ฉันพอรู้ว่า...เป้าหมายชีวิตของฉันนั้นคืออะไร?
(ฉันอาจไม่เหมือนคนอื่น...
เท่าที่สังเกตจากตัวของฉันเอง)
...บางเรื่องก็มีเซ้นต์สามารถบอกฉัน
ล่วงหน้าได้...โดยเฉพาะถ้าใครคิดร้าย
จะมีลางบอกให้รู้ล่วงหน้า ลักษณะ
ใจคอไม่ค่อยดี พอเหตุการณ์ร้ายผ่านไป
อาการดังกล่าวก็หาย...
ซึ่งฉันไม่ชอบเลย เพราะมันไม่มีความสุข...
เหมือนกับรู้ว่าจะเกิดสิ่งไม่ดีกับฉัน...
ทุกคนต่างมีเป้าหมายของตนเอง...
เพียงแต่ว่าใครจะถึงเป้าหมายก่อนกัน...
สำหรับเป้าหมายที่ฉันจะไปให้ถึงนั้น...
สงบ เงียบ เย็น บรรยากาศร่มรื่น อยู่ที่สูง
บนภูเขา...ฉันเคยเห็นในฝัน...
ฝันแบบนี้ ๒ ครั้งแล้ว...
ซึ่งเหมือนกันทั้ง ๒ ครั้ง
ก่อนที่ฉันจะได้ปฏิบัติธรรม...
"ในฝัน ตัวของฉันนุ่งขาว ห่มขาว...
แสดงว่า "ฉันถือศีลรึ?"
ใช่หรือไม่???
ฉันเห็นพระนุ่งจีวรสีเหมือนพระจีน
แถมมีลูกประคำคล้องคอ
เหมือนพระในสมัยธิเบต..."
บนภูเขามีแต่ "ฉันกับท่าน"
หมอกจาง ๆ บนภูเขา...อากาศเย็นสบาย...
คล้าย ๆ กับสมัยเมื่อกี่ร้อย กี่พันปีที่ผ่านมา...
(จะว่าฉันดูหนัง ฉันก็ไม่นะ)...
ฉันก้มลงกราบ...ท่านถามฉันว่า...
"งานที่ให้ไปทำนั้น สำเร็จหรือยัง?
ฉันตอบว่ายัง...ท่านบอกว่า...
แล้วขึ้นมาทำไม?...
ฉันตอบว่า..."คิดถึง"
(ในความรู้สึกตอนนั้น ฉันมีความรู้สึกเช่นนั้นจริง ๆ
เหมือนฉันจากมานานมาก)...
ท่านบอกว่า..."ถ้ายังก็กลับไปทำให้เสร็จ
ถ้าไม่เสร็จก็ไม่ต้องขึ้นมา..."
ท่านพูดเป็น "ปริศนาธรรม" สำหรับฉัน
พอตื่นขึ้นมา "ตัวของฉันแข็งมาก"
กว่าจะขยับตัวได้...
ท่านให้ฉันมาทำอะไรรึ?
ฉันไม่เข้าใจ...
ศ.ดร.ท่านหนึ่งบอกฉันว่า...
"สักวัน ผอ.จะทราบเองว่าคืออะไร?"
ท่านบอกว่า...ผมไม่ใช่หมอดูแต่เป็นหมอเดา...
นั่นคือ...อดีตชาติของ ผอ...
แต่ทำไม? ฉันนึกถึงสิ่งที่นานมาก...
ทำไมฉันไม่นึกได้กับชาติใกล้ตัวล่ะ...
หรือใกล้ถึงเวลาแล้วที่ฉันต้องกลับไปที่นั่น...
จุดหมาย...ที่ฉันเฝ้าคอย...
นานมาก...
"ปริศนาธรรม" สำหรับตัวฉัน
ต้องมีสักวันที่ฉันต้องรู้ให้ได้ว่า...
คืออะไร?...ฉันพิสูจน์ตัวฉันได้ว่า...
มีหลายเรื่องที่ฉันไม่เหมือน "ผู้หญิง" ทั่ว ๆ ไป
แม้แต่ "จิต" ฉันก็สามารถกำหนดได้
กำหนดให้มีแต่ความสุข...
เรียกว่า ๕๑ ปี ที่อยู่บนโลกใบนี้
ฉันมีความสุขใจมากกว่าทุกข์ใจ...
(ทุกข์ใจนับครั้งได้)...แปลก???
แสดงว่า "ฉันสะสมบุญ + บารมี" มารึ?
ใช่หรือไม่? ฉันไม่รู้ ไม่มีใครรู้
แต่ฉันคิดว่า..."สักวันหนึ่ง...ฉันคงจะรู้เอง"
ตามที่ ศ.ดร.ท่านนั้นบอกกับฉัน...
