กว่ามือแห่งจักรวาลจะปั้นโลก

รวมละอองโบยโบกมาบดแน่น

บีบอัด  ระเบิด  คาย  ขยายแกน

จนเป็นด้าวเขตแดนน้ำ - แผ่นดิน

 

วัฒนาสภาวะโลกธาตุ

กำเนิดเชื้อชนชาติต่างศาสตร์ - ศิลป์

ดำรงชีพ  สร้างอาณาเพื่อหากิน

สืบเผ่าพงศ์ดำรงถิ่นแค่สิ้นใจ

 

ลึกลงไปในสมองของมนุษย์

มันเกินสุดอำนาจใดคาดได้

ยิ่งวิวัฒน์ทุกสิ่ง  ยิ่งเปลี่ยนไป

กลับยิ่งใช้สิ่งวิวัฒน์กำจัดมัน

 

เบื้องหน้า - ข้าพเจ้าเฝ้านั่งมอง

โลกจำลอง - แผนที่หลากสีสัน

เทียบอดีตบรรลุปัจจุบัน

พบรูปพรรณแผนที่ - ที่เปลี่ยนไป

 

เพียงไม่เห็นรอยหมองของลูกโลก

มิรู้โศกว่าสุมอยู่มุมไหน

โลกจำลองลงสีพื้นที่ใด

ก็งามในความงาม...โลกจำลอง

 

ข้าพเจ้าหมุนโยกลูกโลกเล่น

ไล่เรียงเส้นดินแดนสู่แกนสมอง

ลากพิกัด  แวง-รุ้ง, แล้วมุ่งมอง

สำรวจแดนทั้งผองของปฐพี

 

ข้าพเจ้าหมุนโยกลูกโลกจำลอง

เสาะตามองผ่านแกนลงแผนที่

โลกจำลองมองดูยังอยู่ดี

เหมือนไม่มีรอยหมองของโลกเรา

 

จึงจำลองมองถิ่นแผ่นดินแม่

พบรอยแผลสบตาข้าพเจ้า

รอนับคืน  นับวันจะบรรเทา

ร่วมกลบเถ้าที่เหลือของเชื้อไฟ

 

ข้าพเจ้าสูดกลิ่นแผ่นดินแม่

เราสืบทอดรักแท้มาแต่ไหน

ให้โลกรับรู้เห็นความเป็นไป

มากกว่าในความงาม-โลกจำลอง

 

ข้าพเจ้าได้กลิ่นแผ่นดินแม่

ที่ปรวนแปรและปนความหม่นหมอง

ในความจริง  โลกเรายังเฝ้ามอง

หลังได้ยินเสียงของแผ่นดิน

 

ข้าพเจ้าหมุนโยก  ลูกโลกจำลอง

เหลือบตามองลูกโลกหมุนโยกถิ่น

ลึกลงไป  ใจมนุษย์  ลึกสุดจินต์

เรากำลังกลืนกินแผ่นดินเรา

 

กวีทรรศน์  :  พัฒนะ   ปฐมพง

............

    ฤาว่ายุคนี้มีแค่ค่าไม่มีค่า

ฤาว่ายุคบ้ายุคบอยุคท้อถอย

ฤาคนดีฤาความดีดูเลื่อนลอย

ฤาเราปล่อยให้โลกเป็น.....เช่นฉะนี้ ?????

 

เบื่อโลกกกกกกกกก  :  วนิดา

...............

ไป....ย้ายไปอยู่กาแลคซี่อื่นกันดีมะ...ไอ้เตี๋ยวหง่าว