การรอคอยกับการมาถึงเป็นสิ่งที่พบกันเมื่อใดความสุขก็จะเกิด ในทางตรงข้ามความสุขก็จะน้อยลง แต่หากเราอยู่กับปัจจุบันได้โดยปราศจากการรอคอยหรือการคาดหวังความสุขก็จะจีรังมากขึ้น

         สามวันมาแล้วที่ได้ชื่นชมดอกบัวหลวงบาน  ต้องบอกว่าธรรมชาติสร้างสรรค์มางดงามจริงๆ ค่ะ


                              "ธรรมชาติคือนักออกแบบที่ยอดเยี่ยมที่สุด"

          สิ่งที่ครูนกสะท้อนถอดบทเรียนให้กับตนเองคือ การรอคอย  ในชีวิตปัจจุบันเราช่างรออะไรมากมาย รอด้วยความหวัง รอด้วยความอยากรู้  ที่สำคัญบางอย่างรอด้วยความอดทน  ไม่ว่าเราจะอยู่ในบทบาทใด วัยใดทุกๆคนผ่านจังหวะการรอ หรือขณะอ่านก็ยังคงเฝ้ารอว่า ครูนกจะเล่าอะไร หรือจบอย่างไร
          สำหรับครูนกในช่วงสองถึงสามปีที่ผ่านเริ่มปรับความคิดตนเองเรื่อง การอยู่กับปัจจุบันมากขึ้น ด้วยคำสอนจากใจจากบทกลอนต่อไปนี้ซึ่งได้มาจากการอ่านหนังสือ "ลีลา วาทีธรรม" ของพระราชธรรมวาที (ชัยวัฒน์ ธมฺมวฑฺฒโน)
          อย่าทนทุกข์                 กับอดีต             อันขมขื่น
          อย่าเริงรื่น                    อนาคต             อันสดใส
          ปัจจุบัน                       ย่อมสำคัญ         กว่าสิ่งใด
          ถ้าตั้งใจ                      ไว้พอดี              มีสุขเอย

                                           "บัวงามกลางใจบัว"

          กรณีเรื่องบัวคือ  แม่อยากปลูกบัว....รอให้ครูนกสรรหาบัวมาให้ 
                            ครั้นแม่ปลูกบัว.......ครูนกก็รอว่า บัวจะงอกงามหรือไม่
                            เมื่อบัวเริ่มแตกใบใหม่....เมื่อไรดอกบัวจะมา
                            ดอกบัวตูมผลิดอกงาม....แล้วจะบานตอนไหน
                            ดอกบัวบานทักทายแสงตะวัน...แล้วจะเหี่ยวไปเมื่อใดหนอ
          ครั้นพอคิดได้ชื่นชมกับบัวบานยามเช้านี้ก่อน  เก็บความสวยงามไว้ก่อนอยู่กับปัจจุบันเพราะทุกอย่างเป็นไปตามธรรมชาติหรือจังหวะหรือปัจจัยเอื้อ  เราเพียงเรียนรู้ที่จะอยู่กับปัจจุบัน
          ในขณะอีกมุมทันทีที่ครูนกเห็นดอกบัวบานก็คิดถึงเพลง "การรอคอยกับการมาถึง" ซึ่งเนื้อหาคือ

นานเท่าไหร่ เฝ้ารอมานานเท่าไหร่
เฝ้ารอหัวใจอีกดวงเดินทางมาหา
เพราะฉันแน่ใจ ว่าความรักไม่ไกลสุดฟ้า
คนที่หัวใจคอยหาคงมาถึงในสักวัน

ไกลเท่าไหร่ เดินทางมาไกลเท่าไหร่
ตามหาหัวใจอีกดวงที่ใจเรียกร้อง
คงมีสักวัน ที่ความรักจะสมใจปอง
วันที่หัวใจทั้งสองได้พบเจอกันเสียที

แล้วในที่สุด โลกก็หมุนให้เราพบกัน
สิ่งที่ฝันพลันกลายเป็นจริงในวันนี้
มันคือการรอคอยของใจดวงหนึ่งกับการมาถึงของหัวใจอีกดวง
รักกำเนิดเกิดกลางเชื่อมใจสองดวง
หยุดการเดินทางทั้งปวง
ลงหลักปักฐานหัวใจ จากวันนี้ไป

ที่มา  http://sz4m.com/t6323

          เลยต้องบอกว่าในที่สุดเวลาที่เราเฝ้ารอมาถึง  วันดอกบัวบานเพียงแต่เราเฝ้ารอด้วยความอดทน พรุ่งนี้จะเป็นอย่างไรไม่สำคัญแต่วันนี้เราได้พบกันแล้ว