เหตุเพราะเมื่อวานเป็นวันหยุด (๒๓ ตุลาคม ๒๕๕๖)...นาน ๆ ฉันจึงได้หยุดกับเขาสักวัน...ปกติแล้วชีวิตของฉันไม่ค่อยมีวันหยุดเหมือนกับคนอื่นเขาหรอก เพราะมหาวิทยาลัยเปิดทำการสอนภาค กศ.ปป. (วันเสาร์ - อาทิตย์) ทำให้ฉันต้องไปทำงานเหมือน ๆ กับอาจารย์ที่มีการสอนและเจ้าหน้าที่ท่านอื่น ๆ ที่มีคำสั่งใน กศ.ปป. ด้วย...
การเป็นข้าราชการของฉัน สิทธิต่าง ๆ ในการลาก็จะเป็นไปตามระเบียบของทางราชการ คือ ถ้าจะหยุดทำงานก็ต้องลา เช่น มีสิทธิลากิจ ลาพักผ่อน ลาป่วย ฯลฯ ถ้าไม่ใช้สิทธิลาดังกล่าว สิทธิก็จะอยู่คงเดิม...ก็คือ ทำงานให้กับทางราชการในทุก ๆ วัน...
พอตัวเองมีวันหยุดแบบข้างต้น...รู้สึกจะดีใจ...เพราะตัวฉันไม่ค่อยมีวันหยุดเสาร์ - อาทิตย์ เช่นผู้อื่นที่เป็นข้าราชการทั่ว ๆ ไป...ความจริงชีวิตคนเราแบ่งออกเป็น ๒ ลักษณะ ได้แก่ ชีวิตที่อยู่กับบ้าน + ครอบครัว และชีวิตที่อยู่ในที่ทำงานร่วมกับผู้อื่น หรือเรียกว่า สังคมครอบครัวและสังคมขอการทำงาน...สำหรับฉัน เมื่อตนเองได้มีวันหยุดกับเขาเพียงแค่ ๑ วัน ก็ดีใจแล้ว เพราะนั่นหมายถึง...ฉันจะได้ทำอะไร ๆ ให้กับบ้าน ให้กับตนเอง อย่างมีอิสระได้เต็มที่ เพราะปกติในทุก ๆ วัน พอหลังเลิกงาน สมองล้า เพราะพบเจอกับปัญหาต่าง ๆ ในที่ทำงานมากมาย กลับถึงบ้านก็แทบจะสลบแล้ว...ยิ่งมีอายุมากขึ้น อุปสรรคต่าง ๆ เข้ามาเยือนมากมาย...
ฉันก็เลยทำงานบ้านหนักไปหน่อย...กว่าจะรู้สึกว่าเหนื่อยมาก ๆ ก็งานบ้านเสร็จ แต่ร่างกายของตนเองก็จะเสร็จตามไปด้วย คริ ๆ ๆ เลยต้องขอพักผ่อนก่อน...หลับไปได้งีบหนึ่งตื่นขึ้นมาเพราะเนื่องจากรู้สึกนอนมากไปแล้ว คราวนี้นอนไม่หลับ เข้ามาที่ Gotoknow...เห็นว่า ดร.จันทวรรณ ขึ้นบันทึกไว้...มีชื่อของฉันอีกแล้วที่ได้รับรางวัลจาก การประกาศรายชื่อผู้รับรางวัล สรอ.ขอความรู้ เรื่อง การพัฒนารัฐบาลอิเล็กทรอนิกส์ ตามนี้ค่ะ... http://www.gotoknow.org/posts/551603...ซึ่งฉันได้เขียนไว้ตามนี้...การพัฒนารัฐบาลอิเล็กทรอนิกส์ในภาคของประชาชน...
ซึ่งในความจริงที่ฉันเขียนบันทึกนั้น...เพียงเพื่อจะสื่อให้รัฐบาลเห็นถึงความสำคัญของ...การพัฒนาคนมากกว่า...เนื่องจากฉันทำงานเรื่องคนมานานหลายสิบปี ฉันจึงเห็นถึงความสำคัญของคน เพื่อเป็นแนวทางในการแก้ไขปัญหาต่าง ๆ ที่รัฐบาลควรหันมาให้ความสำคัญมากกว่าวัตถุหรือสิ่งอื่น ๆ เพราะนั่นเป็นการแก้ไขปลายเหตุ...แต่การที่จะลงทุนเรื่องคน เป็นเรื่องที่ใคร ๆ อาจเห็นว่า...เห็นผลช้าหรือไม่สามารถวัดได้...แต่ในความคิดของฉันว่ามีและภาครัฐก็ต้องหาวิธีหรือเครื่องมือวัดการพัฒนาของคนออกมาให้ได้...นี่จึงเป็นสาเหตุที่ฉันได้เขียนเรื่องนี้ เพื่อให้ภาครัฐได้ตระหนักถึงความสำคัญเรื่องคน เป็นหลัก...ก่อนที่จะพัฒนาในเรื่องอื่น ๆ ต่อไป...
ในความคิดเห็นของฉันก็รู้สึกดีใจและถือเป็นเกียรติสำหรับตัวของฉัน...ที่ความคิดเห็นของฉันเป็นส่วนหนึ่งของการคิดริเริ่มในการพัฒนาประเทศไทย...ขอขอบคุณ ดร.จันทวรรณ + ทีมงานของ Gotoknow และ สรอ. มา ณ ที่นี้ด้วยค่ะ...
โดยเฉพาะเว็บไซต์ Gotoknow ที่ให้โอกาสฉันได้มาขีด ๆ เขียน ๆ ความรู้สึกของคนไทยคนหนึ่งที่ต้องการมีส่วนร่วมในการแสดงความคิดของตนเอง เพียงเพื่อต้องการเห็นประเทศไทยเกิดการพัฒนามากขึ้นกว่านี้ค่ะ...(ในขณะที่ประเทศไทยก็มีโอกาสและคนไทยก็มีความรู้ + ความสามารถมากไม่แพ้กับต่างประเทศหรอกค่ะ...เพียงแต่ว่าภาครัฐยังไม่ได้จริงจังกับเรื่องของการพัฒนาคน)...ขอบคุณค่ะ...
ขอแสดงความยินดีค่ะอาจารย์
ได้รับทราบข่าวดีของอาจารย์ตั้งแต่เช้า รู้สึกยินดีไปด้วยค่ะ
มาร่วมแสดงความยินดี ด้วยนะคะ
ขออภัยคำที่พิมพ์ตกหล่นด้วยนะคะ มีปัญหาแป้นพิมพ์บางอักษรแล้วมือไวคลิกจัดเก็บก่อนตรวจสอบการพิมพ์ค่ะ..."ตรงกับความคิดของไอดินฯ...รางวัลที่ได้รับ"
ขอแสดงความยินดีกับรางวัลที่ได้รับนะคะ
ยินดีด้วยค่ะที่ได้รางวัลอีกแล้ว
ยินดีด้วยกับรางวัลที่ได้รับจ้ะ
-สวัสดีครับอาจารย์
-ขอแสดงความยินดีด้วยนะครับ
-ขอบคุณครับ...
ขอขอบคุณ ทุก ๆ ท่านที่เข้ามาแสดงความยินดี และขอขอบคุณสำหรับดอกไม้กำลังใจจากทุก ๆ ท่านด้วยคร้า...
ยินดีค่ะ อาจารย์