ตู้โทรศัพท์ของใคร

วันนี้เดินทางไปเรียนในเมืองตั้งแต่เช้า ตอนบ่าย ๆ ออกมาซื้อเครื่องเขียน
พอซื้อเสร็จก็ออกมายืนรอเพื่อนหน้าร้าน
แล้วก็ได้ยืนมองสิ่ง ๆ หนึ่ง นั่นก็คือ ...........................

 

 

ตู้โทรศัพท์สาธารณะที่ไร้ซึ่งกระจก ไร้ซึ่งประตู
มอง ๆ ไป ก็คิดไปเรื่อยว่า ถ้าสังเกตดี ๆ เป็นแบบนี้แทบจะทุกตู้
ไม่แปลกใจเลยว่าทำไม บ้านเราถึงไม่มี super man 

มองไปแล้วก็คิดไป ว่าคนเราเนี่ย มักจะไม่ให้ความสำคัญกับสิ่งที่เป็นของส่วนรวม
เพราะเราได้มันมาโดยไม่ต้องเสียอะไรหรือเปล่า เราถึงไม่เห็นคุณค่าของมัน
แต่คิดไปคิดมา มันก็เป็นเงินภาษีจากเราทุกคน
แต่เพราะมันเป็นของเราทุกคนไม่ใช่ของฉันคนเดียวหรือเปล่า
เราจึงไม่รักษามัน...

ลองเป็นของของตนเองสิ รักษาดียิ่งกว่าไข่ในหิน
แต่นานวันเข้า หินอาจจะแตกออกก็ได้
แล้วเราก็จะไม่รักษาของสิ่งนั้นอีก 
สาเหตุอาจเป็นเพราะเราเจอของใหม่ที่ดีกว่าหรือเปล่า 
ที่ทำให้คุณค่าของของเก่าที่มีอยู่ลดลง

เรามักจะลืมความรู้สึกนั้น
ในตอนที่เราอยากได้มันใจแทบขาด
ในตอนที่เราได้มันมา ก็ดีใจเป้นปลากระดี่ได้น้ำ 
ทั้ง ๆ ที่ตอนนั้นเราเห็นคุณค่าของมันมากแค่ไหน
แต่ทำไมตอนนี้คุณค่าของมันถึงได้หายไปพร้อมกับเวลา

 

ของของใครใครก็รักเป็นปกติ
ไม่ตำหนิให้มันดูด้อยค่า
เจอของใหม่ของเก่าที่มีมา
ด้อยคุณค่ารวดเร็วยิ่งกว่าลม
ยิ่งเป็นของส่วนรวมยิ่งแล้วใหญ่
ไม่มีใครใส่ใจให้สุขสม
แถมไม่ช่วยซ่อมแซมให้ชวนชม
ใจระบมอกร้าวเขาไม่แล...

 

...ตู้โทรศัพท์สาธารณะฝากมา...

 

 

 

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ความทรงจำในฝ่าเท้า



ความเห็น (6)

เขียนเมื่อ 

สัญชาตญาณ "นักเขียน" ;)...

Very Good คร้าบ

เขียนเมื่อ 

นึกย้อนไปถึงสมัยที่คุณมะเดื่อยังต้องเข้า ๆ ออก ๆ รั้วมหาวิทยาลัย สมัยโน้นนนน..ถ้าไม่มี

เจ้าโทรศัพท์ " ตู้ " อย่างนี้ คงลำบากมาก ๆ ทีเีดียวเชียวแหละ ขอบคุณที่นำมา

ให้ย้อนอดีตจ้ะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีคะ คุณ 

คุณมะเดื่อ
 

 เมื่อก่อนหนูก็ใช้โทรหาพ่อกับแม่ที่ไปทำลานกรุงเทพบ่อย ๆ คะ รวมถึงคนอื่น ๆ ด้วย แต่พอมือถือหาซื้อง่ายขึ้น มันกลับหมดความสำคัญเลยนะคะ ทั้งที่เมื่อก่อนเราเห็นคุณค่าของมันมากมาย

เขียนเมื่อ 

สวัสดีคะครู  

Wasawat Deemarn

จริง ๆ นะคะ หนูเห็นแบบนี้แทบทุกที่ กลัวมันจะกลายเป็นสัญลักษณ์ของบ้านเราเพิ่มขึ้นมาอีกอัน ขอบพระคุณสัญชาตญาณนักเขียนจากครูนะคะ

รักษา
IP: xxx.120.249.231
เขียนเมื่อ 

จงรักษา คำตักเตือน อันเก่าแก่ ของพระพุทธเจ้าไว้

มิใช่ใช้มันในทางที่ผิด ก่อ อกุศล ใช้ปัญญา สมาธิศึกษา มิใช่ลบทำลาย ปิดกั้น การมีธรรมที่กระจ่าง

เขียนเมื่อ 

ขอบพระคุณมากคะ  คุณ 

รักษา