ภาพ : เมืองเซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน
โดย : บุษยมาศ แสงเงิน
ลึกลับ และเป็นความรู้สึกที่ดีงาม น่าศึกษาค่ะอาจารย์
น่าปลื้มใจมากนะคะ...ขอแสดงความยินดีด้วยค่ะ
อัตภาพมนุษย์สิ่งหนึ่งคือลืมง่ายแต่ก็ฟื้นความจำได้ด้วยจิตที่นิ่งสงบขอให้เดินสู่เป้าหมายที่ตั้งใจมาเนิ่นนานนั้นอย่างราบรื่นนะคะ
แสดงว่าอ.บุษยมาศมีสัมผัสที่๔ มีพลังจิตที่เคยฝึกไว้ในอดีตชาติที่บางครั้งมันก็เวียนมาใน
จิตใต้สำนึกของเรา การที่อ.บุษยมาศมีความสุขมากกว่าความทุกข์ใจนั้นก็คือบารมีที่เกิดจาก
ความดีที่สั่งสมกันมาจึงทำให้พบกับสิ่งที่ดีๆนะคะ
ครูดาหลาก็เคยมีและไม่อยากให้เกิดเลยไม่อยากนั่งสมาธิมากกลัวจะรู้อนาคตค่ะ
- หลายสิ่งในโลกนี้ เราพิสูจน์ ได้ ด้วยตัวเรา เท่านั้น....
- จิตใต้สำนึก... เป็นเรื่อง ของ แต่ละคน ที่ประสบพบเจอ ....
- ขอให้มีความสุข กับทุกกิจกรรม ค่ะ
ขอบคุณทุก ๆ ท่านที่แวะเข้ามาอ่านค่ะ...เป็นบทเรียนที่ฉันต้องพิสูจน์ว่า คืออะไรค่ะ...คิดว่า "สักวันตัวฉันคงรู้ค่ะ" เพราะทุกวันนี้ ก็เชื่อใน "กฎแห่งกรรม" เสมอมาค่ะ...ขอทำกรรมดีมากกว่า...
ขอขอบคุณสำหรับดอกไม้กำลังใจจากทุก ๆ ท่านคร้า...
กระแสเรื่องนี้ทากแรงนะครับอาจารย์
..
ผมชอบคำทิ้งท้ายมากครับ...สักวันหนึ่ง
ทำให้รับรู้ว่า...อาจารย์มีหัวใจใฝ่รู้ไม่สิ้นสุด
ขอบคุณ ครับ
ช่วงต้นเดือนพฤษภาคม 2556 ที่ผ่านมา ผมไปเข้าอบรมกรรมฐาน
ที่ มรภ.พิบูลสงครามจัด ณ โรงแรมเวียงแก้ว ครูสอนกรรมฐานบอกว่า
ส่วนใหญ่คนไทยมักจะปฏิบัติแบบ "คุณ นะ ธรรม (คุณธรรม)"
ให้คนอื่นทำ แต่ตัวเองไม่ยอมปฏิบัติธรรมซะที
(พอพ้นจากการอบรมแล้ว ผมปฏิบัติต่อที่บ้านได้เพียง 1-2 วันเท่านั้นครับ
หลังจากนั้นผลัดผ่อนเรื่อยมา)
อนุโมทนาด้วยครับที่มีบุญเก่า ทำให้อาจารย์เป็นเช่นดั่งทุกวันนี้
ที่สุดแล้ว ถึงวันสุดท้ายของเรา เราก็เอาอะไรไปไม่ได้
เหลือไว้แต่ความดีงาม ความทรงจำอื่น ๆ ที่ผู้คนอื่นเคยสัมผัสแต่ละบุคคล
ขอบคุณค่ะ คุณแสง...
ซตพ.ค่ะ เป็นสิ่งซึ่งต้องพิสูจน์ค่ะ...เรียนรู้ด้วยตาเรารู้ แต่บางสิ่งเราไม่สามารถพิสูจน์ให้คนอื่นรู้ได้นอกจากตัวเราเองค่ะ
ขอบคุณค่ะ อาจารย์คณิต
บางครั้งก็งง ๆ เหมือนกัน...ไม่รู้ว่าคืออะไร? แต่ในใจคิดว่าดีค่ะ เพราะไม่เช่นนั้น ทุกวันนี้คงมีแต่ทุกข์ใจมากกว่าค่ะ...ต่อให้เราเจอปัญหาต่าง ๆ สิ่งเหล่านี้ที่เราปฏิบัติจะเป็นเหมือนเกราะป้องกันตัวเราได้เหมือนกัน...เพราะตัวเราพิสูจน์ตัวเราเองได้เท่านั้นค่ะ...