บันทึกนี้เขียนขึ้นโดยพ่อ แต่เป็นข้อความเพื่อแทนใจลูก เพื่อย้อนระลึกถึงวันเวลาที่ลูกได้ลืมตาดูโลกเป็นวันแรก คือ วันที่ 20 ธันวาคม 2553 ณ โรงพยาบาลศิริราช ซึ่งลูกไม่อาจถ่ายทอดความรู้สึกและความทรงจำต่างๆ ที่เกิดขึ้นในห้วงเวลานั้นในวันนี้ได้  พ่อจึงขอทำหน้าที่เป็นสื่อกลางเชื่อมโยงใจลูกจากอดีตสู่ปัจจุบัน(2 ขวบ 11 เดือน 15 วัน) และหวังว่าอนาคตวันหนึ่งเมื่อลูกรู้เดียงสาพอที่จะเข้าใจสิ่งที่พ่อถ่ายทอดไว้ในบันทึกนี้ ลูกจะสามารถเชื่อมโยงความรู้สึกแห่งปัจจุบันของตนกับความรู้สึกในวันนี้ที่พ่อสื่อไว้ได้เป็นอย่างดี

คุณพ่อต้นรู้สึกตื่นเต้นที่สุดกับการเกิดมาของลูกคนที่สอง ซึ่งเป็นลูกที่พ่อและแม่อธิษฐานขอให้เป็นลูกชายสมปรารถนา เพราะมีลูกคนโตเป็นลูกสาวแล้ว เมื่อลูกเกิดมา สิ่งแรกที่พ่อบันทึกไว้ให้ลูก คือ ตั้งชื่อลูกและได้แต่งกลอนกระทู้เป็นพรสำหรับชื่อลูก ยากแสนยาก คิดแล้วคิดอีก เพราะพ่อไม่ใช้นักกลอนกวี เพียงแต่ใจรักและมีพื้นฐานมาบ้าง

วันนั้น ตั้งชื่อเล่นลูกว่า น้อง "พริศ" คล้อยตามอักษรชื่อแม่ "แพร" และพี่ "พริม" คำว่า "พริศ" แปลว่า "เจ้าแห่งพร" และตั้งชื่อจริงลูกว่า "สธนธร" อ่าน ว่า สะ-ธะ-นะ-ทอน  แปลว่า ผู้มีทรัพย์มั่นคง  (เนื่องจากน้องพริศเกิดวันจันทร์ อาศัยหลักการตั้งชื่อแบบโบราณ คือ หลักมหาทักษา ซึ่งถ้าเกิดวันจันทร์อักษรกาลกิณี คือ สระ  จึงเป็นการยากมากที่จะตั้งชื่อลูกให้ได้ความหมายดี และไม่มีสระ  อีกได้ถือหลักเลขศาสตร์ ซึ่งควรรวมเลขค่าของอักษรให้ได้เป็นชื่อมงคลตามศาสตร์นั้น ขั้นการตั้งชื่อก็ยากพอควร)  

จากนั้น พ่อก็ได้แต่งกลอนกระทู้เพื่อให้พรลูก โดยขึ้นต้นแต่ละบาทของกลอนด้วยตักอักษรของชื่อตั้งแต่ตัวแรกจนตัวสุดท้ายของนามสกุล คิดแล้วคิดอีก วกไปวนมา พยายามหนักหนา กว่าจะได้มาเป็นบทกลอนพรชื่อลูก ดังนี้



นามสมมติ กำหนดหมาย ไว้ให้ลูก
 
ส มานผูก ให้ลูกมี ศรีศักดิ์สม

ธ นดล ผลบุญคุ้ม อุ้มชูชม

น รินทร์พรหม ระดมพร ดับร้อนลา

ธ รรมรักษา ให้ผาสุก ทุกคืนวัน

ร อบรู้ทัน สรรพภัย ไกลปัญหา

ย อดเยี่ยมยิ่ง มิ่งมงคล ล้นปัญญา

อ งอาจกล้า อาสาทำ กรรมดีงาม

ด วงชีวิต สัมฤทธิ์ผล กมลมาด

แ คล้วคลายคลาด ปราศศัตรู คู่เหยียดหยาม

ก้ องเกียรติไกล ในทางดี ปรากฏนาม

ว จีงาม ล้ำน้ำใจ ใฝ่ทำดี
 
 
เมื่อแต่งจบ พ่ออ่านแล้วอ่านอีก น้ำตาคลอด้วยความปลื้มใจในความสำเร็จในสิ่งที่ตั้งใจ ไพเราะหรือไม่ในความรู้สึกของใครๆ ไม่สำคัญไปกว่า ความสุขที่ได้จารึกชื่อ ความหมายชื่อและอวยพรลูกด้วยชื่อแรกเกิดที่พ่อตั้งให้  
 
หากวันหนึ่งลูกรู้ถึงความตั้งใจของพ่ออย่างน้อยที่สุดพ่อปรารถนาว่า ลูกคงชื่นใจและบอกตัวเองว่า
"นี่คือหนึ่งความทรงจำที่ดีๆที่มีต่อพ่อผู้เป็นที่รักยิ่งของลูก ขอขอบคุณพ่อครับ"
 
บันทึกไว้ปรารภวันพ่อแห่งชาติปี 56
เมื่อ วันที่ 4 ธันวาคม 2556
 
ณ บ้านแพรพริม  หมู่บ้านร้อยพฤกษา  นครปฐม