เรื่องนี้..เขียนที่"บ้านอินทร์"........"หล่อน"..หยิบหนังสือของ เพื่อน ขึ้นมาอ่านเมื่อวันก่อน..หนังสือ มีปก..ชื่อว่า.."กลับบ้าน"...หนุ่มคนนี้..เคยคุยด้วย..ครั้งสองครั้ง..ในชีวิต...และก็ได้ติดตามอยู่ห่างๆเท่าที่..โอกาศ จะอำนวย...รู้สึกว่า..ความเป็น..คนที่อยากมี..ความเป็นธรรมดา..ธรรมชาติ..ที่เหมือนกัน..อยู่..แม้จะอยู่กัน..ละ คนละมุมโลก..ก็ตาม..

"กลับบ้าน"..จึงไม่ใช่เรื่องบังเอิญที่จะอ่าน....(เราเป็น"คนดิน"..เหมือนกัน...มีแม่เลี้ยง " สี่ "....ด้วยกัน..แม่ธรณี..แม่น้ำ...แม่โพสพ..แม่ตัว...ที่สร้างตนมา....(เขาคนนี้..อยากเป็นคนธรรมดาๆที่..อยู่กับ..ตัวเอง..และสิ่งแวดล้อมที่ตน..สร้างได้..ใน..ขอบเขต..ที่ไม่..จำกัด..คือ..ความฝัน..ที่อิสระ...(โชคเข้าข้าง..เขา..สร้างเครือข่าย..พัน พรรณ...(ที่สำเร็จด้วยตัว..ของมันเอง..ชนกลุ่มน้อย)..."ตรงนี้..ฝรั่งยังทำไม่ได้..อ้ะะๆ"..จึงมีแต่ประเด็นที่ตั้งขึ้น..หาคนทำยังไม่ได้...Zero City

ในหนังสือ..เล่มนี้..มี..สิ่งที่..คนส่วนใหญ่..คงจะได้แค่มองผ่านๆไป..เพราะ..อะไรก็ตาม..เป็นต้นว่า"ปลูก"...ไปปลูกทำไม...ซื้อกินง่ายกว่า..ง่ายกว่าปลูกเอง..ใช้เวลาเดือนสองเดือน..เอาเวลาไปหาเงินได้เยอะกว่า..คุ้มกว่า....

"เขา"..เริ่มต้น..กับคำว่า..(ผมรู้สึกเศร้าใจมาก ที่คนทอดทิ้ง อาหาร ไม่เห็นอาหารเป็นสิ่งสำคัญ ทำให้ พันธุ์ของ(ธัญญ)"อาหาร"..หายไปจำนวนมาก..ทำไมคนลืมแม่กันหมด....(..โดนใจดำเสีย..จริงๆๆ...ได้แต่แอบคิด)...

.."กลับบ้าน"...ของ"หล่อน"..(ใจ).จึง..อบอุ่น...ไม่ได้อยู่ใน..ความเหงา..โดดเดี่ยวท้อแท้..อย่างเช่นเคย...เพราะ..อย่างน้อย..ก็มี..ผู้ที่เดิน..ไป..ในเส้นทางเดียวกัน..อยู่อีก..ไม่น้อย..และสองคน..ที่"หล่อน"ได..สัมผัส..คือ.."ยายวิ"..และ.".โจน..จันใด..."...หนึ่งใน..ธรรมดาๆธรรมชาติ......ที่( ต้อง.)ไม่..ลืม..อีก..หนึ่ง...(ท่าน)..มิซูโอะ..(ซากุระ..ดอกไม้งาม..ที่มา บาน..ผิดที่..)..

.ฤา ท่าน ว่าไง.(มัน)จึงเป็น.ดุจดัง..ต้นไม้..ที่แผ่นดินมันแพงกว่า..จนมัน..ยืนต้นกันอยู่ไม่ได้...ทองคำกินไม่ได้...แต่ก็ทำตัวเป็นไก่ไม่ได้..อยู่ร่ำไป...เอวัง..ก็คงจะเป็นเช่น..นั้น..ต่อๆไป..จนกว่า..ธรรมชาตฺิ..จะไม่ธรรมดาๆ..ดังเคยเป็นมา......