น้องชายของครูดาหลาพักรักษาตัวอยู่ที่บ้านสวนสันป่าตอง

 

       น้องชายของครูดาหลาพักรักษาตัวอยู่ที่บ้านสวนสันป่าตอง  วันนี้ชวนน้าชายไป

เยี่ยมน้อง  เมื่อมาถึงบ้านเงียบมาก เปิดประตูเข้าไปในห้อง ก็พบว่ามีน้องสะใภ้อยู่

ข้างเตียงนั่งอยู่กับคนป่วยที่ครางด้วยความเจ็บปวด ทรมาน แต่ยังมีสติรับรู้ว่าพี่และ

น้ามาเยี่ยม         

          

        

 

               หลังจากพูดคุยกันแล้วน้าเอามือวางบนหน้าผากของคนป่วยที่นอนอยู่บนเตียงแล้วสวดมนต์ ท่องคาถาชินบัญชร  โพชฌังคปริต ฯลฯเราก็สวดพร้อมกับน้าด้วย

                      

 

ในขณะที่อากาศก็มืดครึ้มเหมือนฝนจะตก สวดจบแล้วคนป่วยพูดกับเราได้ บอกอาการเจ็บปวดต่างๆและการรักษาที่โรงพยาบาลศรีพัฒน์ ...          

                       

   

       เมื่อเห็นว่าคนป่วยคลายจากการเจ็บปวดได้บ้างจึง เราเดินออกมานั่งนอกห้อง  มองไปรอบๆเห็นเมฆฝนดำเคลื่อนลอยต่ำลงมา เห็นแนวแบ่งเขตชัดเจนตามกระแสลมบน ท้องฟ้าทางโน้นยังสว่างไสว  ที่ตรงนี้มืดครึ้มเมฆฝนสีดำมืดลอยต่ำแผ่ปกคลุมไปทั่ว  

               

          

      

    และแล้วฝนก็ตกลงมาแบบไม่ลืมหูลืมตา  สักพักน้องสะใภ้พาคนป่วยออกมานั่งรับลมก่อนจะกลับไปนอนในห้อง  

            

                    

น้ากลับไปสวดมนต์ต่อนานจนฝนหยุดตก

     

           

                                                

                          

       กบ เขียด เริ่มส่งเสียงร้องตั้งแต่ยังไม่ทันมืด  นกพากันบินออกมาเล่นน้ำฝนและกินลูก

ตำลึงสุกข้างรั้ว 

       

   ขอให้ความเจ็บป่วยของน้องชายทุเลาเบาบางลงไป เหมือนเมฆฝนที่ตกลงมาแล้ว ทำให้

ท้องฟ้าสว่างใสขึ้น

                                  

                 

       ขออาราธนา คุณพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ คุณบิดา มารดา คุณครูบาอาจารย์  และ

คุณความดีที่ข้าพเจ้าและน้องชายได้กระทำบำเพ็ญมาแล้ว จงดลบันดาลให้น้องชายของ

ข้าพเจ้า บรรเทา เบาบาง และหายจากอาการเจ็บป่วยนี้ด้วยเทอญ