...เพื่อนของฉัน
วันที่พวกเขากลบหลุมศพของเธอ
พี่น้องของเรา
ต่างก็ฝันความรักของพวกเรา
เอาไว้ที่สุสานด้วย
อนิจจา!
ผู้คนที่ยังมีชีวิตอยู่
ไยไม่ไปเยี่ยมซึ่งกันและกัน
...ในที่สุด
เสาหินก็ถูกปักไว้
เหนือสุสานของเธอ
เป็นพยานว่า
ครั้งหนึ่งเธอเคยมาเยี่ยมโลกนี้
ปล่อยให้ผู้คนที่มีชีวิตอยู่
แก่งแย่งชิงดี
อิจฉาริษยาห้ำหั่นกันต่อไป
...พี่น้องของฉัน
ทำไมเราไม่รักกัน
ก่อนวันที่ไปส่งกันและกันที่สุสาน.
...ผู้เขียนเป็นคนมุสลิมชาวสงขลา...ด้วยใจที่เขียนกวีเพื่อทุกสิ่งทุกอย่างบนโลก...และเขียนบทกวีด้วยความรัก
จึงไม่แปลกเลยที่เราจะรับรู้ถึงกรุ่นหอมของความรักในหนังสือเล่มนี้...กลอนเปล่าแห่งความซื่อ แต่จริงใจที่แฝงไว้ด้วยแง่คิดต่างๆ
บทกวีเล่มนี้ เป็นหนึ่งบทกวีที่เข้ารอบ แต่ไม่ได้รับรางวัลซีไรท์ เพราะบทกวีชุด “ใบไม้ที่หายไป” ของ
คุณจิระนันท์ พิตรปรีชา ได้รับรางวัลดังกล่าว
แต่บทกวีเล่มนี้...เป็นแรงบันดาลใจให้ผมชอบแต่งกลอนเปล่า.....จนกระทั่งถึงปัจจุบัน...
...อยากให้ทุกท่านได้อ่านจังครับ...สุขสันต์กับการอ่านนะครับ...
......................................
ไม่มีเหตุผลที่เราจะทำร้ายกันอีก
ผู้เขียน : มุฮัมมัด ส่าเหล็ม
สำนักพิมพ์ : กล้วยไม้
พิมพ์ครั้งที่ 1 ปีที่พิมพ์ : 2537 จำนวน 103 หน้า
มารายงานตัวค่ะ น้อง เพิ่งกลับมา จะมาเมนต์ใหม่นะคะ .....ทำงานก่อนค่ะ
แค่ชื่อก็น่าสนใจมากเลยครับ
... แก่งแย่ง ชิงดี อิจฉา ริษยา ... ถ้าหลุด ตรงนี้พ้น .... ถือว่า บรรลุ ธรรมะ .... นะคะ ... สังคม มีปัญาตรงนี้ค่ะ ... ต้องลดความอยากออกไป นะคะ ลดได้ หนีได้ เรา ตัวก็ เบา ไม่หนัก(ใจ) ขอบคุณ บันทึกดีดีนี้ค่ะ
สวัสดีน้องทิมดาบ ผมอยากได้ พรบ.วิชาชีพหมออนามัย จะเข้าไปดูจากที่ไหนได้ครับ
เพียงเรามองเห็นและยอมรับความต่าง