วันแห่งการสิ้นสุดภาระกิจชีวิตการงานในตำแหน่งหน้าที่

ของครูภายในโรงเรียนย่านตาขาวรัฐชนูปถัมภ์ ปี 2556

ทั้งหมดคือภาพครูที่ได้จัดการแสดง..เติมสีสรรค์ให้กับงาน

ทรงคุณค่า จะอยู่นาน...ช้่า...ทิ้งรอยเท้ากับความทรงจำไว้กับองค์กร

พวกเราเหล่าครูที่เริ่มเก่าไกล้เข้ากรุ...ก็จะฝากความทรงจำที่ดีงาม

เพื่อแต่งแต้มสีสรรค์..ในวันที่บุคคลสำคัญนั้นจากลา

ร่ายรำแบบไม่เป็นท่า...ไม่สง่างาม...แต่กลั่นกรองมาจากใจ

ชีวิตก็เหมือนใบไม้ จากเมล็ดพันธุ์ มาเป็นต้นกล้า...เติบใหญ่ขึ้นมาปกคลุมผิวดิน

ผลิดอกออกผล ให้ความชุ่มชื่น ให้ความร่มเย็น จนถึงวาระสุดท้ายก็ผลิดใบทิ้งลง

ตามอายุขัย...ตามเหตุ และปัจจัย...ชีวิตที่ดำรงอยู่จึงต้องหมั่นสร้างความดี

เพราะเป็นสิ่งเดียวที่เหลือไว้เมื่อไร้ร่างกาย....ตัวครูหยินเองยังไม่มีความมั่นใจเลยว่า

จะอยู่ถึงวันเกษียณรึเปล่า....จึงต้องแสดงความยินดีกับความชื่นชมของครู

ผู้ที่ได้เข้าสู่เส้นชัยแห่งชีวิต..ลิขิตที่งดงาม