พ่อ...

ทำอย่างนี้มาทุกครั้งที่ ลูกของพ่อ เลื่อนชั้นเรียนสูงขึ้น

 

พ่อ...

อยากทำสิ่งที่พ่ออยากทำ ไม่ว่าสิ่งนั้นจะเป็นอะไร หรือเป็นเช่นไร

 

สิ่งที่พ่อทำไป...มันออกมาจากใจของพ่อ

 

 พ่อ...

ไม่คาดหวังว่า...ผลงานของพ่อจะดีเด่น ติดดาว หรือสวยงามเลิศเลอเพียงใด

 

ทุกครั้งที่พ่อสอดด้ายใส่เข็ม  พ่อคิดของพ่อเสมอว่า...พ่อทำด้วยหัวใจและความรักที่มีต่อลูก

...

ไม่ว่าจะมีสิ่งใดเกิดขึ้น...พ่อก็จะไม่เปลี่ยนแปลงความรู้สึกที่พ่อมีต่อลูก

...

 

และพ่ออยากให้ลูกของพ่อรู้อีกว่า

 

บ้านของพ่อ...ก็คือบ้านของลูก..

..

..

 

เพราะบ้านคือความสุขที่เราสัมผัสได้ด้วยหัวใจอันบริสุทธิ์ระหว่างกันและกัน

 

แม้นเข็มจะทิ่มตำมือ... พ่อรู้ว่า..เจ็บ แต่พ่อไม่เคยท้อ และล้มเลิกความตั้งใจ

 

พ่อทำสิ่งนี้ให้ลูกเห็นว่า...พ่อรักลูก

 

วันหนึ่ง...ข้างหน้า เมื่อลูกเติบใหญ่ขึ้นมา

พ่อก็จะไม่น้อยใจและเสียใจแม้แต่น้อยเลย...

เพราะพ่อรู้ในส่วนลึกของหัวใจพ่อเสมอว่า

 

ลูกของพ่อต้องเป็นคนดี