บ้านใหม่ของเราและแมว

เช้านี้ออกมานั่งกินกาแฟที่หน้าบ้าน
ศรีนวลเดินมาหาแล้วก็ล้มแผละข้างๆ..ออดอ้อนเหมือนเคย

เริ่มแรกที่เราเจอศรีนวลและเชิญเขามาอยู่ด้วยกันนั้น ครอบครัวเราอาศัยอยู่ในบ้านเช่าเล็กๆ ซึ่งเจ้าของบ้านก็คงไม่รู้ว่าเราเลี้ยง กังวลอยู่บ้างเพราะบ้านติดๆกันค่อนข้างแอดอัดและมีพี่หมาเดินเฝ้ายามอยู่จำนวนมาก

ศรีนวลชอบนอนผึ่งแดดอยู่บนกำแพงบ้านเสมอๆ พื้นหน้าบ้านเรานั้นมีที่พอแค่จอดจักรยานได้คันเดียว คงถือเป็นการเข้าสังคมของศรีนวลที่จะทักทายคนเดินผ่านไปมานอกบ้าน ศรีนวลรักบ้านและไม่เคยหนีไปเที่ยวไหนเกิน3วัน

ในวันที่เราขยับขยาย ย้ายมาบ้านใหม่ของตัวเองได้นั้น ผมยังจำภาพที่ศรีนวลเดินออกจากกรงแล้ววิ่งเล่นขึ้นบันได สนุกกับการดม สำรวจตามกำแพงบ้าน ถึงจะไม่เห็นรอยยิ้มใดๆที่มุมปากของศรีนวล
แต่ผมเชื่อว่าเกิดรอยยิ้มขึ้นในมุมหัวใจครอบครัวเราทุกคนแน่นอน

ทุกวันนี้บอกใครไปว่าที่ซื้อบ้านใหม่เพราะแมว..ก็ไม่มีใครเชื่อ 55+

Happy is the home with at least one Cat. (Italian Proverb)

...กาแฟหมดแก้วไปนานแล้ว แต่ศรีนวลยังไม่ลุกไปไหนเลย