ขอบคุณ.....จากใจ

วันที่ 12 ธันวาคม 2556 วันนี้ได้เขียนบันทึกดี ๆ ที่ทำให้ฉันรู้สึกขอบคุณและได้รับรอยยิ้มจากคนรอบข้าง วันที่ 9 ฉันรู้สึกขอบคุณ

ขอบคุุณ พ่อ กับ แม่ ที่คอยโทรถาม ทุกข์ สุข และคอยเป้นห่วงลูกเสมอ มา

ขอบคุณ อ้ายชัย ที่ซื้อลำไยอบแห้งมาฝากนะคะ

ขอบคุณรอยยิ้มของ ลุงที่ขับรถสองแถวที่มีรอยยิ้มให้กับลูกค้า เสมอ

ขอบคุณ สุนัขที่ ชื่อ ชาเย็น สุนัขที่น่ารักของฉัน ที่ทำให้ฉันมีรอยยิ้มเวลาเหงา และชอบทำให้ฉันมีความสุขเสมอ มา

ขอบคุณ คุณครูต้อม ที่คอยให้คำปรึกษาเรื่อง การเขียนแผนการเรียนรู้ และให้คำปรึกษาในเรื่องของการถ่ายภาพด้วย นะคะ

ขอบคุณเจ้านาย คุรทวีศักดิ์ เจ้านายที่แสนใจดี คอยอุปถัมภ์ ลูกน้องคนนี้เปรียบเสมือน ลูกสาว

ขอบคุณ นายบ๊อง ที่คอยให้รู้ถึงความโกรธ ความรัก รอยยิ้ม ที่มีให้กันทุกวัน และขอบคุณเธอ ที่ตอนเช้าของวันที่ 12 ธันวาคม เวลา 06.00 น ในเวลาเช้าตรู่ เธอต้องตื่นแต่เช้า เผื่อมาส่ง ฉัน ขึ้นรถเพื่อจะมาเรียนที่ มหาวิทยาลัย

ขอบคุณเด็กน้อยที่ทำให้ยิ้มได้ โดยเด็กน้อยเป็นเด็กที่น่ารักและ พูดแบบเด็กน่ารัก โดยเมื่อไปซื้อ โรตีเมื่อไหร่ เด็ก น้อยคนนี้ จะพูดเสมอว่า "ขอบคุณคะ"

ขอบคุณ น้องสาว สุดที่รัก ที่ทำให้รู้ว่าเวลาเราห่างไกล กัน ทำให้เรารู้สึกคิดถึงกัน

ขอบคุณ งาน ที่ทำให้ฉันได้เรียรู้การทำงานระหว่างวัน ไม่ว่าจะเป็นงาน การทำบัญชี การตรวจเช็คของ การสรุปรายงานการซื้อสินค้า ประจำวัน ขอบคุณงานที่สอนให้ได้ประสบการณ์ทุก ๆ วัน

บันทึกวันที่ 12 ธันวาคม 2556 เวลา 10.05 น.

"วันนี้ก็เป็นอีกวัน " ที่ชีวิตก็จะต้องมีเรื่องราวที่น่าประทับใจ โกรธ เศร้า เหงา และมีชีวิตที่วุ่นวาย

วันนี้เป็นวันศุกร์ ที่ 13 ธันวาคม วันนี้ฉันก็ได้ทำอะไรหลาย ๆ อย่างที่มากมาย มัทั้งปัญหา และก็ความสุข ความวุ่นวายหลาย ๆ อย่างแต่สิ่งหนึ่งที่ไม่เคยลืม ทุกข์ ครั้งคือการขอบคุณ

ขอบคุณเวลาเช้า อากาศที่แสนสดใส ตื่นเช้า มาทำให้สดชื่น

ขอบคุณน้องสุนัข แสนซน จอมยุ่ง เมื่อตื่นเช้ามา จะต้องมานั่ง คอยเพื่อที่จะเล่นกัน

ขอบคุณ คุณแม่ ที่คอยโทรมาถามว่าสบายดีไหม ยามห่างไกลลลูกรู้สึกคิดถึง

ขอบคุณชีวิตที่แสนดี ที่ทำให้รู้ว่า การได้เรียนรู้ชีวิต ทำให้เรียนรู้ประสบการณ์

ขอบคุณ คุณป้าวรรณ ที่เย็บกระโปรงสวย ๆ ให้นะคะ

ขอบคุณกับข้าวที่แสนอร่อย ที่ทำให้เด็กสาวบ้านอก คิดถึงบ้านนะคะ เพราะไม่มีที่ไหนเขาทำขายกัน มีแต่ร้านป้านะคะที่ทำขาย ^0^

