ทุกครั้งที่มีปัญหา จะคิดเสมอว่าจะไม่ท้อ หรือหมดกำลังใจ เริ่มใหม่ได้..ถ้าหัวใจ..ไม่ยอมแพ้..เป็นอะไรไม่ได้ ก้าวไปไม่ไกลกว่านี้ ก็ขอเป็นครูที่ดี มีส่วนร่วมในการทำงานกับเพื่อนครู เข้าใจ เข้าถึง และพร้อมจะพัฒนา..ก็เพียงพอ

ตลอดเกือบสองสัปดาห์ที่ผ่านมา..ความรักเริ่มต้นและอบอวลอยู่ในใจ เริ่มจะสงบนิ่ง ไม่กระวนกระวายใจ กับบางสิ่งบางอย่าง พบจุดจบที่สวยงาม และเป็นสุข..

..เชยชมร่วมภิรมย์ใจ ด้วยความรักจริงยิ่งใหญ่ ผูกพันหัวใจเรามั่น..

ขอพบนักเรียนป.๖ ทบทวนเพลง..อาทิตย์อับแสง..ครูขอชมเธออย่างจริงใจ เธอเก่งมาก ที่เล่นเพลงนี้ได้ ครูขอปรับจังหวะ จากสโลว์เป็นบีกิน ตามมาตรฐานเดิมของเพลง..ขอให้เธอพยายาม..นี่คืออีกหนึ่งคุณค่าที่เธอมีอยู่..เก็บรักษาไว้นะ

..รักเอยเคยอยู่เคียงกัน ร่มเย็นมิเว้นวายวัน ด้วยความสัมพันธ์ยืนยง..

จังหวะดนตรี กับจังหวะชีวิต เป็นจังหวะเดียวกัน ขอเพียงตั้งมั่นอยู่ในสติ มีโทรศัพท์เข้ามาในช่วงเวลาแห่งการสอน เป็นเพื่อนสมัยเรียนมัธยม ที่บอกยังรักคิดถึงเสมอเรามีอะไรที่คล้ายกัน มีลูกชายที่ชอบดนตรีเหมือนกัน..ดนตรีจะช่วยขัดเกลาให้ลูกมีจิตใจที่งดงามได้

..ทิวางามยามอยู่เคียงคง สุริยาแสงส่ง ปวงชีวิตในโลกดำรงเริงใจ..

ต้นปี..จวบจนปลายปี มีชีวิตที่สดชื่นร่าเริงใจ นอกเหนือจากงานที่ราบรื่นและประสบความสำเร็จในบางช่วงบางตอน ยังได้มีโอกาสพบเจอครูบาอาจารย์และเพื่อน พี่และน้องที่ห่างหายมาหลายปี มีความสุขทุกครั้งที่ได้พูดคุย มิตรภาพเบ่งบาน สานต่อกำลังใจที่กล้าแกร่งอีกครั้ง

..ร้างกันวันห่างไปไกล มืดมนหมองมัวปานใด เยือกเย็นเข็ญใจรัญจวน..

เสียงเปียโน ไม่อาจกลบเกลื่อนความคิด จากการได้ยินได้ฟัง คำพูดที่ถูกวิพากษ์แต่เป็นแง่มุมที่ดี ที่ไม่ใช่เป็นการประจานกัน ที่บอกว่า เราเป็นครูที่ดี..แต่ถ้าจะเป็นผู้บริหารที่ดีเยี่ยม จะต้องมอบหมายงาน สั่งการ สอนงานให้ลูกน้อง..ที่ไม่ใช่มาทำเสียเองแบบนี้ ครับ น้อมรับในความห่วงใยและถ้อยคำแห่งศาสตร์บริหาร

..ไกลกันพาพรั่นใจครวญ ร่างกายทรุดโทรมทุกส่วน จิตใจร้องรวนแรงอ่อน..

การที่ผู้คนเรียนรู้จากสถาบัน บากบั่นเป็นครูและนักจัดการบริหาร ศึกษาจากตำราฝรั่งที่แม้อาจารย์ในมหาวิทยาลัยก็ไม่เคยคิดจะเปลี่ยนแปลง ศาสตร์แห่งการเป็นเจ้าคนนายคน ที่คนมากมายกำลังเข้าสู่ระบบการบ่อนทำลายคุณภาพการศึกษา..ต้อนรับโรงเรียนขนาดเล็ก ราว ๓ หมื่นโรง ในปี ๒๕๕๗ ..ที่จะมีครูน้อยลงและครูเป็นจำนวนมากต้องสอนคนละ๒ชั้นไม่รวมปัญหาสุขภาพและหนี้สินของครู จิตวิญญาณของครูพร้อมหรือไม่ ที่จะรอแต่คำสั่ง สั่งและสอน บนภาพที่เห็นอย่างจำเจ คือผู้บริหารไม่ช่วยทำงาน ไม่ช่วยสอน จิบกาแฟ อ่านหนังสือพิมพ์และคิดอะไรไม่เป็น นอกจากเห็นแก่ตัวไปวันๆ..นี่หรือคือ..ภาพความต้องการ..ของนักบริหารที่งามสง่า

ช่างเถอะ..จงรักในงานและสิ่งที่ทำอยู่ เราเปลี่ยนใจคนไม่ได้ ฉีกตำราไม่ได้ แต่ก็อยากผ่ากระโหลกผู้บริหารเจ้ากระทรวงทบวงกรมทั้งหลาย ที่ชอบให้นโยบายและฝึกอบรมผู้บริหารมาผิดๆอยู่เสมอ.....

..รักเอยเลยกลับอาวรณ์ ค่ำคืนฝืนใจไปนอน ยิ่งดูเหมือนฟอนไฟลน..

นักเรียนเล่นเพลง ไปตามตัวโน้ต จังหวะเร็วเร้าใจมากขึ้น อาทิตย์อับแสง ในจังหวะบีกิน สำเร็จได้ใน ๒ วัน งานชิ้นต่อไป..แจกเนื้อเพลงให้นักเรียนชั้น ป.๔ - ๖ อ่านและทำความเข้าใจ ครูร้องเป็นตัวอย่าง ด้วยความต้องการให้นักเรียนตั้งใจในการขับร้องเพลงพระราชนิพนธ์แบบประสานเสียง..ที่เป็นธรรมชาติของเธอเอง อารมณ์เพลงและสมาธิที่แน่วแน่ เสียงเพลงจะไพเราะได้ด้วยพวกเธอทุกคน

..ทิวามทรามยามห่วงดวงกมล สุริยาหมองหม่น ปวงชีวิตในโลกอับจนเสื่อมทราม..

ทุกครั้งที่มีปัญหา จะคิดเสมอว่าจะไม่ท้อ หรือหมดกำลังใจ เริ่มใหม่ได้..ถ้าหัวใจ..ไม่ยอมแพ้..เป็นอะไรไม่ได้ ก้าวไปไม่ไกลกว่านี้ ก็ขอเป็นครูที่ดี มีส่วนร่วมในการทำงานกับเพื่อนครู เข้าใจ เข้าถึง และพร้อมจะพัฒนา..ก็เพียงพอ

..หวังคอยคอยเฝ้าโมงยาม จวบจนทิวาเรืองงาม สบความรักยามคืนคง..

ชยันต์ เพชรศรีจันทร์

๕ ธันวาคม ๒๕๕๖