากค่ะ

สวัสดีค่ะ อาจารย์Ongkuleemarn

ต้องกล่าวถึงอาจารย์แน่นอนอยู่แล้วค่ะ เพราะอาจารย์คือบุคคลสำคัญสำหรับความสำเร็จทุก ๆ อย่าง

ขอบคุณมากค่ะ

สวัสดีค่ะ คุณ สุภรัตน์ รัตนงาม

ถูกต้องค่ะ คำขอบคุณเป็นสิ่งที่ออกมาจากใจ

ขอบคุณค่ะ

สวัสดีค่ะ คุณ สุภรัตน์ รัตนงาม

เรื่องราวและคำขอบคุณของคุณเป็นสิ่งทำแล้วน่าประทับใจมากค่ะ ดิฉันชอบคำขอบคุณของคุณที่กล่าวถึงคุณพ่อมากๆเลยค่ะ ^)^

ขอบคุณค่ะ

สวัสดีค่ะ คุณอรทัย พงษ์ปิยะมิตร

คำขอบคุณเป็นสิ่งที่ออกมาจากใจ ที่ไม่อาจเสแสร้งได้ค่ะ

ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมเยียนนะคะ

สวัสดีค่ะ คุณ รัตนา อินต๊ะเสน

ขอบคุณที่แวะมาอ่านบันทึกนะคะ

สวัสดีค่ะ คุณ สุภรัตน์ รัตนงาม

"ขอบคุณ" คำสั้น ๆ คนพูดก็สุข คนรับก็สุขเช่นกันนะค่ะ

ขอบคุณที่นำเรื่องราวมาแบ่งปันกันค่ะ

สวัสดีค่ะ คุณ ศุภลักษณ์ ศุภผลา

"ขอบคุณ" มีความหมายมากมายนัก

ขอบคุณที่แวะมาอ่านบันทึกนะคะ

สวัสดีค่ะ คุณ สุภรัตน์ รัตนงาม

การกล่าวคำว่า "ขอบคุณ" เป็นเรื่องที่น่าชื่อชมมากค่ะ

ขอบคุณมากค่ะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีครับ คุณ สุภรัตน์ รัตนงาม
แต่ละบันทึก น่าสนใจมากครับ
ขอบคุณมากครับ

สวัสดีค่ะ คุณริศรา สุวรรณจันทร์

ขอบคุณที่แวะมาอ่านบันทึกนะคะ อย่าลืมพูดขอบคุณให้มาก ๆ นะคะ

ขอบคุณมากค่ะ

สวัสดีค่ะ คุณสาโรจน์ ตาหน้อย

ขอบคุณที่แวะมาอ่านบันทึกนะคะ

ขอบคุณมากค่ะ

หมายเลขบันทึก

556164

เขียน

12 Dec 2013 @ 10:53
()

แก้ไข

18 Dec 2013 @ 20:43
()

สัญญาอนุญาต

ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง
ดอกไม้: 7, ความเห็น: 14, อ่าน: คลิก