ขอบคุณ รายการพื้นที่ชีวิต ที่ทำให้ได้ข้อคิดต่าง ๆ ทำให้รู้แนวทางในการดำเนินชีวิตประจำวัน

ขอบคุณทุกคำพูดที่ดูถูกเหยียดหยามกันในวันนี้ เพราะมันจะทำให้ฉันมีสติพึงระลึกอยู่เสมอว่า วันนึงฉันต้องทำให้ได้และให้ดีกว่าคุณ

ขอบคุณ รอยยิ้ม ที่ยิ้มให้กันทุก ๆ วัน

ขอบคุณเพื่อน ๆ ที่คอยให้กำลังใจ เสมอ

ขอบคุณเพื่อนอ๋อ ที่โทรมาถามว่า ส่งงานยัง ขอบคุณที่คอยหว่งใยดูแลกันตลอดนะจะ คุณเพื่อน

บันทึกเวลา 20.29 น. วันที่ 13 ธันวาคม 2556

วันนี้ก็เป็นวันหยุด ที่ไม่ได้พักเอาเสียเลย จะต้องทำงงานอีกแลัวแต่ก่อนที่จะทำงานจะต้องขอมาเขียนบันทึกก่อนจะดีกว่า !!

เป็นความสุขจริง ๆ ที่ได้ขอบคุณ

ขอบคุณเพื่อนคิ้มที่โทรหา เพื่อปรึกษาปัญหา ต่าง ๆ

ขอบคุณ น้ำตาที่ ทำให้ฉันเข้มแข็ง ขึ้น

ขอบคุณ แม่ค้า ที่มีรอยยิ้ม ให้กับลูกค้า และแถมของให้ฉันอีก o_o

ขอบคุณ คุณพี่ชายที่มีรอยยิ้มที่สดใส มากล้นกำลังที่มีให้กันเสมอ

ขอบคุณ คุณทีวี ที่ทำให้รู้สึกสนุกเมื่อดูละคร และรายการต่าง ๆ

ขอบคุณ คุณแม่ที่คอยโทรมาถาม ลูกกินข้าวหรือยัง ทำอะไรอยู่ ลูกสาวคนนี้รู้สึกขอบคุณ ขอให้แม่มีสุขาพแข็งแรง

ขอบคุณ ความเจ็บปวดของเมื่อวาน จะกลายเป็นความเข้มแข็งในวันนี้

ขอบคุณความรู้สึกดี ๆ ที่ได้รับจาก ครูของฉัน และคอยเป็นห่วลูกศิษย์อยู่เสมอ

ขอบคุณ น้องปาลม์มี่ ที่ยังจำ พี่(ครูบิ๊ก)ได้ ซึ้งใจ เป็นที่สุด

ขอบคุณ เพื่อนเปรมกมล ขอบคุณสำหรับสิ่งต่าง-ต่างที่มีให้ ความห่วงใย มิตรภาพที่ดีเสมอ ความคิดถึงในยามไม่พบเจอ ดีใจเสมอที่เราเป็นเพื่อนกัน

ขอบคุณ เงินตรา ที่ได้มาจากน้ำพักน้ำแรง ที่แสนจะรำบาก

บันทึกวันที่ 14 ธันวาคม 2556 เวลา 22.21 น.

