ท้องเริ่มมีลมและน้ำมากเกินไปรู้สึกโครกครากๆ เสียงมันดังจ๊อก จ๊อกกกก กร๊อก กร๊อกกก

แล้วเงียบหายไป ปวดมวนขึ้นมาหวิวๆๆๆ อยากอาเจียน....

ฉันก็เตรียมดื่มน้ำเกลือ แต่หาไม่เจอ

ฉันจึงใช้เกลือเมล็ดตัวผู้ 3 ตัว พุทธังอาราธนา ธรรมมังอาราธนา และสังฆังอาราธนา

ใส่ลงไปในน้ำต้มสุกที่มีความเย็นลงพอดื่มได้สบายๆลิ้น เติมน้ำตาลทรายแดงครึ่งชช.คนให้เข้ากัน

แล้วจิบๆๆ รอเวลาร่างกายสั่งกาย แล้วก็เตรียมวัดความดัน

เตรียมการสแกนร่างกายตนเองเพื่อการผ่อนพักให้กับตัวเอง

เพราะเมื่อวานเจออุบัติเหตุมองไม่เห็นกระจกใสที่โรงพยาบาลใหม่

เดินชนตูมหยุดนิ่งเกาะกระจก ฟังเสียงโครมครืนนนน......

มึนๆๆๆๆ สูดลมหายใจเข้าและออกหยุดความตื่นตะหนกให้กับตัวเอง

ค่อยๆเอาปลายลิ้นแต่ริมฝีปากเมื่อรู้สึกมีน้ำอุ่นๆไหลที่ริมฝีปากขวา

ยืนตัวตรงแล้วเอามือลูบกระจก ลบรอยชนคือครบน้ำมัน หัวไม่โน แต่แว่นกระแทกคิ้ว และจมูกจูบกระจกอย่างแรง

โชคดีที่ไม่มีของปลอมบนใบหน้า นอกจากผิวเหี่ยวๆของเราเอง 555 เดินไปห้องน้ำบ้วนปากเอาน้ำอุ่นๆสีแดงออกไป

นึกถึงน้ำแข็งแต่ไม่มี นึกถึงน้ำเย็นก็ไม่มี มีแต่ใจที่เย็นๆ อิอิ

สำรวจร่างกายยังอยู่ครบ ก็เดินลงมา เริ่มใช้ลมหายใจเป็นที่พึ่งมากขึ้น

และบอกให้พยาบาลขนิษฐา (น้องอ้อ) ทราบว่า ฉันไปทดลองสายตามาโดยบังเอิญ

น้องอ้อได้ฟังจบถามถึงจุดเกิดเหตุและ สั่งการทันทีให้จนท.รีบติดแผ่นสติกเกอร์ด่วน

เพื่อแสดงให้เห็นชัดๆว่านี่กระจกไม่ใช่อากาศ โล่งไปที อีกไม่กี่วันโรงพยาบาลใหม่จะได้ต้อนรับผู้ป่วยด้วยสไตล์ใหม่

ฉันหวังอย่างนั้นนะ

เช้านี้จึงไม่ได้ไปช่วยงานโรงพยาบาล คงต้องพักสักวัน ทั้งๆที่ได้พูดไปแล้วว่าจะชักชวนจิตอาสาไปช่วยทำความสะอาดสัก 2-3คน

บางครั้งเราก็ไม่อาจทำตามที่พูดได้ เมื่อมีโอกาสทำได้ตามที่พูดจึงได้ทุ่มเทการทำให้มากไว้ ครั้งนี้ก็คงเกิดจากขาดสติเช่นเดิม

อยู่บ้านวันนี้จึงใช้เวลาทดลองปฏิบัติการอย่างหนึ่ง แล้วมาเขียนบันทึก ตอบข้อคิดเห็นแลกเปลี่ยนเรียนรู้

มีผลคือการทดลองด้วยตัวเอง......

ได้ทดลองทำดูโดยการวัดความดันเป็นที่ตั้ง และกำหนดลมหายใจ ควบคุมด้วยเวลานาฬิกาที่ตั้งไว้ อย่างละ25นาที

(นอนตะแคงขวา ,ซ้าย นอนค่ำ และนอนหงาย)

ใช้เสียงเพลงบรรเลง และเครื่องพ่นสปากลิ่นปีปแทนดอกบัง(หาไม่ได้) หลังทำการทดลองครั้งที่หนึ่งผ่านไปวัดความดันโลหิต

พบว่าลดลงจาก146เป็น136 ครั้งที่ 2-3-4 เหลือ126รู้สึกผ่อนคลาย และบังเอิญก่อนการทดลองนี้เกิดมีอาการปวดท้อง

และคล้ายจะอยากอาเจียนเกิดขึ้นด้วยยืดเวลาการถ่ายจู๊ดออกไปได้จนครบ1ชั่วโมงอาการปวดมวนท้องหายไป

จึงลุกไปถ่ายแบบที่เรียกว่ารู้เปิดรู้ปิด และดื่มน้ำเกลือทำเองชดเชย1แก้ว

กลับมาบันทึกและขอพักต่อหลังอาหารมื้อเที่ยงไปแล้ว เพื่อให้สมองด้านขวาโล่งสบายกว่านี้

ตื่นเมื่อไหร่ค่อยว่ากันใหม่