ปาฏิหาริย์แห่งการตื่นอยู่เสมอ...เป็นหนังสือที่ผมอ่านครั้งใด...ก็เหมือนได้ตื่นอย่างสดชื่นแจ่มใสขึ้นเสมอๆ

(แม้จะสะลึมสะลือไปบ้าง...ก็ตาม...)

ท่านอาจารย์ติช นัท ฮันห์ เขียนถ้อยธรรมะ...เหมือนเขียนและวาดจากอ้อมกอดของธรรมชาติ

ราวสายน้ำไหลเอื่อยๆ แต่สดชื่นสดใส...ถ้อยคำง่ายๆ  แต่เมื่อมารวมกันเป็นประโยคและบรรทัด

ช่างอุ่นใจ...สงบ...งดงามและสวยมากหรือเกิน

 

ผมว่าหลายท่านคงได้สัมผัสถึงถ้อยธรรมะในหนังสือเล่มนี้...

ต้องประทับใจในหลายเรื่อง เช่น

ลมหายใจของซู

ล้างจานเพื่อล้างจาน

และความสงบจากชิ้นส้ม...และ...อีกมากมาย

 

แต่เมื่อวันนี้ของผม ได้หยิบหนังสือเล่มนี้อีกครั้ง

ผมกลับชอบเรื่อง...แล่นเรือไปบนกระแสคลื่นของ

ความเกิดและความตาย

 

“ควง” คนบางคนพูดว่า

ถ้าเธอมองความเป็นจริงด้วยสายตาของชาวพุทธละก็

เธอจะเป็นคนมองโลกในแง่ร้าย แต่การคิดในแง่ดีหรือแง่ร้ายนั้น

ดูง่ายเกินไปที่จะเข้าถึงสัจธรรม ปัญหาอยู่ที่การมองความเป็นจริงตามที่มันเป็นต่างหาก

ทัศนคติการมองโลกในแง่ร้ายนั้น ไม่อาจรังสรรค์เป็นรอยยิ้มอันสงบและแจ่มใส

บนริมฝีปากของพระโพธิสัตว์ และผู้มีดวงตาเห็นธรรมทั้งหลายได้

 

...อยากให้ทุกท่านได้อ่านจังครับ...สุขสันต์กับการอ่านก่อนนอนนะครับ....

....................................

 

ปาฏิหาริย์แห่งการตื่นอยู่เสมอ

ผู้เขียน : ติช นัท ฮันห์

ผู้แปล : พระประชา ปสนนธมโม

สำนักพิมพ์ : มูลนิธิโกมลคีมทอง

พิมพ์ครั้งที่ 17 ปีที่พิมพ์ : 2549 จำนวน 162 หน้า