ขอบคุณ...ขอบคุณ

ขอบคุณ ขอบคุณกับข้าวที่แสนอร่อย

ขอบคุณ โทรศัพท์ ที่ทำให้ฉันโทรไปหาใคร ๆ ได้

ขอบคุณ แม่จ๋า ที่ส่งของกิน บ้านเรามาให้

ขอบคุณ พนักงานเซ่นเว่นที่เต็มใจบริการ

ขอบคุณ อาพลอย ของหลานที่ บอกคิดถึงหลานสาว และให้หลานสาวตั่งใจเรียน

ขอบคุณหนังสือ ที่ทำให้ฉันเป็นหนอนหนังสือ

ขอบคุณ ข่าวในหนังสือพิมพ์ ที่ทำให้ฉันได้อ่านและติดตามข่าว ทุกวัน

ขอบคุณ คอมพิวเตอร์ ที่ช่วยให้งานของฉันเสร็จลุล่วง

ขอบคุณ อ้ายแดงที่คอยดูแล

ขอบคุณ คุณป้า ที่ขายไก่ ที่แถมตะไคร้ ให้

ขอบคุณ รถโดยสารที่ทำให้ฉันถึงบ้านอย่างปลอดภัย

ขอบคุณ ที่นอน อันแสนอบอุ่น

บันทึก วันที่ 15 ธันวาคม 2556 เวลา 23.56 น.

ขอบคุณ อาจารย์ Ongkuleemarn ที่วันนี้ติดตาม การได้รับรางวัลของหนู และแจ้งข่าวสาร ขอบคุณค่ะ

ขอบคุณ ก๋วยเตี๋ยว ที่แสนอร่อย

ขอบคุณ คุณแม่ ที่คอยเป็นกำลังใจ

ขอบคุณ นายบ๊อง ที่มาส่งขึ้นรถ มามหาวิทยาลัย

ขอบคุณ คุณครูปราณี ที่ให้คำปรึกษา เรื่อง แผนการจัดการเรียนรู้

ขอบคุณ คุณพี่ ที่ร้านฝากรถ ที่ดูแล รถจักรยานยนต์ ให้เป้นอย่างดี

ขอบคุณ น้ำเย็น ๆ จาก ร้าน The sun อร่อยมากเลยค่ะ

ขอบคุณ เพื่อนบิว ที่ไปรอที่ร้านถ่ายเอกสาร

ขอบคุณเพื่อน แนน ที่ให้คำปรึกษา

ขอบคุณ โทรศัพท์ ที่ให้ฉันได้โทรหาคุณแม่สุดที่รัก

ขอบคุณ น้องหมา ที่มาคอยต้อนรับตอนฉันกลับบ้าน

บันทึกวันที่ 16 ธันวาคม 2556 เวลา 22.44 น.

วันนี้เป็นวันที่ 17 ธันวาคม 2556 เป็นวันที่ฉันต้องเสียอะไรบางอย่าง ไป โดยไม่มีวันย้อนกลับมา ได้อีก และเราก็จะไม่ได้อยู่ด้วยกันอีก ฉันคิดถึงเขาจัง ชาเย็น เจ้าหมาสุดที่รักของฉัน

แต่ในความเสียใจนัน้ก็ต้องช้ชีวิตต่อไป และก็มีคำขอขอบคุณ ที่ต้องออกจากใจอยู่

ขอบคุณ นายบ๊อง ที่ตื่นแต่เช้า เพื่อมาส่งน้องมามหาวิทยาลัย

ขอบคุณ เพื่อนดิ่น ที่แจ้งข่าวว่า ชาเย็นได้ตายแล้ว ขอบคุณ...ขอบคุณ T_T

ขอบคุณอ้ายหมี ที่บอกข่าว และมารับที่มหาวิทยาลัย

ขอบคุณ คุณทวีศักดิ์ที่คอยเป็นห่วงและให้ค่ารถมาเรียน

ขอบคุณ อาหารที่แสน อร่อย ขข้าวมันไก่

ขอบคุณ 7 Eeven ที่บริการอุ่นอาหารกล่องให้

ขอบคุณ คุณแม่ที่ให้คำปรึกษา ลูกมีเรื่องอะไรลูฏก็จะ ปรึกษาคุณแม่

ขอบคุณ น้ำชาเนสที อร่อย ๆ ที่ทำให้เพลิดเพลลินกับการกิน

ขอบคุณ http://www.gotoknow.org ที่เป็นสื่อกลางในการแบ่งปัญความรู้ ประสบการณ์ที่ดี ๆ

ขอบคุณเพื่อนโอ ที่ให้เอกสารเกี่ยวกับหลักสูรมาอ่านเพื่อเตรียมสอบ

ขอบคุณ ความหยิ่งของใครบางคนที่ทำให้รู้ว่า ไม่จำเป็นที่จะต้องคบเป็นเพื่อก็ได้ เพราะการที่หยิ่งได้ยิ่งทำให้เรารู้ถึงตัวตนของเขา